Σεπτεμβριανά 1955 : Το τουρκικό πογκρόμ που έσβησε τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

 

65 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από γεγονότα όπου συνέβησαν στην Κωνσταντινούπολη το 1955. Το βράδυ της Τρίτης 6 Σεπτεμβρίου 1955 ομάδες έξαλλων Τούρκων κατέστρεψαν τις περιουσίες των Ελλήνων της πόλης  ο Ελληνισμός της Πόλης . Το Τουρκικό κράτος ανέχτηκε και βοήθησε τις βιαιοπραγίες, καταπατώντας τα Άρθρα 38-44 της Συνθήκης της Λωζάννης, όπου ρητά ορίζεται : «Η Τουρκική Κυβέρνησις αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να παρέχη εις πάντας τους κατοίκους της Τουρκίας πλήρη και απόλυτον προστασίαν της ζωής και της ελευθερίας αυτών, αδιακρίτως γεννήσεως, εθνικότητος, γλώσσης, φυλής ή θρησκείας.». Αυτόν τον λαό και το κράτος υποστηρίζει η πολιτισμένη Ευρώπη!

Με τον όρο «Σεπτεμβριανά» εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

2 Σεπτεμβρίου 1877: εκοιμήθη ο Κων/νος Κανάρης (αφιέρωμα με βίντεο)

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ήρωες της  Ελληνικής Επανάστασης του 1821 κατορθώνοντας μέσω της πυρπόλησης της Τουρκικής Ναυαρχίδας να προκαλέσει τον θαυμασμό ολόκληρης της Ευρώπης για τη μικρή κουκίδα επάνω στο χάρτη με το όνομα Ελλάδα που αντιμαχόταν τον τουρκικό ζυγό.

Παρά τις αντιπαραθέσεις για τον τόπο καταγωγής του αν πρόκειται για την Πάργα ή τα Ψαρά, ο Κανάρης έχει μείνει στην ιστορία ως βέρος Ψαριανός μιας και όλη του η δράση είναι συνδεδεμένη με το νησί ενώ και η οικογένειά του έμεινε και αναπτύχθηκε στα Ψαρά.

Λέγεται ότι γεννήθηκε μεταξύ του 1790 και 1793 στα Ψαρά από τον Ψαριανό Δημογέροντα Μικέ Κανάριο και την Μαρώ Μπουρέκα ενώ έχασε τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία και μη έχοντας άλλη διέξοδο άρχισε να δουλεύει σε πλοία άλλων συγγενών του κυρίως του θείου του Δημήτρη Μπουρέκα. Μάλιστα σε ηλικία μόλις 20 ετών ανέλαβε καπετάνιος του πλοίου και ταξίδεψε σε όλη τη Μεσόγειο, ενώ δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε την Δέσποινα Μανιάτη κόρη γνωστής ναυτικής οικογένειας των Ψαρών με την οποία απέκτησαν και εφτά παιδιά, έξι αγόρια και ένα κορίτσι.

Έλληνες: οι χτίστες της οικουμένης. Τούρκοι: η μάστιγα της οικουμένης

 Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

 

Κάποιος Ιμπραχίμ (από το βιβλικό Αβραάμ βεβαίως), το φερέφωνο του Ερντογάν, δήλωσε, μεταξύ άλλων αθλίων,  πρόσφατα ότι  "Οι Έλληνες δεν έχουν καμμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες και τους βυζαντινούς". 

Το πρώτο που έχουμε να πούμε είναι ότι οι Τούρκοι  σίγουρα είναι γνήσιοι απόγονοι των προγόνων τους, των αιμοσταγών, μογγολικών στιφών που έσπερναν -και σπέρνουν- τον θάνατο και την καταστροφή, από όπου περνούσαν. Ίδιοι και απαράλλακτοι αιώνες τώρα.

