Πώς ανέχθηκαν οι πνευματικοί μας πατέρες, με μια σκούπα γένια ο καθένας, να εμπαιχθεί κατά τέτοιον τρόπο ο λαός μας;
Πώς ανέχθηκαν να λειτουργούν μόνοι τους χωρίς λαό και να ευλογούν άδεια στασίδια και καρέκλες, δηλαδή ξύλα;
Πώς ανέχθηκαν να μη συγκακοχούνται μετά του λαού του Θεού και προτίμησαν να λέγονται «υιοί θυγατρός Φαραώ»;
Πώς ανέχθηκαν να βλέπουν γεμάτες από κόσμο τράπεζες, γεμάτα
υπερκαταστήματα, κινητικότητα και συγχρωτισμό παντού και μόνες κι έρημες
τις χελιδονοφωλιές του Θεού;
ΓτΧτΠτΑ: Αν και δεν μας αρέσει να ασχολούμαστε με κακόβουλα σχόλια, εν τούτοις δημοσιεύουμε το εξαιρετικό άρθρο του κου Παναγιώτου, το οποίο δείχνει ακριβώς το πώς σκέφτονται κάποιοι σύγχρονοι «Αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού Θρόνου» και τι είδους κείμενα δημοσιεύουν ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής.
ΓτΧτΠτΑ: Εννοείται ότι εμείς οι αμαρτωλοί πλην πιστοί Χριστιανοί, δεν έχουμε ανάγκη επιστημονικές αποδείξεις για το ότι η Θ. Κοινωνία δεν μεταδίδει ιούς και βακτήρια. Όμως επειδή οι αντίχριστοι κάθε είδους το έχουν παρακάνει, αξίζουν συγχαρητήρια στον Καθηγητή κ. Κουντουρά που τους απάντησε επιτυχημένα και στη δική τους γλώσσα! Ιστέον βέβαια ότι κανείς ιερέας δεν θα έδινε πραγματική Θ. Κοινωνία για να γίνουν πειράματα πάνω της (!) και να έχουμε τελεσίδικο αποτέλεσμα από επιστημονικής πλευράς. Όμως ακόμη κι έτσι η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!!!
* * *
Ανέμενα ένα άμεσο”feedback” διάψευσης ή
«υποστήριξης» της «δημοσιευμένης» θέσης της «Επιτροπής των ειδικών» του
Υπουργείου Υγείας έναντι του κειμένου μου με τίτλο: “Αντιεπιστημονική η θέση της «Επιτροπής Ειδικών» του Υπουργείου Υγείας για τη Θεία Κοινωνία!”,
την οποία απάντηση δεν έλαβα παρά το επείγον του σοβαρότατου αυτού
θέματος που αφορά κατεξοχήν το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας.
Σχόλιο ΓτΧτΠτΑ: Πρόκειται ουσιαστικά για Αποτείχιση (έμμεση μεν, Ομολογιακότατη δε)
του Αγίου ο οποίος παράτησε τις τιμές και συγκρούστηκε με το θέλημα του
Αυτοκράτορος ο οποίος μάλιστα ήταν και φίλος του! Αυτό θα πρέπει να
γίνει παράδειγμα σε σημερινούς Επισκόπους που αν και ομιλούν με
Θεολογικώτατα και εκπληκτικώτατα επιχειρήματα ενάντια στην παναίρεση του
Οικουμενισμού, εν τούτοις όχι μόνο δεν Αποτειχίζονται, αλλά
συλλειτουργούν με προβεβλημένους Οικουμενιστές! Θα πρέπει επίσης να
σημειώσουμε αυτό που γράφει το παρακάτω άρθρο ότι με την πολιτική που
εφήρμοζαν τότε, ήλπιζαν«...ὅτι θά σωθεῖ ἡ Βασιλεύουσα μέ τή βοήθεια τοῦ πάπα, ἀπό τόν
ἐξαιρετικά ἀσφυκτικό τουρκικό κλοιό», όπως ακριβώς ελπίζουν και σήμερα για τους εκεί Έλληνες ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Βαρθολομαίος και οι υποστηρικτές του!
Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν.
Η Βασιλική Ράλλη, κάτοικος Θέρμης Λέσβου, ήταν ένας από τους πολλούς μάρτυρες των θαυματουργών γεγονότων που έλαβαν χώρα στην περιοχή και οδήγησε στην ανακάλυψη των ιερών λειψάνων του Αγίου Ραφαήλ, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Ειρήνης και άλλων μαρτύρων στο λόφο των Καρυών
Οι
Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των
Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν το 1463, δέκα χρόνια
μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με το βίο τους γνωρίζουμε
λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων
ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959.
