Αγιοκατάταξη Μητροπολίτου Εδέσσης Καλλινίκου

 

Ο Μητροπολίτης Καλλίνικος λίγο πριν την κοίμησή του

«Κάποτε μοῦ εἶπε ὁ Ἐδέσσης Καλλίνικος (+1984), ἐγχειρισμένος στό κεφάλι: “Ν᾽ ἀνεβῆς σέ καμπαναριό καί νά φωνάξης ὅτι ὁ πιό εὐτυχής ἄνθρωπος εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ”. Καί ὅταν τοῦ ἀνεκοίνωσα ὅτι ὁ Ἱερεύς τοῦ νοσοκομείου μοῦ εἶπε νά λειτουργήσω καί νά μιλήσω καί τόν παρεκάλεσα νά μοῦ πῆ τό θέμα τῆς ὁμιλίας μοῦ εἶπε: “Νά μιλήσης γιά τή χαρά καί ὅτι πρέπει νά χαιρώμασθε καί στό νοσοκομεῖο, στήν ἀρρώστεια”».

 Μαρτυρία Επισκόπου Ναυπάκτου

Στην Αγιοκατάταξη του Μητροπολίτη Εδέσσης κυρού Καλλινίκου προχώρησε σήμερα, Τρίτη 23 Ιουνίου 2020 το οικουμενικό   Πατριαρχείο.  Ο Μητροπολίτης Καλλίνικος υπήρξε ένας ασκητής Επίσκοπος, ο οποίος σύμφωνα με μαρτυρίες είχε οσιακό τέλος.

 Ο νέος Όσιος Καλλίνικος γεννήθηκε στα Σιταράλωνα Αγρινίου, το 1918, από πτωχή οικογένεια. Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον κατά σάρκαν αδελφό του, μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Κωνσταντίνο, το έτος 1957. Υπηρέτησε ως γραμματέας και Ιεροκήρυκας της μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας επι αρχιερατείας του μητροπολίτου Θεοκλήτου. 25 Ιουνίου 1967, χειροτονείται μητροπολίτης Εδέσσης στον Ι. Ναό Αγίου Διονυσίου, πολιούχο Αθηνών, σε διαδοχή του μητροπολίτη Εδέσσης Διονυσίου. Την χειροτονία ετέλεσε ο Τρίκκης και Σταγών Διονύσιος, με συλλειτουργούς τους Κυθήρων Μελέτιο, Διδυμοτείχου Κωνσταντίνο, Κασσανδρείας Συνέσιο και Αιτωλίας και Ακαρνανίας Θεόκλητο. Λίγες ημέρες πριν την εκλογή του, η επαρχία Αλμωπίας με απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποσπάστηκε από την μητρόπολη Φλωρίνης και προσαρτήθηκε στην μητρόπολη Εδέσσης. Ήταν άνθρωπος της ελεημοσύνης, της προσευχής, της πραότητος, με πολύπλευρο ποιμαντικό έργο στην μητρόπολή του. Προσεκτικός ακόμη και στις χειροτονίες του, είχε μέσα του αγάπη και φόβο Θεού. Πολλά τα πνευματικά του τέκνα. Άφησε μνήμη αγαθή και ο ενάρετος μοναχικός βίος του, παράδειγμα προς μίμηση για κληρικούς και λαικούς.

 

 

  πηγή 

Eμείς από ΕΔΩ

Μοναχός Νήφων Κωνσταμονίτης (1896 - 19 Μαρτίου 1985)

Γεννήθηκε στο χωριό Μάριου Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου Κρήτης το 1896 ο κατά κόσμον Εμμανουήλ Σπαντιδάκης. Νέος πήγε να υπηρετήσει την πατρίδα και να την υπερασπισθεί. Αργότερα στο μοναστήρι του, που τον πίεζαν να χειροτονηθεί ιερεύς, έλεγε πως πήρε όπλο και μπορεί στον πόλεμο να κτύπησε κάποιον και να τον σκότωσε. Από τον λόχο του, έλεγε, ήταν ο μόνος που σώθηκε. Έλεγε συνεχώς τους Χαιρετισμούς της Παναγίας.

Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι ἐντελῶς ἀκατανίκητη

Η ταπεινοφροσύνη είναι εντελώς ακατανίκητη από τους δαίμονες. Πώς γεννιέται και ποια είναι η δύναμή της.

 

Από το Γεροντικό

Ρώτησαν τον Αββά Λογγίνο:

- Ποια αρετή είναι η μεγαλύτερη απ΄ όλες;

Και απάντησε:

- Σκέφτομαι, ότι, όπως η υπερηφάνεια είναι το μεγαλύτερο απ΄ όλα τα πάθη, αφού και από τον ουρανό μπόρεσε να ρίξει κάποιους (δηλαδή τον Εωσφόρο και το τάγμα του), έτσι και η ταπεινοφροσύνη είναι η μεγαλύτερη απ΄ όλες τις αρετές, γιατί κι απ΄ αυτά τα τάρταρα μπορεί ν΄ ανεβάσει ένα άνθρωπο, ακόμα κι αν είναι αμαρτωλός σαν δαίμονας.

Να γιατί ο Κύριος πριν απ΄ όλους μακαρίζει τους «πτωχούς τώ πνεύματι», (δηλαδή τους ταπεινούς) (Ματθ. 5:3).

Ο ΑΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

(Παράδειγμα σύγχρονης αγιότητος)

Του Δρ Χαραλάμπη Μ. Μπούσια, 

Μεγάλου Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

 

Στις 17 Δεκεμβρίου του 2005 «μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος, ένα παράδειγμα σύγχρονης αγιότητος, ο ταπεινός και αφιλοχρήματος. Καταθέτω ένα περιστατικό, όπως μου το διηγήθηκε ο Γέροντας Στέφανος και τούτο προς δόξαν Θεού και παραδειγματισμό όλων μας.

Ένα απόγευμα ο φιλάγιος και φιλακόλουθος Μητροπολίτης Αντώνιος έψαλλε τον Εσπερινό μόνος του με ψάλτη τον νυν Ηγούμενο της Μονής του Δρυοβούνου, πατέρα Στέφανο. Στο τέλος του Εσπερινού τον πλησίασε μία γυναίκα και ζήτησε να εξομολογηθεί. Ο π. Στέφανος τον αποχαιρέτισε και ο Δεσπότης έμεινε για να εξομολογήσει την ψυχή που του έστειλε ο Κύριος.