Το δεύτερο είναι το εξής: Όλοι οι όμοροι μας λαοί, Αλβανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι, Σέρβοι, καυχώνται για την απευθείας καταγωγή τους από τους "αρχαίους" προγόνους τους και ουδείς ποτέ το αμφισβήτησε. Οι μόνοι που δεν έχουν δικαίωμα να υπερηφανεύονται για την άμεση καταγωγή τους από τους προγόνους τους, αρχαίους… μεσαίους και νεότερους, είμαστε εμείς οι Έλληνες. Γιατί; Διότι έχουμε ζηλευτή ιστορία, η λέξη Έλληνας είναι ταυτόσημο του πολιτισμού, της ομορφιάς, της αρχοντιάς, της ανδρείας και της λεβεντιάς. Και δεν χρειάζεται να παραθέσω τα όσα έχουν γράψει όλα τα μεγάλα πνεύματα της ανθρωπότητας, ανά τους αιώνες, για τους Έλληνες.( "Δεν υπάρχει ιδιότης τιμιωτέρα" από το να είσαι Έλληνας, έλεγε ο Καβάφης).

Στην παράθεση των γειτονικών λαών δεν ανέφερα τους σκοπιανούς. Δεν είναι λαός, είναι τεχνητό κατασκεύασμα. Ποια ιστορία έκλεψαν; Της Μακεδονίας, την ελληνική και βρέθηκαν οι προδότες, πρώην και νυν, που νομιμοποίησαν και αποδέχονται  το ανοσιούργημα. Το περίεργο είναι πως όλοι οι γείτονες, κατά καιρούς ορέγονται μια ελληνική περιοχή, ένα περίοπτο και τρανό όνομά μας. Οι Αλβανοί εποφθαλμιούν την Ήπειρο, οι Βούλγαροι την Θράκη, οι Τούρκοι ονομάζουν τον Όμηρο, Ομέρ και αυτοανακηρύσσονται συνεχιστές του Βυζαντίου, ενώ ταϊζουν τα κοπάδια τους με ονειροφαντασιώσεις του τύπου πως "είμαστε οι γεννήτορες της ανθρωπότητας" και είναι "ευτυχία να είσαι Τούρκος". Και εμείς; "Οι νοσούντες εξ ελαφρότητος"(Παπαδιαμάντης), οι της αψόγου στάσεως υποστηρικτές; Εμείς έχουμε τα γνωστά σκύβαλα και περιτρίμματα της ιστοριογραφικής τσαρλατανιάς, που παρεισέφρησαν στα πανεπιστήμια και δηλητηριάζουν χρόνια και χρόνια τον λαό με ιδεοληψίες πως πρώτα γίναμε κράτος- κάποια απολειφάδια Σλάβων, Τούρκων και Αλβανών επαναστάτησαν το Εικοσιένα- και μετά έθνος. Όλοι επιβίωσαν στις εθνικές τους περιπέτειες, μόνο οι Έλληνες εξαφανίστηκαν. Αυτές βέβαια οι "βλαμμένες" ιδέες δεν είναι καινούργιες. Είναι η γνωστή θεωρία του απατεώνα Φαλμεράυρερ, που του οφείλουμε χάριτες γιατί ενεργοποίησε σπουδαίους ιστορικούς (Παπαρρηγόπουλος, Ζαμπέλιος), λαογράφους (Ν. Πολίτης), γλωσσολόγους (Βερναρδάκης, Χατζηδάκις), ποιητές και πολλούς άλλους ειδήμονες, επιστήμονες και λογοτέχνες που ανέδειξαν την συνέχεια του ελληνικού έθνους.

Ένα άγιο…ρουσφέτι. Ποιο; «Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς» και την Πατρίδα μας.