ΤΑ ΕΝΥΠΝΙΑ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ:
Στις 23 Ιουνίου 1959, κατά την διάρκεια εργασιών αποκατάστασης ενός
ναϋδρίου σ’ έναν λόφο κοντά στο χωριό Θερμή της Λέσβου, ο εργάτης Δούκας
Τσολάκης ανακάλυψε έναν τάφο με οστά αγνώστων. Άνθρωπος άπιστος τότε
και ανευλαβής παράτησε τα τίμια λείψανα στην ρίζα ενός δένδρου,
περιγελώντας τα. Γρήγορα όμως τιμωρήθηκε και μπόρεσε να κινήσει ξανά τα
χέρια του μόνον αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, για πρώτη φορά μετά
είκοσι επτά χρόνια. Είδε κατόπιν τον ίδιο τον άγιο Ραφαήλ κοντά στο
ναΰδριο, μετεστράφη από την απιστία του και έγινε κήρυκας της χάριτος
του νεοφανούς αυτού αγίου του Θεού. Προηγουμένως, η σύζυγός του Μαρία
υπήρξε μάρτυς της εμφάνισης στο υπό κατασκευή ναΰδριο ενός ιερομόναχου
με επιβλητικό παράστημα, ο άνδρας της όμως την είχε αποπάρει. Έκτοτε, ο
άγιος εμφανίστηκε πολλές φορές στον ύπνο και στο ξύπνιο, στην σύζυγο του
ιδιοκτήτη του χωραφιού και σε άλλες ευλαβείς γυναίκες του ίδιου χωριού,
και όχι μόνο, καθώς και σε παιδιά και σε ώριμους άνδρες, χωρίς να
υπάρξει προσυνεννόηση μεταξύ των προσώπων αυτών – μερικές φορές μάλιστα
κάποιοι από τους αναφέροντες τις εμφανίσεις των Αγίων δε γνωρίζονταν
μεταξύ τους. Σε άλλους ο άγιος εμφανιζόταν χωρίς να μιλά, ως
ιερομόναχος, φορώντας άμφια η ράσο. Σε άλλους αποκάλυπτε το όνομά του,
λέγοντας: «Λέγομαι Ραφαήλ» και τους ανήγγειλε ότι ήταν πλέον καιρός να
τον τιμήσουν μαζί με τους συναθλητές του, να φιλοτεχνήσουν εικόνα του
και να εορτάζουν την μνήμη του την Τρίτη της Διακαινησίμου, διότι
επρόκειτο να επιτελέσει πολλά θαύματα. Σε άλλους εμφανίστηκε
συνοδευόμενος από την Παναγία και την αγία Παρασκευή και διηγιόταν
λεπτομερώς το μαρτύριό του, οι δε διηγήσεις συμφωνούσαν απόλυτα μεταξύ
τους. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκαν στις 13
Ιουνίου 1960.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ:
Ο Άγιος Ραφαήλ καταγόταν από τους Μύλους της Ιθάκης και γεννήθηκε το
έτος 1410. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης η Λασκαρίδης. Ο
πατέρας του ονομαζόταν Διονύσιος και η μητέρα του Μαρία ήταν δε πολύ
ευσεβείς άνθρωποι και έδωσαν στον Γεώργιο χριστιανική ανατροφή και
μεγάλη μόρφωση. Χάρη στον σύζυγο της αδελφής του φεύγει στα 13 χρόνια
του στον Μυστρά για σπουδές στην Δυτική και μετέπειτα Ελληνική
φιλοσοφία. Παρακολουθεί και ιατρική που του άρεσε ιδιαίτερα. Πριν γίνει
κληρικός είχε σταδιοδρομήσει στο βυζαντινό στρατό και έφτασε μάλιστα σε
μεγάλο βαθμό. Σε ηλικία τριάντα πέντε ετών γνώρισε έναν ασκητικό και
σεβάσμιο γέροντα, τον Ιωάννη, ο οποίος τον προσείλκυσε στην εν Χριστώ
ζωή. Κάποια Χριστούγεννα ο γέροντας κατέβηκε από τον τόπο της ασκήσεώς
του, για να εξομολογήσει και να κοινωνήσει τους στρατιώτες, και κήρυξε
το λόγο του Θεού. Τότε ο αξιωματικός Γεώργιος, όταν ο γέροντας κατέβηκε
πάλι τα Θεοφάνεια, αποχαιρέτησε τους στρατιώτες και τον ακολούθησε. Μετά
την κουρά του σε μοναχό χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, τιμήθηκε δε και με
το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Ο Άγιος Ραφαήλ ανέφερε, σε οράματα πιστών,
ότι απεστάλη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Δύση, στην πόλη Μορλαί
της Γαλλίας, για να εκπληρώσει την εντολή που του ανατέθηκε. Αυτό έγινε
λίγο πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Εκεί συνδέθηκε φιλικά με
τον άλλο μάρτυρα της Θερμής, το διάκονο Νικόλαο, ο οποίος έγινε
συνεργάτης του και πνευματικό του τέκνο.
