Στη μνήμη του γέροντα Γρηγορίου, καθηγουμένου της Ιεράς Μόνης Δοχειαρίου (22 Οκτωβρίου 2018)

Τη νύχτα, στις 22 προς τις 23 Οκτωβρίου του 2018, εκοιμήθη ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου του Αγίου Όρους αρχιμανδρίτης Γρηγόριος (Ζουμής), κοντινός συγγενής του γνωστού Αγιορείτη γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Είχε δεχτεί τη μοναχική κουρά από τον γέροντα Αμφιλόχιο της Πάτμου. Μετά την εκλογή του στη θέση του καθηγουμένου, ανακαίνισε την ερειπωμένη Ιερά Μονή Δοχειαρίου. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αγγόγυστα υπέμεινε τους πόνους από βαριά ανίατη ασθένεια. Όταν μιλούσε για τον εαυτό του, ταπεινά ζητούσε προσευχές, όπως έλεγε για τον “ληστή Γρηγόριο”.

Ο Μαξίμ Κλιμένκο είναι ιστορικός, σεναριογράφος, μεταφραστής από τα ελληνικά, ορθόδοξος δημοσιογράφος, γνώριζε προσωπικά τον γέροντα Γρηγόριο, επί 30 χρόνια πολλές φορές πήγε στο Άγιο Όρος να τον συναντήσει.

Μακαριστός Γέρων Γρηγόριος Δοχειαρίτης, τὸ μυστικὸ τῆς ἁγιότητας τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου Μακρή.

Ποιό ἤτανε τὸ μυστικὸ τῆς ἁγιότητας τοῦ γέροντος Ἀμφιλοχίου; Εἶχε ζήσει τὴν περιφρόνηση τῶν ἀνθρώπων, τῶν συνασκητῶν του, καὶ αὐτὸ τὸν ἔκανε εὐτυχισμένο. Μέσα στὴν καταφρόνια τὸν ἔβλεπες εὐτυχῆ, χαρούμενο, ἀνεπιτήδευτο. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέμεινε μὲ ὑπομονή, μὲ καρτερία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, ἀγόγγυστα, ἀκατάκριτα. Οὐδέποτε, ἂν τοῦ λαλούσαμε τὰ ἄσχημα τῶν ἀδελφῶν, συμφωνοῦσε μαζί μας, ἀλλὰ ἔκλινε τὴν κουβέντα: «Ἒ τὸν εὐλογημένο. Ἐγκατάλειψη Θεοῦ ἔπαθε. Κάνετε προσευχή. Ἔχει ἀνάγκη νὰ τὸν καλύψουμε μὲ τὸ πιὸ πολύτιμο βλατίο ποὺ κρατᾶ κάθε ἄνθρωπος στὰ χέρια του.» [...]

Ζοῦσε τὴν ἀκτημοσύνη καὶ τὴν φτώχεια ὅπως τὰ ὑποσχέθηκε στὴν μοναχική του κουρά. Δύο πράγματα ἄκουγες νὰ ψιθυρίζη: τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» καὶ «ἀδελφοί μου, ὑπάρχει χρεία ὑπομονῆς». Ὁ λόγος του ἦταν μετρημένος· οὔτε ὑπερβολὲς ἔλεγε οὔτε ὁράματα καὶ προφητεῖες. Δίδασκε μὲ τὴν παρουσία του ὅσα σπάνια ἀκοῦμε ἀπὸ ἀνθρώπους. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν διέκρινε περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους Γέροντες ἦταν ἡ εὐλάβεια. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ σέβιζε καὶ μπροστὰ στὸν Θεὸ καὶ μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους. Ἔφυγε πλήρης ἔργων ἀγαθῶν.

 

Ταῖς τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου πρεσβείαις, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

 

Από το άρθρο του μακαριστού Γέροντος Γρηγορίου «Αγιότητα και Αγιοκατάταξη» 

 

ΠΗΓΗ

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΒΕΓΓΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

«Δόξα τω Θεώ, σήμερα είδα γυναίκα»

Περπάταγα στην Θεσσαλονίκη με μοναχό από το πρωΐ μέχρι το βράδυ.