ΓτΧτΠτΑ

Τα κείμενα του λίαν αγαπητού δασκάλου κ. Νατσιού μας αναπαύουν και μας βρίσκουν πάντοτε σύμφωνους. Πιστεύουμε όμως πως αυτήν τη φορά υπερέβαλλε τον εαυτό του και πραγματικά αποτυπώνει την πραγματικότητα και τα ακριβή μας συναισθήματα. 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Βλέποντας και ακούγοντας, στην Αγιά Σοφιά, αυτόν τον αχρείο ισλαμιστή, με το λευκό «σεμεδάκι» στην παλαβή κεφάλα του, τον Ερντογάν, να είναι γονατιστός, να διαβάζει προσευχές και να συμμετέχει με την γνωστή, μωαμεθανική ψευτοκατάνυξη, στο ανόμημά του, σκέφτηκα το πώς αντιμετωπίζουν οι ημέτεροι πολιτικοί την μόνη αληθινή Πίστη μας.
(Και πόση διαφορά παρατηρείς στα πρόσωπα των οπαδών του Μωάμεθ και των πιστών του Χριστού! Από την μια, στην «προσευχή» της Παρασκευής, κατάρες, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και τρίξιμο δοντιών και από την άλλη «αγαπάτε τους εχθρούς ημών», πρόσωπα, μετά την Θεία Λειτουργία, χαρούμενα, με ξεχείλισμα αγάπης. Στο τζαμί ο ιμάμης, να αφιονίζει τους οπαδούς, ανεμίζοντας το ξίφος του Ισλάμ. Στο ναό ο ιερέας, να ευλογεί τους πιστούς, με τον σταυρό του Χριστού).
Δεν θυμάμαι ποτέ να άκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Να εκστομίσει στο βήμα της Βουλής μια φράση που ακούς από απλούς ανθρώπους, όταν τους κυκλώνουν, "ώσπερ μέλισσαι κηρίον", οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες της ζωής. "Έχει ο Θεός". "Η Παναγία να βάλει το χέρι της". "Με την βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε". Ποτέ!!
Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή υπουργό, να προσέρχεται στην Θεία Λειτουργία, τις επετειακές ημέρες του Ευαγγελισμού ή του εορτασμού του "ΟΧΙ", από νωρίς, όρθρου βαθέως, να εκκλησιαστεί σαν χριστιανός. Καταφθάνουν στην δοξολογία, με τις καραμούζες και τα τύμπανα - εν χορδαίς και οργάνοις - να ωρύονται, αναγγέλλοντας την άφιξή τους, και με την ασθμαίνουσα κουστωδία τους να συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σε κέντρο διασκεδάσεως. Ποτέ!!

20 Ἰουνίου 1824 – Ἡ Καταστροφή τῶν Ψαρῶν

Ὁμιλία τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ Κωνσταντίνου Βρατσάνου γιά τήν ἡμέρα μνήμης τοῦ Ὁλοκαυτώματος τῶν Ψαρῶν

 

Η καταστροφή τῶν Ψαρών κατεχει ξεχωριστή θέση ἀνάμεσα στίς θυσίες πού πρόσφερε τό γένος στό βωμό τῆς ἐλευθερίας στήν ἐπανάσταση τοῦ 1821. Τό μεγάλο δράμα πού συγκλόνισε τό πανελλήνιο καί συγκίνησε τούς πολιτισμένους λαούς, εἶναι ἀπό τά ἄφταστα παραδείγματα ἡρωισμοῦ καί θυσίας καί συμβολίζει τό ἀνεξάντλητο καί ἀκατάπαυστο ἀγωνιστικό πάθος τῆς φυλῆς.

Μέσα στά γαλάζια νερά τοῦ Αἰγαίου, σάν πελώριος ἀπομονωμένος βράχος, φαντάζει ἀπό μακριά το ἡρωικό καί δοξασμένο νησί. Ἀποκομμένα καί κάπως ἀπομακρυσμένα τα Ψαρά, τά συντροφεύει ἡ ἱστορία τους. Μιά ἱστορία γεμάτη ἀγῶνες, θυσία καί δόξα. Λίγα εἶναι τά ἱστορικά μέρη τῆς Ἑλλάδας πού ἀκτινοβολοῦν τόση δόξα καί προκαλοῦν στόν ἐπισκέπτη προσκυνητή τόση... συγκίνηση καί τόσο σεβασμό ὅσο τά Ψαρά.