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ:
Η καταγωγή του ήταν από την Θεσσαλονίκη. Ήταν πλουσιόπαιδο ο Νικόλαος,
παιδί συμβολαιογράφου που τον έστειλαν οι γονείς του να σπουδάσει σε
γαλλικό πανεπιστήμιο Ιατρική. Συγκινημένος από την χριστιανική
διδασκαλία ο νεαρός σπουδαστής Νικόλαος, εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και
ακολούθησε τον άγιο Ραφαήλ. Γύρισε μαζί του στην Ελλάδα και ασπάστηκε
το Μοναχικό βίο. Ουδέποτε χωρίστηκαν έκτοτε, εκτός όταν χώριζαν για να
διαδώσουν τον λόγο του Θεού.
Η ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ:
Ο άγιος Ραφαήλ κήρυξε το λόγο του Ευαγγελίου στην Αθήνα, στο λόφο που
είναι το μνημείο του Φιλοπάππου. Δίδαξε ως εφημέριος και ιεροκήρυκας για
λίγο στο ναό του Αγίου Δημητρίου Μυροβλύτη που κατόπιν ονομάστηκε,
Λουμπαρδιάρης. Λίγα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως,
περί το έτος 1450, ο Άγιος βρέθηκε μετά από περιπλανήσεις στην περιοχή
της Μακεδονίας και μόναζε εκεί. Κοντά στον Άγιο Ραφαήλ βρισκόταν εκείνο
το διάστημα ο Άγιος Νικόλαος ως υποτακτικός. Ο Νικόλαος εκάρη μοναχός
και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος.
ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ:
Μόλις έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια των Τούρκων και καταλύθηκε
οριστικά η βυζαντινή αυτοκρατορία, ο φόβος για γενικούς διωγμούς κατά
των Χριστιανών στάθηκε ως αφορμή να καταφύγει ο Άγιος Ραφαήλ με τη
συνοδεία του στη Λέσβο, που ήταν σχετικώς ασφαλές νησί την εποχή εκείνη,
καθώς το νησί αυτό απολάμβανε ακόμα υψηλών προνομίων από τον Σουλτάνο,
είχε ηγεμόνα δίκαιο και σεβάσμιο απέναντι στους Ορθοδόξους και τα
μοναστήρια των Ορθοδόξων λειτουργούσαν κανονικά στο Νησί. Ζήτησαν
πληροφορίες για το πού μπορεί να υπάρχει ένα ησυχαστήριο για να μονάσουν
και τότε τους υπέδειξαν την Ιερά Μονή των Γενεθλίων της Θεοτόκου που
βρισκόταν στον λόφο των Καρυών πάνω από την Λουτρόπολη Θέρμης η οποία με
την σειρά της απέχει 14 χιλιόμετρα από την Μυτιλήνη. Σε μερικές
εμφανίσεις του ο Άγιος Ραφαήλ αποκάλυψε ότι η μονή αυτή...
Σημείωση: Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, για λόγους Προσευχής και περισυλλογής, η επόμενή μας ανάρτηση θα είναι, συν Θεώ και εκτός απροόπτου, την Αγία και Λαμπροφόρο ημέρα της Αναστάσεως. Η φετινή Μ. Εβδομάδα είναι δυστυχώς πολύ δύσκολη για λόγους που όλοι γνωρίζουμε. Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε από Πνευματικής άποψης για να πάρει ο Θεός αυτές τις δύσκολες καταστάσεις από πάνω μας. Η Προσευχή μας ας είναι συνεχής και ένθερμη. Για να βοηθηθεί κανείς μπορεί να δεί στη δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τους συνδέσμους για τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου και διάφορους Παρακλητικούς Κανόνες. Επίσης μπορεί να διαβάσει το Ψαλτήρι ΕΔΩ αλλά και την Προσευχή κατά της πανδημίας με χρήση ψαλμών Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκη, τυπικό Αγίου Παϊσίου. Επίσης στη δεξιά στήλη υπάρχει σύνδεσμος για το ραδιοσταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας όπου αναμεταδίδονται όλες οι Ακολουθίες. Τέλος, πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να δείτε παλιό μας άρθρο, όπου με λίγα λόγια περιγράφονται οι Ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας.
Ευχόμαστε Καλή Μεγαλοβδομάδα και Καλό Πάσχα σε όλους...
Είπαμε λοιπόν, ότι οι Ιεράρχες καλούν «...όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να
εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική
Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα,
δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020.)»