Εκεί δα στην Αριστοτέλους αργά το απόγευμα παρουσιάστηκε μπροστά μου μια παραδοσιακή γυναίκα.
Στάθηκα, σταυροσημειώθηκα και είπα: «Δόξα τω Θεώ, σήμερα είδα γυναίκα».
Μου λέγει ο μοναχός:
– Καλά, όλη μέρα, Γέροντα, δεν έβλεπες γυναίκες;
– Όχι, παιδί μου, κούσελα έβλεπα. Πόνο μου δημιουργούσαν στην ψυχή μου. Πως αυτή η κόρη μπορεί να είναι η αυριανή μητέρα;

Ο μακαριστός Γέρων Γρηγόριος Δοχειαρίτης περί των εκτρώσεων

Δεν θα πανηγυρίσει φέτος η Ι.Μ. Δοχειαρίου

Οσμή Ασκητική Αγιορείτικης Ερήμου: Ο μακαριστός Γέρων Γρηγόριος Δοχειαρίτης θυμάται για τον Άγιο Γέροντα παπα-Εφραίμ Κατουνακιώτη

Ο Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ό τραχύς στην γλώσσα καί τρυφερός στους τρόπους

Τό 1967, με τις ευλογίες του γέροντα Άμφιλοχίου του Πατμίου, τρεις αδελφοί έπισκεφθήκαμε το Αγιον ’Όρος. Μια παλιά γνωριμία μάς έφερε στην κέλλα του μοναχού Παϊσίου. Του ζητήσαμε να μάς υπόδειξη κάποιους πνευματικούς ανθρώπους να ακροασθούμε λόγον αγαθόν. Αποκρίθηκε:

- Ό λόγος πού βρισκόμαστε σ’ αυτήν την έρημο είναι ή ησυχία καί ή αφάνεια.

Αλήθεια είναι πώς δεν είχε αρχίσει ακόμη ό αλληλοθαυμασμός μεταξύ των Γεροντάδων, πού είναι καθαρό προϊόν ευσεβισμού: «Εκεί υπάρχει λύκος· μη περάσεις. Πιο ’κει βόσκουν πρόβατα· πλησίασε άφοβα». Έτσι, έμπασαν οί κελλιώτες Γεροντάδες μοναχούς σε μοναστήρια πού δεν πλησίαζε άνθρωπος.

Άπό άλλον νεώτερο μοναχό πληροφορηθήκαμε πώς στα Κατουνάκια υπάρχει ιερομόναχος πού κάνει τον αγώνα του, χωρίς να γίνεται καθόλου λόγος για προορατικά, προφητικά καί θαυματουργικά χαρίσματα. Καλογερικές κουβέντες:

«Αγωνίζεται».

Ψάχνοντας τον Έφραίμ, βρεθήκαμε στά Κατουνάκια.

ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟ, ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

Του εκδότη και συγγραφέα κ. Δ. Σωτηρόπουλου

Εκοιμήθη ο Γέροντας Γρηγόριος Δοχειαρίτης, ένας Αγιορείτης που πρόσφερε πολλά στο Μοναστήρι του και την Ορθοδοξία. Σίγουρα γι' αυτόν μπορούν να καταθέσουν τις εμπειρίες τους τα πνευματικά του παιδιά και όσοι τον γνώρισαν από κοντά. Επιτρέψτε μου, όμως, να σας αναφέρω ένα μικρό περιστατικό από την «γνωριμία» μου μαζί του. Και βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά, γιατί ουδέποτε αξιώθηκα να τον συναντήσω από κοντά. «Γνωριστήκαμε» με έναν αρκετά περίεργο τρόπο, που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας:

Τέλη 2011 - Αρχές 2012. Έχει μόλις εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο μου, το «Αγιορείτικο Προσκύνημα». Η χαρά μου είναι μεγάλη, καθώς επιτέλους, ένα από τα όνειρά μου, να κυκλοφορήσω βιβλίο με φωτογραφίες για τον αγαπημένο μας Άθωνα, πραγματοποιείται.

Στέλνω λοιπόν το βιβλίο, τιμής ένεκεν, στα Μοναστήρια του Αγίου Όρους. Από κάποια λαμβάνω απαντητικές επιστολές. Μία από αυτές, είναι και του Γέροντος Γρηγορίου.

Ανοίγω το φάκελο με αγωνία.