Τοῦτος ὁ τόπος σέ ὅλη του τήν ἔκταση εἶναι ποτισμένος ἀπό τό αἷμα τῶν ἡρωικῶν ὑπερασπιστῶν του. Κάθε πέτρα καί ἕνα κατόρθωμα, κάθε ἀκρογιαλιά καί μιά ἱστορία.

Ὅταν οἱ ψευδὸ-ἐπίσκοποί της «αὐτοκεφάλου» Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας ἐπισκέφθηκαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας τῆς Βαρνάκοβας !

«…εἰ τὶς ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ.1,9) 

Ἐὰν κανεὶς σᾶς κηρύττει διαφορετικὸ εὐαγγέλιο ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ διδαχθήκατε ἀπὸ μένα, ἂς εἶναι ἀναθεματισμένος καὶ χωρισμένος ἀπὸ τὸν Χριστὸ. 

Στὶς 15 Αὐγούστου 1940 ἡ εἰκόνα ράγισε κατὰ μῆκος τοῦ προσώπου τῆς Θεοτόκου, γεγονὸς τὸ ὁποῖο, σύμφωνα μὲ αὐτόπτες μάρτυρες, δημιουργήθηκε ἀπὸ τοπικὸ σεισμό, τὴν ὥρα τοῦ τορπιλισμοῦ τοῦ ἀντιτορπιλικοῦ «Ἕλλη» στὴν Τῆνο.

Το 1940 ράγισε, τώρα έπεσε στην φωτιά....Η Κυρά μας της Βαρνάκοβας

 Η εικόνα ράγισε με τον τορπιλισμό της «Ελλης» 

 

Εικόνες βγαλμένες από την Αποκάλυψη αντίκρισαν οι μοναχοί και οι κάτοικοι με το πρώτο φως της ημέρας στο ιστορικό Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βαρνάκοβας Φωκίδας. Η ιστορική Μονή -που αποκαλείται και η Αγία Λαύρα της Ρούμελης- ιδρύθηκε το 1077 από τον Όσιο Αρσένιο τον Βαρνακοβίτη (επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Ζ' Δούκα του Βυζαντίου) έχοντας καταγράψει διαδρομή 10 αιώνων, μεταξύ αυτών και την ταραχώδη περίοδο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Τελικά, ἀπό πότε ἦταν «ἑλληνικό» τό Βυζάντιο;

(Ἕνα διευκρινιστικὸ σχόλιο πάνω σὲ μία διαδεδομένη ἀνιστόρητη ἀνοησία)

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Βυζαντινῆς Ἱστορίας

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τῆς Ἅλωσης τῆς Πόλης, διάβασα πάλι ἀπὸ ἀρκετοὺς αὐτὲς τὶς μέρες στὸ διαδίκτυο τὴν ἄποψη ὅτι τὸ Βυζάντιο ἦταν ἑλληνικὸ κράτος κατὰ τοὺς τελευταίους του κυρίως αἰῶνες (ὑπονοῶντας βασικὰ τὸ διάστημα μετὰ τὸν 12ο). 

Πρόκειται βέβαια γιὰ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἱστορικὲς ἀνακρίβειες καὶ συγχρόνως τὶς μεγαλύτερες ἀνοησίες ποὺ κυκλοφοροῦν τὰ τελευταῖα Γιατί τὸ Βυζάντιο στὴν πραγματικότητα ἦταν κράτος ὁρατὰ ἑλληνικὸ ἀπὸ πολὺ παλαιότερα, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ἤδη ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ χάνει τὰ δυτικοευρωπαϊκά του ἐδάφη (λόγῳ τῆς γερμανικῆς πλημμυρίδας τοῦ 5ου καὶ 6ου αἰῶνα) καὶ προσηλώνεται στὴν Ἀνατολή - μία Ἀνατολὴ ποὺ δὲν κατοικεῖται βέβαια μόνο ἀπὸ Ἕλληνες, ἀλλὰ ποὺ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀποτελοῦν κυρίαρχη σταθερὰ καὶ κεντρικὸ συνεκτικὸ κρίκο ὅλων τῶν πληθυσμῶν τῆς καθόλη τὴν ἑλληνιστικὴ καὶ ρωμαϊκὴ περίοδο.

