Τελικά, ἀπό πότε ἦταν «ἑλληνικό» τό Βυζάντιο;

(Ἕνα διευκρινιστικὸ σχόλιο πάνω σὲ μία διαδεδομένη ἀνιστόρητη ἀνοησία)

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Βυζαντινῆς Ἱστορίας

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τῆς Ἅλωσης τῆς Πόλης, διάβασα πάλι ἀπὸ ἀρκετοὺς αὐτὲς τὶς μέρες στὸ διαδίκτυο τὴν ἄποψη ὅτι τὸ Βυζάντιο ἦταν ἑλληνικὸ κράτος κατὰ τοὺς τελευταίους του κυρίως αἰῶνες (ὑπονοῶντας βασικὰ τὸ διάστημα μετὰ τὸν 12ο). 

Πρόκειται βέβαια γιὰ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἱστορικὲς ἀνακρίβειες καὶ συγχρόνως τὶς μεγαλύτερες ἀνοησίες ποὺ κυκλοφοροῦν τὰ τελευταῖα Γιατί τὸ Βυζάντιο στὴν πραγματικότητα ἦταν κράτος ὁρατὰ ἑλληνικὸ ἀπὸ πολὺ παλαιότερα, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ἤδη ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ χάνει τὰ δυτικοευρωπαϊκά του ἐδάφη (λόγῳ τῆς γερμανικῆς πλημμυρίδας τοῦ 5ου καὶ 6ου αἰῶνα) καὶ προσηλώνεται στὴν Ἀνατολή - μία Ἀνατολὴ ποὺ δὲν κατοικεῖται βέβαια μόνο ἀπὸ Ἕλληνες, ἀλλὰ ποὺ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀποτελοῦν κυρίαρχη σταθερὰ καὶ κεντρικὸ συνεκτικὸ κρίκο ὅλων τῶν πληθυσμῶν τῆς καθόλη τὴν ἑλληνιστικὴ καὶ ρωμαϊκὴ περίοδο.

Τους κυνηγούν τα φαντάσματα των Παλαιολόγων και της Αγίας Σοφίας

Προσευχή πρόκλησις από Ερντογάν και ισλαμιστές στην Μεγάλη Εκκλησία.

ΔEN σέβεται τίποτε ο Ταγίπ Ερντογάν. Προχωρεί στην εξαγγελία του να κάνει ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία. Σήμερα, ανήμερα της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως. Για να δείξει στην υφήλιο ότι δεν σέβεται τίποτε. Ούτε ένα ιστορικό μνημείο που είναι χαρακτηρισμένο από την Unesco ως μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ένα μνημείο που βεβαίως δεν είναι ούτε οθωμανικό ούτε τουρκικό. Ούτε κάν ισλαμικό. Και αυτό στοιχειώνει τον Τούρκο Πρόεδρο. Για αυτό προσβάλλει την Ιστορία. Βαρύ το ατόπημά του. Και ακόμη βαρύτερο διότι πρόκειται για την ιστορική κληρονομιά μιας αυτοκρατορίας.

Η άλωση της Πόλης...

Ένα αξιόλογο κείμενο του μοναχού Ιωσήφ Βρυέννιου(1350-1431) με πολλά επίκαιρα μηνύματα.

Το ακόλουθο απόσπασμα, που περιγράφει την πνευματική και ηθική παρακμή των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, έχει γραφτεί από τον λόγιο μοναχό Ιωσήφ Βρυέννιο (1350-1431), μερικά χρόνια πριν την Άλωση. Μήπως σας θυμίζει τίποτα;

 

«Αν η εικόνα των τιμωριών, που μας επιβάλλει ο Θεός, προκαλεί αμηχανία και σύγχυση, ας αναλογισθούμε τους παραλογισμούς μας και τότε θα εκπλαγούμε γιατί ακόμη δε μας κτύπησε κεραυνός.

Δεν υπάρχει καμιά μορφή διαστροφής που να μην έχουμε διαπράξει σ΄ όλη μας τη ζωή. Αυτές δε είναι οι αποδείξεις:
Βαπτιστήκαμε άλλοι δι’ απλής και άλλοι δια τριπλής κατάδυσης, και έγινε επίκληση του ονόματος της Αγίας Τριάδας, σε άλλους μία και σε άλλους τρεις φορές.

 

Οι περισσότεροι από μας όχι απλώς αγνοούμε τι σημαίνει να είσαι Χριστιανός, αλλά και πως ακόμη να κάνουμε το σταυρό μας ή, κι αν ακόμη το γνωρίζουμε, ντρεπόμαστε να τον κάνουμε.