Καθηγούμενος Γέροντας Γρηγόριος: «Έλληνες αντισταθείτε με όποιον ισχυρὸ τρόπο μπορείτε… εξεγερθείτε. Διάβηκε η ώρα. Μήπως είναι και αργά»

*Άρθρο καταπέλτης από τον καθηγούμενο Γρηγόριο της Ι.Μ. Δοχειαρίου για τη Μακεδονία και τους πολιτικούς. Θα πρέπει να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμα του Γέροντα Γρηγορίου και να βγουν μπροστά, πριν να είναι αργά για όλους μας. Οι καιροί είναι πονηροί και άκρως επικίνδυνοι…

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΙ ΕΚΘΕΣΗ

Αὐτὴν τὴν ἔξοδό του τὴν συνοδεύει πλῆθος ἀστυνομικῶν. Μάζεψαν ὅλα τὰ παλληκάρια τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ τοποθέτησαν τεῖχος καὶ προμαχῶνα στὸν πρωθυπουργό! Ἂν ἦταν ἐκλεκτὸς καὶ ἀγαπητὸς στὸν λαό, τί χρειαζόταν αὐτὴ ἡ παρεμβολή; Καὶ ἂν γιὰ κάθε ἔξοδο τοῦ πρωθυπουργοῦ χρειάζεται τόσο προσωπικό, ἡ Ἑλλαδίτσα πόθεν θὰ οἰκονομῆ τὰ χρήματα τῆς ὑπεράσπισής του; Ἴσως τὰ ἀμυντικὰ σώματα στοιχίζουν πιὸ πολὺ ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Ἔκθεση τῆς Θεσσαλονίκης.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΤΗΝ Γοργοϋπήκoο

Φίλος του ιστολογίου μας έλεγε πρόσφατα ότι αν δεν έχεις ακούσει τους Πατέρες της Ι.Μ. Δοχειαρίου να ψάλλουν την Παράκληση της Γοργοϋπηκόου, στο παρεκκλήσι της, μπροστά στην Εικόνα της, δεν έχεις ακούσει τίποτα στη ζωή σου κι ότι το να το ακούς ζωντανά δεν συγκρίνεται με καμιά ηχογράφηση! 

Παραθέτουμε λοιπόν την Παράκληση όπως την ψάλλουν στο Δοχειάρι, καθώς κι ένα απόσπασμα όπου ο Ηγούμενος της Μονής, Γέρων Γρηγόριος, υποβασταζόμενος και καταβεβλημένος σωματικώς, αλλά με ακέραιο φρόνημα, ψάλλει με όλη τη δύναμη της καρδιάς και των πνευμόνων του, στην Κυρία των Αγγέλων την οποία διακονεί από το 1980 (ως Γοργοϋπήκοο, διότι την διακονούσε και ως Ηγούμενος στην Ι.Μ. Προυσού όπου και η θαυματουργός Ι. Εικών της Προυσιώτισσας). Ακολουθεί το κείμενο του Κανόνος.

Γέροντας Γρηγόριος Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου: Υπάρχει Χρεία Ιερού Πολέμου

Ἀπὸ τὰ παλιά-παλιὰ τὰ χρόνια ἡ γειτνίασή μας μὲ τοὺς Τουρκαλβανοὺς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἰδιαίτερα φιλική. Αὐτὸς ὁ περίεργος λαὸς πολλὰ κακὰ προξένησε στὸν ἑλληνικὸ λαό. Ποτὲ δὲν φέρθηκε φιλάνθρωπα πρὸς τοὺς Ἕλληνες.

Ὅσα καὶ νὰ προσφέρης σ᾽ αὐτὴν τὴν ἀρβανίτικη φάρα, ἀκόμη καὶ τὰ μάτια σου νὰ δώσης, ὄχι εὐχαριστῶ δὲν θ᾽ ἀκούσης, ἀλλὰ πολλὰ κακὰ θὰ σοῦ ἀνταποδώση. Ἅπλωσαν τὴν τράτα τους σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. Καὶ στὰ πιὸ ἀπομακρυσμένα νησιὰ θὰ συναντήσης αὐτὸν τὸν λαὸ μὲ κατακτητικὲς διαθέσεις. «Ναί, σοῦ λέει, σήμερα εἶναι δικά σου, ἀλλὰ αὔριο θὰ γίνουν δικά μου.» Ἀνέτοιμη ἡ Ἑλλάδα νὰ δέχεται τέτοιες ὀρδὲς στὸν χῶρο της. Αὐτοὶ δὲν ἔρχονται νὰ δουλέψουν, ἔρχονται νὰ κατακτήσουν. Πατᾶνε αὐτὴν τὴν γῆ τῶν πατέρων μας μὲ πολὺ θράσος καὶ ἀναίδεια. Χαμηλὰ τὰ μεροκάματά τους, ἀλλὰ τὰ φρονήματά τους ὑψηλὰ καὶ ἀνθελληνικά.