Ο Άγιος Ραφαήλ και το «ενωτικό» συλλείτουργο στην Αγία Σοφία

 

Σχόλιο ΓτΧτΠτΑ: Πρόκειται ουσιαστικά για Αποτείχιση (έμμεση μεν, Ομολογιακότατη δε) του Αγίου ο οποίος παράτησε τις τιμές και συγκρούστηκε με το θέλημα του Αυτοκράτορος ο οποίος μάλιστα ήταν και φίλος του! Αυτό θα πρέπει να γίνει παράδειγμα σε σημερινούς Επισκόπους που αν και ομιλούν με Θεολογικώτατα και εκπληκτικώτατα επιχειρήματα ενάντια στην παναίρεση του Οικουμενισμού, εν τούτοις όχι μόνο δεν Αποτειχίζονται, αλλά συλλειτουργούν με προβεβλημένους Οικουμενιστές! Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε αυτό που γράφει το παρακάτω άρθρο ότι με την πολιτική που εφήρμοζαν τότε, ήλπιζαν«...ὅτι θά σωθεῖ ἡ Βασιλεύουσα μέ τή βοήθεια τοῦ πάπα, ἀπό τόν ἐξαιρετικά ἀσφυκτικό τουρκικό κλοιό», όπως ακριβώς ελπίζουν και σήμερα για τους εκεί Έλληνες ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι υποστηρικτές του!

 

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. 

Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (εἶχε τήν ἀπατηλή ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τό ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καί ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτῆρας Χριστός) γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ πάπα).

Ήταν 1η Απριλίου

Λάμπρος Τζαβέλας: «Ἂν ὁ γιός μου δὲν θέλει νὰ πεθάνει γιὰ τὴν πατρίδα, τότε δὲν εἶναι ἄξιος νὰ ζεῖ»

Ο Λάμπρος Τζαβέλας και ο Αλή Πασάς - Λιθογραφία 1792, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Νίκος Γιαννόπουλος ἱστορικὸς

    Τὸ 1792 ὁ Ἀλὴ πασὰς συνέλαβε ἕνα σχέδιο γιὰ τὴν ὁριστικὴ ὑποταγὴ τοῦ Σουλίου. Προσποιήθηκε ὅτι θὰ ἐκστράτευε ἐναντίον τῶν πασάδων τοῦ Δελβίνου καὶ τοῦ Ἀργυροκάστρου.
    Γιὰ τὴν ἐκστρατεία αὐτή, ζήτησε ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δύο μεγαλύτερων σουλιώτικων γενῶν, Γεώργιο Μπότσαρη καὶ Λάμπρο Τζαβέλα, τὴ συνδρομή τους.
    Οἱ Σουλιῶτες ἡγέτες, εἴτε γιατί δὲν ὑποπτεύθηκαν τοὺς σκοποὺς τοῦ Ἀλή, εἴτε γιατί τὴ δεδομένη στιγμὴ δὲν ἤθελαν νὰ ἀντιπαρατεθοῦν μαζί του, ἔστειλαν 70 μαχητές, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Τζαβέλα.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ - 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1843

ΙΜΙΑ 31/01/1996 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ (Αφιέρωμα με βίντεο)

Τα άγνωστα Ναζιστικά εγκλήματα στην Λέσβο

Δρ. Θεοφάνης Μαλκίδης - Ακαδημαϊκός

 

Τα Ναζιστικά εγκλήματα στην Λέσβο 

Η παραπάνω φωτογραφία λήφθηκε τον Οκτώβριο του 1941 τη στιγμή που ο Γερμανός αξιωματικός διαβάζει τη απόφαση του στρατοδικείου που καταδίκασε σε θάνατο τον Παναγιώτη Ψάνη. 