Η Κωνσταντινούπολη πριν την Άλωση. Συγκλονιστικές φωτογραφίες που αποτυπώνουν την αίγλη της Βασιλεύουσας πριν πέσει στα χέρια των Οθωμανών

Εντυπωσιακές εικόνες της Κωνσταντινούπολης πριν την Άλωση τον Μάϊο του 1453 που έμελλε να αλλάξει ριζικά την όψη της πόλης, φέρνει στην δημοσιότητα το τουρκικό μέσο, Κarar.
Μέσα από αναπαραστάσεις αρχαιολόγων, αποτυπώνεται η αίγλη της Βασιλεύουσας πριν πέσει στα χέρια των Οθωμανών, ενώ μεταξύ των απεικονίσεων ξεπροβάλλουν η Αγία Σοφία καθώς και εμβληματικά μνημεία της εποχής. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β’. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 6 Απριλίου έως την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο), ενώ ταυτόχρονα σήμανε και το τέλος της υπερχιλιετούς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

«ΛΥΠΗΣΟΥ ΜΑΣ ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΠΗΡΑΜΕ…»

Διαβάστε και το σχετικό άρθρο: +Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου, «Γιατί έπεσε η Βυζαντινή αυτοκρατορία;»

Σχόλιο ιστολογίου «Σύναξη Ὀρθοδόξων - Ἅγιος Μακάριος ὁ Πάτμιος»: Ενα Εκπληκτικό κείμενο που αντιπαραβάλλει την κατάσταση που επικρατούσε στη Βασιλεύουσα λίγο προτού επιτρέψει ο Θεός να την κατακτήσουν οι Τούρκοι. Οι ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση είναι τρομακτικές!

 

της Φοιτήτριας Χρύσας Ἀλεξοπούλου

περιοδικό «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Ἀρ. Τεύχους 165

Μάϊος 2016

Στὶς 29 Μαΐου θρηνοῦμε τὴν πτώση τῆς Πόλης τῶν πόλεων, τὴν Ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Θρηνοῦμε τὴν Πόλη ποὺ χάσαμε ἀλλὰ καὶ τὴν Πόλη ποὺ κάθε χρόνο χάνουμε ἐξ αἰτίας τῆς στάσης μας καὶ τῆς συμπεριφορᾶς μας, μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη βιαιότητα, μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερο θράσος ἀπὸ τὴν μεριὰ τῶν κατακτητῶν καὶ μὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἀπάθεια ἀπὸ μέρους μας. Δὲν ἔχουμε ἁπλῶς παραδώσει τὰ ὅπλα, ἀλλὰ προσφέρουμε τοὺς ἑαυτούς μας καὶ ὅλο τὸν κόσμο μας μὲ πολὺ μεγάλη ἐγκαρδιότητα καὶ ἀγάπη στοὺς κατακτητές, σὰν νὰ ἀνήκουν σὲ αὐτοὺς ὅλα καὶ σὲ ἐμᾶς τίποτα. Στὴν πραγματικότητα βέβαια, οἱ περισσότεροι, δὲν ξέρουμε τί θρηνοῦμε, δὲν ξέρουμε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ χάσαμε καὶ συνεχῶς χάνουμε γιατί δὲν ἔχουμε κάτσει ποτὲ νὰ ἀσχοληθοῦμε σοβαρὰ μὲ τὰ γεγονότα ποὺ τόσο μᾶς ἀφοροῦν.

Διάβαζα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν «Τὰ Παραλειπόμενα» τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυέννιου, ὁ ὁποῖος ἦταν μοναχὸς τὴν περίοδο τῆς παρακμῆς τῆς Πόλης καὶ κοιμήθηκε λίγα χρόνια πρὶν τὴν ἅλωσή της. Ἐπειδὴ ὅμως μιὰ Ἅλωση καὶ μάλιστα τέτοιων διαστάσεων δὲν πραγματοποιεῖται χωρὶς νὰ ὑπάρχουν βαθιὰ αἴτια, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν γεγονότα, ποὺ μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ νὰ ὁδηγοῦν σὲ αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, ὁ Ἰωσὴφ ὁ Βρυέννιος εἶχε ἐντοπίσει τὰ αἴτια αὐτὰ καὶ τὰ εἶχε καταγράψει.

Δὲν ἔζησε νὰ δεῖ μὲ τὰ μάτια του τὴν Ἅλωση, τὴν εἶδε ὅμως καὶ τὴν βίωσε μὲ τὴν ψυχή του, πρὶν αὐτὴ πραγματοποιηθεῖ. Τὸ τραγικότερο ὅλων εἶναι ὅτι ἡ περιγραφὴ τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυέννιου θυμίζει πολὺ τὶς ἡμέρες ποὺ διανύουμε ἐμεῖς, οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι, τὰ γεγονότα ποὺ λαμβάνουν χώρα σήμερα, ἀλλὰ καὶ τὸν κόσμο μας στὸ σύνολό του καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχήσει περισσότερο, γιατί κάποτε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα περιγράφει, ὁδήγησαν στὴν Ἅλωση καὶ τὴν καταστροφή…

Τρίτη 29 Μαΐου. Η Πόλις Εάλω....