Οι λαγοί και τα βατράχια (Γέροντας Γρηγόριος Δοχειαρίτης)

Ἐδῶ, σ᾽ αὐτὸ τὸ βουνὸ ποὺ μένω, μακριὰ ἀπὸ τοὺς θορύβους καὶ τὶς ἀλαζονίες τοῦ κόσμου, πολλὰ ἤκουσα. Ἔσφιγξα τὴν καρδιά μου καὶ ἐσιώπησα. Γκρεμίζονται ἐκκλησίες καὶ κτίζονται τζαμιά! Ἔστω ὅτι ἀρέσκονται οἱ κρατοῦντες καὶ στὸ ἰσλαμικὸ πιστεύω. Δὲν εἴχανε νὰ διαθέσουν ἕνα κομμάτι γῆς νὰ κτίσουνε τζαμί; Οἱ πρόγονοί μας, καὶ παλιὰ καὶ πρόσφατα, δὲν ἤθελαν νὰ βλέπουνε μιναρέ. Τοὺς θύμιζε ψεύτικες δοξασίες γιὰ τὸν Θεό. Τοὺς θύμιζε σκλαβιὰ πικρὴ καὶ δύσκολη. Φαίνεται ὅτι ἀλλοτριωθήκαμε κι ἀντὶ τὰ παιδιά μας νὰ μεγαλώνουν κάτω ἀπὸ τὰ καμπαναριὰ τῶν ἐκκλησιῶν, θὰ τρέφονται στὴν σκιὰ τῶν τζαμιῶν. Ποτὲ δὲν θὰ ξεχάσω ὅτι γεννήθηκα καὶ ἀνατράφηκα στὴν σκιὰ τῶν αἰγαιοπελαγίτικων καμπαναριῶν. Ὁ κάθε χριστιανὸς ξύπναγε καὶ κοιμότανε μὲ τὸν πόθο νὰ χτίση μιὰ ἐκκλησιὰ κι ἕνα μονόλοβο καμπαναριό. Τὰ πλαίσια ποὺ μᾶς δίνουν οἱ σημερινοὶ κρατοῦντες τί δυνατότητες μᾶς παρέχουνε γι᾽ αὐτὰ τὰ γλυκὰ ὄνειρα τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τοῦ χριστιανισμοῦ; Σαλεύεται ὁ νοῦς μου, ὅταν βλέπω τζαμιὰ καὶ μιναρέδες.

Το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών»

Σχόλιο: Αν και έχει δημοσιευτεί ενάμισυ χρόνο πριν, πρόκειται για ένα σημαντικότατο κείμενο!

Του Γέροντος Γρηγορίου  

Καθηγουμένου Ι.Μ. Δοχειαρίου  Αγ. Όρους

Τὰ ἀπόβραδα, ὅταν οἱ μοναχοί μου ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὶς

Η Ι.Μ. Δοχειαρίου

οἰκοδομές, οἱ κηπουροὶ ἀπὸ τοὺς κήπους καὶ ἄλλοι ἀπὸ ποικίλες μαστοριές, συνάζονται στὸν χῶρο τοῦ ἡγουμενείου.

Σ᾽ αὐτὴν τὴν καλογερικὴ σύναξη πάντοτε ἕνας μοναχὸς καλοδιαβαστὴς μᾶς ἀναγινώσκει παλαιὰ καὶ νέα καὶ ἐπίκαιρα ἐκκλησιαστικά.

Ἀρκετὲς ἡμέρες σ᾽ αὐτὴν τὴν ἄτυπη σύναξη ἀκροάστηκα τὶς ἀποφάσεις τῆς συνόδου τῆς Κρήτης.

Βέβαια ὁ συγγραφέας φαίνεται νὰ μὴν ἔχη διαβάσει ποτὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἀγνοεῖ ὅτι ἡ διδαχὴ τοῦ Κυρίου εἶναι ἁπλῆ, κατανοητή, λευκοφορεμένη, χωρὶς πτυχὲς καὶ σκιές.

Γέροντας Γρηγόριος Καθηγούμενος Ι.Μ.Δοχειαρίου :Η ορθόδοξη Εκκλησία είναι υπό διωγμό και χρειάζεται ομολογητές

Το βίντεο είναι πάρα πολύ καλό και αξίζει να το δει κανείς ολόκληρο! Παρόλ'αυτά εάν δεν έχετε χρόνο, ο Γ. Γρηγόριος αρχίζει να μιλάει από το 3:54.