Τη φωτογραφία πήρε Γερμανός αξιωματικός που ηγείτο του εκτελεστικού αποσπάσματος και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Λεσβιακός Κήρυξ» τον Μάρτιο του 1959. Ήταν η πρώτη εκτέλεση κατοίκου της Λέσβου από τα Ναζιστικά στρατεύματα που έγινε στη θέση Μπλόκια. Στη συνέχεια οι περισσότερες εκτελέσεις γίνονταν στα Τσαμάκια, εκεί που έφτασαν οι πρόσφυγες του 1922, οι οποίοι γλύτωσαν από το δάσκαλο Κεμάλ, αλλά εκτελέστηκαν από το μαθητή Χίτλερ. Ένα ατιμώρητο έγκλημα κατ΄εξακολούθηση .... 

ΒΛΑΚΕΙΑ, ΔΕΙΛΙΑ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ: Η «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ» ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Τοῦ Δημ. Νατσιοῦ
Δασκάλου

ἀπὸ τὴν «ΑΦΥΠΝΙΣΗ», περιοδικὴ ἔκδοση Ἱ. Κοινοβίου Ὁσ. Νικοδήμου
(Πεντάλοφος Παιονίας)
ἀρ. τ. 21, Σεπτέμβριος 2014

 Να μην ξεχνάμε τι διδάσκουν τα σχολικά βιβλία Γλώσσας για το Έπος του '40. Μια αληθινή τιμή για τους νεκρούς μας ήρωες θα ήταν να φύγουν οι μαγαρισιές από τις τσάντες των παιδιών μας. Θα ήταν ένα πραγματικό μνημόσυνο στην θυσία τους....

Γιορτάζουμε τό «ΟΧΙ», γιατί ἄν γιορτάζαμε τό «ΝΑΙ», θά εἴχαμε κάθε μέρα ἐπέτειο!
(Φοιτητικό σύνθημα)

        

Στόν πανηγυρικό λόγο πού ἐκφώνησε στήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, στίς 27 Ὀκτωβρίου τοῦ 1960, ὁ μεγάλος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης, μεταξύ τῶν ἄλλων σπουδαίων ἀνέφερε καί ἕνα συγκλονιστικό γεγονός, πού διαδραματίστηκε, ὄχι «στό διάσελο τῆς Ἱστορίας» (Βρεττάκος), στίς ἀετοράχες τῆς Πίνδου, ἀλλά στά μετόπισθεν, ὅπου ὁ ἀπόλεμος πληθυσμός τῆς πατρίδας μας συναγωνιζόταν τήν ἀνδρεία τῶν μαχητῶν. Τό μεταφέρω:
«Εἶχε ὀργανωθῆ, κατά τή διάρκεια τοῦ ἀγῶνα ὑπηρεσία μεταγγίσεως αἵματος, ἀπ’ τόν Ἐρυθρό Σταυρό τῆς Ἑλλάδος. Εἶχα καί ἕναν φίλο γιατρό, σ’αὐτή τήν ὑπηρεσία, λοιπόν πήγαινα κάπου-κάπου νά τόν δῶ καί νά τά ποῦμε. 

Σαν σήμερα ο Λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα και πρωτοδημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών», που εξέδιδε ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων.

Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου (1784-1854) για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.