«Τα Χρονικά του Φραντσή»

Η κύρια και αυθεντική πηγή πληροφόρησης σχετικά με την Άλωση της Πόλης.

Ανεκτίμητο σπάνιο και συλλεκτικό

Ε Δ Ω

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

https://ellasnafs.blogspot.gr 

 

 ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟ Ρ/Σ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. 

ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΝΑΣΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ''Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΤΟΥ STEVEN RUNCIMAN  (''THE FALL OF CONSTANTINOPLE 1453'')

 

 

Ο ΝΕΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προς τον Μωάμεθ:

«Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμόν εστίν, 

ούτε άλλου των κατοικούντων εν αυτή. 

Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν εν ταύτη 

και ου φεισόμεθα της ζωής ημών»

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προς τους χριστιανούς της Βασιλεύουσας:

«Παρακαλώ υμάς, ινα στήτε γενναίως. 

Καλώς ουν οίδατε, αδελφοί, ότι δια τέσσερα τινά οφειλέται κοινώς εσμέν πάντες, ίνα προτιμήσωμεν αποθανείν μάλλον ή ζην.

Πρώτον μεν υπέρ της πίστεως ημών και ευσεβείας.

Δεύτερον δέ υπέρ πατρίδος.

Τρίτον δέ υπέρ του βασιλέως, ως Χριστού κυρίου, και 

Τέταρτον υπέρ συγγενών και φίλων…»

 

ΠΗΓΗ 

 

 

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης - Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης - Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος. mp3

 

 

 

ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ: η μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

Ε Δ Ω
 

12/04/1204.Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣ

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης

από τους Λατίνους (12 Απριλίου 1204)

του Κων. Α. Οικονόμου δασκάλου –συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Η Δ' Σταυροφορία (1201-4) έχοντας στόχο την απελευθέρωση από τους Μουσουλμάνους των Ιεροσολύμων, παρέκκλινε από το στόχο της και οι Σταυροφόροι κατέλαβαν τελικά την Κωνσταντινούπολη καταλύοντας το Βυζάντιο Αυτοκρατορία, διασπώντας την επικράτειά της σε μικρά φράγκικα κρατίδια υπό την υψηλή παπική εποπτεία. Ως ιστορικό γεγονός, η Δ' Σταυροφορία υπήρξε αποτέλεσμα θρησκευτικών αισθημάτων, ελπίδων των Σταυροφόρων για ηθική ανταμοιβή, επιθυμίας κέρδους και περιπετειών. Όμως, η επικράτηση των υλικών συμφερόντων επιβεβαιώθηκε με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Στις αρχές του 13ου αιώνα η Παλαιστίνη ανήκε στους διαδόχους του Άραβα Σαλαντίν, οι οποίοι ήλθαν σε εμφύλια σύγκρουση. Αυτό έδειχνε ευνοϊκό για την τύχη της Σταυροφορίας που ετοιμαζόταν στη Δύση. Στα χέρια των Σταυροφόρων, είχαν μείνει η Άκκρα, η Ανιόχεια της Συρίας και η Τρίπολη της Παλαιστίνης. Από τον ια΄αιώνα, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπέφερε από εσωτερικά προβλήματα, διευκολύνοντας τα σχέδια της παπικής συμμαχίας. Χρονιά σταθμός ήταν το 1071 όταν στο Ματζικὲρτ ο βυζαντινὸς στρατὸς ηττήθηκε απὸ τους Σελτζούκους, χάνοντας βασικά ερείσματα στη Μ. Ασία, ενώ το ίδιο έτος χάθηκε από τους Νορμανδούς και η τελευταία βυζαντινή πόλη στην Ιταλία, η Βάρις (Bari). Οι προσπάθειες των Κομνηνών δεν είχαν φέρει αποτελέσματα και η βυζαντινή οικονομία υποχώρησε στη δύναμη ιταλικών πόλεων, στις οποίες είχαν παρασχεθεί σημαντικά προνόμια (Βενετία, Πίζα, Γένουα) με αντάλλαγμα στρατιωτικὴ βοήθεια.

Το αποτέλεσμα όμως ήταν να δημιουργηθούν ακμαία προτεκτοράτα των πόλεων αυτών, χωρίς κέρδος για την κοινωνία της Αυτοκρατορίας. Ακόμη η Κων/λη αντιμετώπιζε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα ενώ είχε απομονωθεί λόγω φυγόκεντρων τάσεων πολλών επαρχιών. Η διαφθορά κυριαρχούσε ενώ η φορολόγηση ήταν δυσβάστακτη και βάρυνε κυρίως τους επαρχιώτες.