Αρχιμ. Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους, Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

 

 

Σημείωση ιστολογίου: Όπως και στο παρελθόν έχουμε πει, αγαπούμε από τα βάθη της καρδιάς μας το Άγιον Όρος και ένα έκαστον των Πατέρων του. Όμως δεν μπορούμε πια να κάνουμε άλλη υπομονή όταν βλέπουμε πράγματα που μας σκανδαλίζουν και στενοχωρούν τόσο πολύ εδώ και τόσα χρόνια... και όπως φαίνεται δεν είμαστε οι μόνοι...

 

 

Αρχιμ. Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους

 

Στὸ ξεκίνημα τῶν ἀγώνων τοῦ Μεγάλου σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ὁ διάβολος χρυσὸ τοῦ παρουσίασε. Μία φορὰ φανταστικὸ καὶ δεύτερη φορὰ πραγματικό. Ὅμως τὸν ἀντιπαρῆλθε· ὄχι πρόσκαιρα, ἀλλὰ παντοτινά.

Ὁ στοχαστικὸς καὶ μεγάλος Γέροντας ἐμπιστευτικὰ μοῦ μίλησε: «Ἀπὸ τὸ τίποτα πήραμε μισὸ δὶς καί». Τοῦ ἀπήντησα: «Μιμήσου τὸν Ἀντώνιο καὶ ἀντιπάρελθέ το. Ἔτσι καὶ θὰ ἀποκτήσης εἰρήνη καὶ θὰ δώσης». Μὲ βουτηγμένη ὅμως τὴν ψυχή του μέχρι τὰ μπούνια στὸ μέλι τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου, προχώρησε ἀκάθεκτος μὲ ἱμάτια χρυσᾶ καὶ διαμαντένια.

Ἔτσι, μιὰ μέρα ἄνοιξε ἡ αὐλαία τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ ἐνθρονισμένο τὸν χρυσὸ καὶ τὸν ἄργυρο στὸν τόπο τῆς ἀκτημοσύνης! Ἔκθαμβος ὁ κόσμος, ἔκθαμβη ἡ οἰκουμένη εἶδε νὰ ρέη ὁ πλοῦτος. Στὰ χέρια τῶν μοναχῶν νὰ βρίσκεται ὁ θησαυρὸς τοῦ κόσμου. Ἄρχισε νὰ σείεται ὁ κόσμος καὶ νὰ γίνεται παγκόσμιο σκάνδαλο, σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη νὰ συζητιέται ὁ εὔκολος πλουτισμὸς τῶν καλογήρων, νὰ ἐμπλέκωνται καὶ πολιτευτές. Οἱ φτωχοὶ ἀνακεντρίστηκαν ὅπως τὰ ἄλογα καὶ οἱ πλούσιοι βρῆκαν συναδέλφους. Ἀπὸ δῶ νὰ τὰ κρύψουμε, ἀπὸ κεῖ νὰ τὰ φανερώσουμε, ἀπὸ δῶ ὀλυμπιακὸ χωριό, ἀπὸ κεῖ μουρέλα, φάνηκε ὁ πλούσιος τοῦ Εὐαγγελίου.

Αρχιμ. Γρηγόριος Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου: Οι διαολοστέλλοντες και οι διαολοσταλμένοι (Διαβάστε το οπωσδήποτε!)

Εικόνα από εδώ

 

ΟΙ ΔΙΑΟΛΟΣΤΕΛΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΟΛΟΣΤΑΛΜΕΝΟΙ

 

Αρχιμ. Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους

 

Δυστυχῶς, στὸν χῶρο μας δὲν ἔλειψε ποτὲ αὐτὴ ἡ διπλὴ «εὐχή». Δὲν γνωρίζω γιατὶ, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ χρησιμοποιοῦν αὐτὲς τὶς ἄσχημες εὐχές. Στὴν ἀγορά, στοὺς δρόμους, στὰ σπίτια, στὰ σχολεῖα, γιατὶ ὄχι καὶ μέσα στὴν Ἐκκλησία. Σὲ ποιά αὐλή σχολείου δὲν θὰ ἀκούσης τὰ παιδιὰ νὰ τὴν χρησιμοποιοῦν καὶ κανεὶς δὲν βρίσκεται νὰ τοὺς κλείση τὸ στόμα. Καὶ στὴν βουλὴ τῶν Ἑλλήνων εἶναι τὸ ρεφραὶν γιὰ πολλὰ πράγματα. Μερικοὶ λὲς καὶ τὸ περιμένουνε, γιὰ νὰ φρενάρουν στοὺς ἐκνευρισμούς τους. Λὲς καὶ τὸ ζητᾶνε νὰ πορευθοῦν αὐτὸν τὸν δρόμο. Ἡ εὐθύνη δὲν εἶναι μόνον τοῦ ἀποστέλλοντος ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀποστελλόμενου, γιατὶ προκαλεῖ, νὰ τὸν φέρη τὸν ἄλλον σὲ τέτοιο σημεῖο ποὺ νὰ ἀναγκαστῆ νὰ τὸν ἐξαποστείλη.