Η οικία Μπότσαρη, μετέπειτα Προβελέγγιου όπου στεγαζόταν το σχολείο τότε

Το γεγονός μαθεύτηκε στη μικρά τότε Αθήνα και εκτός από τους μαθητές, πλήθος ανθρώπων «διαφόρων επαγγελμάτων και τάξεων» συνέρρευσε στην Πνύκα το πρωί της 8ης Οκτωβρίου για να ακούσει τον ηγέτη της Επανάστασης του '21. Ξαφνικά, στον χώρο της ομιλίας εμφανίσθηκε «σμήνος χωροφυλακής», αποφασισμένο να διαλύσει τη συγκέντρωση, επειδή προφανώς, ως βασιλικότερο του βασιλέως Όθωνα, τη θεώρησε αντικαθεστωτική. Όμως, μετά τη διαβεβαίωση του γυμνασιάρχη και των καθηγητών για το «αθώο της πράξεως», οι χωροφύλακες αποχώρησαν και η ομιλία έγινε κανονικά. Άλλωστε, ο Κολοκοτρώνης δεν αποτελούσε κίνδυνο για τη δυναστεία, αφού τα είχε βρει με τον Όθωνα και κατείχε μάλιστα το αξίωμα του Συμβούλου της Επικρατείας, δηλαδή του πολιτικού συμβούλου του βασιλιά. (Το Συμβούλιο της Επικρατείας εκείνης της εποχής, που ήταν πολιτικό σώμα, δεν πρέπει να συγχέεται με το σημερινό Συμβούλιο της Επικρατείας, που είναι δικαστικός σχηματισμός.)

Ιωάννης Καποδίστριας (1776 – 27 Σεπτεμβρίου 1831)

Σειρά Ντοκιμαντέρ Ενωμένης Ρωμηοσύνης - ΑΧΕΛΩΟΣ TV

 Ο Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης είχε πάντοντε ως πρότυπο του Ορθόδοξου Χριστιανού Κυβερνήτη το πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια. Η τόσο αξιόλογη σειρά του επικού ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια ετοιμάστηκε από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη και το ΑΧΕΛΩΟΣ TV 

 ΠΗΓΗ

20 Ιουλίου 1974 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

 
ΠΗΓΗ

Δείτε και: -  Κύπρος - Αττίλας, τι διηγούνται οι Έλληνες της πρώτης γραμμής

Kύπρος - Αττίλας: Τι διηγούνται Έλληνες πολεμιστές της πρώτης γραμμής

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

Kύπρος - Αττίλας: Τι διηγούνται Έλληνες πολεμιστές της πρώτης γραμμής

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

Kύπρος - Αττίλας: Τι διηγούνται Έλληνες πολεμιστές της πρώτης γραμμής

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

Kύπρος - Αττίλας: Τι διηγούνται Έλληνες πολεμιστές της πρώτης γραμμής

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ποντίων – Εκδηλώσεις Μνήμης (ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΕΥΖΩΝΕΣ)

Οι εκδηλώσεις μνήμης της ΠΟΕ σε Αθήνα και Πειραιά για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Ανήμερα της 19ης Μαΐου, διοργανώνονται οι κεντρικές εκδηλώσεις μνήμης της ΠΟΕ. Στις 08:00 θα πραγματοποιηθεί η επίσημη έπαρση της ελληνικής σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Ποντίων θα τελεστεί στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών (ώρα 17:30) και με πορεία όλοι θα κατευθυνθούν στην πλατεία Συντάγματος.

Δείτε το βίντεο:

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η υπό τουρκική κατοχή Μακεδονία και οι ελληνικοί πληθυσμοί της υποφέρουν διπλά, μιας και οι βούλγαροι κομιτατζήδες δρουν στην περιοχή παράλληλα με τις τουρκικές δυνάμεις. Ο Πάυλος Μελάς, μέλος της Εθνικής Εταιρείας από τα χρόνια του στην Σχολή Ευελπίδων, αποφασίζει το 1904 να αναλάβει την ηγεσία του αγώνα στη Μακεδονία. Μαζί με τους άνδρες του θα φέρουν σε πέρας τρεις αποστολές, αλλά στο τέλος θα παγιδευτούν, κατόπιν προδοσίας, και ο Μελάς θα σκοτωθεί στο χωριό Στάτιστα (Σήμερα έχει προς τιμήν του ονομαστεί «Μελάς»). Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1973-1974 και έκοψε 432.989 εισιτήρια. Ήρθε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 44 ταινίες. Παρά ταύτα, δεν προβλήθηκε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση επειδή θεωρείται από κάποιους ως αλυτρωτική.