Καὶ τὸ φασόλι ποὺ τρῶμε εἶναι ἐξαποστελλόμενο καὶ ἡ ντομάτα καὶ τὸ κολοκύθι τὸ ἀθῶο καὶ κάθε ζαρζαβατικό. Καὶ ὁ μυλωνᾶς καὶ τὸ αὐλάκι του· καὶ ὁ ἀγωγιάτης καὶ τὸ ἀγώγι· καὶ ἡ βάρκα καὶ ὁ σκαρμὸς καὶ τὸ κουπί· καὶ τ᾽ ἀλέτρι κι ὁ ἀλετρᾶς· καὶ τ᾽ ἀμπέλι κι ὁ ἀμπελουργός… Γι᾽ αὐτὸ καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες μᾶς συνιστοῦνε «Μὴ πιῆς νερό, προτοῦ κάνης τὸν σταυρό σου καὶ μὴν ἐξέρχεσαι τοῦ σπιτιοῦ σου χωρὶς νὰ σταυροσημειοῦσαι».

 Καὶ τὸ ἅγιο Γεροντικὸ λέγει ὅτι μοναχὴ μπῆκε στὸν κῆπο καὶ χωρὶς νὰ κάνη τὸν σταυρό της ἔκοψε μαρούλι κι ἔφαγε καὶ δαιμονίσθηκε. Κι ὅταν ὁ καλὸς παπᾶς τὴν διάβαζε, ὁ πειρασμὸς εἶπε: «Δὲν φταίω ἐγώ· ἐγὼ καθόμουν πάνω στὸ μαρούλι κι ἔκοψε τὸ φυτὸ καὶ μ᾽ ἔφαγε».

Η ΦΕΤΕΙΝΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Αρχιμ. Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους

Ἀπὸ τὸ φτωχό μου τὸ κελλὶ σᾶς ἀφορίζω καὶ εὔχομαι νὰ μὴν ἀξιωθῆτε ἄλλη φορὰ νὰ ἐμπαίζετε αὐτὰ ποὺ οἱ αἰῶνες κράτησαν γιὰ παροχὴ θείας δυνάμεως.

 Ἐμπαῖκτες, φρυάξατε καὶ ὁ Θεὸς νὰ σᾶς δώση τὸ ἀνταπόδομά σας, ὃ ἀνταποδίδετε τῷ παντοκράτορι Θεῷ. Ἐσεῖς ἐμπαίζετε τὴν πατρῴα εὐσέβεια, τὸ σέβας τὸ αἰώνιον. Τσικνώσατε, τσικνώσατε καὶ φρεσκάδα νὰ μὴ λάβετε. Κάθε γεύση ποὺ γεύεστε τσικνωμένη καὶ πικραμένη νὰ εἶναι. 

==========

 Ἐφέτος ἀφιέρωσαν οἱ Θεσσαλονικεῖς τὴν Τσικνοπέμπτη στὸν ἐμπαιγμὸ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ράσου. Φόρεσαν σταυροὺς καὶ ράσα καὶ μίτρες καὶ τιάρες καὶ κουκούλια μοναχικά. Ἂν αὐτοὶ εἶναι χριστιανοί, θὰ πρέπει ἡ Ἐκκλησία νὰ τοὺς ἀφορίση καὶ νὰ τοὺς ἀπομακρύνη ἀπὸ τὸν χῶρο της. Ὁ πνευματικὸς μέσα στὰ ἐρωτήματά του θὰ πρέπει νὰ ἔχη καὶ αὐτό: «Μήπως μασκαρεύτηκες καὶ ἐνέπαιξες τὰ θεῖα;», γιατὶ εἶναι ἐποχὴ ποὺ πλανῶνται καὶ οἱ ὀλίγοι ἐκλεκτοὶ ποὺ ὑπάρχουν.