Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

«Ξέρω τι έχεις εκεί μέσα. Βιβλία που με καίνε.!» Παραμονές Δεκαπενταύγουστου ταξίδευα για την Τήνο...


 
– Παραμονές Δεκαπενταύγουστου ταξίδευα για την Τήνο

Είχα πάρει μαζί μου δύο βαλίτσες με τα βιβλία του Γέροντα, για να τα διαθέσω εκεί στο πλήθος των προσκυνητών της Μεγαλόχαρης. Στο καράβι ήτανε πλήθος κόσμου.

Πολλοί προσκυνητές είχαν μαζί τους άρρωστα παιδιά, κατάκοιτους... αλλά και πειραζόμενους, από τα ακάθαρτα πνεύματα.

Κάποια στιγμή πέρασε δίπλα μου μια νέα άγνωστη που με οργισμένη κραυγή είπε:

«Ξέρω τι έχεις εκεί μέσα. Βιβλία που με καίνε.!»

«Βιβλία αυτουνού του Παπά με τα μακριά γένεια, του Παπα-Χαράλαμπου του Βασιλόπουλου!..»

Τα έχασα, ομολόγησε η κυρία, όταν την άκουσα να λέει αυτά...

κι ακόμα πιο πολύ όταν άρχισε να ξεσκεπάζει τ’ άπλυτά μου.

Το πονηρό πνεύμα είχε ενοχληθεί από τα βιβλία του Γέροντα…




Πηγή: «Ο μακαριστός Γέροντας, Αρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος» Μιχάλης Τσώλης, εκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» Αθήναι 1996 (σελ. 92)


ΕΚΤΑΚΤΟ! Ελεύθεροι οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί

Ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί
Αλ. Τσίπρας: Άγγελε, και Δημήτρη, καλή πατρίδα, και καλή λευτεριά
 
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

«Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου». Φώτης Κόντογλου




Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κα νόνα: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε».
«Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κʼ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.
Ἄμποτε, Παναγiα μου, νὰ σὲ βρῶ βοηθό, νὰ μὲ γλυτώσεις ἀπὸ τὰ βάσανα». Μὰ ποιὸς ἀπὸ μᾶς γυρεύει βοήθεια ἀπὸ τὴν Παναγία, ἀπὸ τὸν Χριστὸ κιʼ ἀπὸ τοὺς ἁγίους; Γυρεύουμε βoήθεια ἀπὸ τὸ κάθε τί, παρεκτῶς ἀπὸ τὸν Θεό.
Ἀλλὰ τί βοήθεια μποροῦνε νὰ δώσουνε στὸν ἄνθρωπο τὰ εἴδωλα τὰ λεγόμενα «ἐπιστήμη» καὶ «τέχνη»; Ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ ἀναχωρητὴς λέγει: «Σʼ ὅλους τούς δρόμους ποὺ πορεύονται oἱ ἄνθρωποι σὲ τοῦτον τὸν κόσμο δὲv βρίσκουνε σὲ κανένα τὴν εἰρήνη, ὡς ποὺ vά σιμώσουμε στὴν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ».
Μὰ ἀλλοίμονο! οἱ πιὸ πολλοὶ ἄvθρωποι εἶναι «οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα» ὅπως λέγει ὁ Παῦλος. Ὅποιος δὲν ἔχει τὴν πίστη μέσα στὴν καρδιά του, τί ἐλπίδα μπορεῖ νάχει; Ὅπου νʼ ἀκουμπήσει ὅλα εἶναι σάπια.
Γιʼ αὐτὸ κιʼ ὁ ὑμνογράφος ποὺ εἴπαμε, λέγει στὴν Παναγία: «Ἀπορήσας ἐκ πάντων, ὀδυνηρῶς κράζω σοι. Πρόφθασον, θερμὴ προστασία, καὶ τὴν βοήθειαν δὸς μοι τῷ δούλῳ σου τῷ ταπεινῷ καὶ ἀθλίῳ».
«Ὅλα, λέγει τὰ δοκίμασα, μὰ κανένα πράγμα δὲ μπόρεσε νά μὲ ξαλαφρώσει. Γιὰ τοῦτο φωνάζω Ἐσένα μὲ θρῆνο πικρόν, καὶ λέγω: Πρόφτασε καὶ δῶσε τὴ βοήθειά σου σὲ μένα τὸν ταπεινὸ κιʼ ἄθλιο δοῦλο σου».

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1985  9 Αὐγούστου 2013

Το μυστήριο της εξομολογήσεως και οι διανοούμενοι

 

 

Δημήτριος Παναγόπουλος

Σημείωση ΓτΧτΠτΑ: Εάν κάποιοι εν Χριστώ αδελφοί δεν γνωρίζουν για τη ζωή του αειμνήστου Ιεροκήρυκα, παρακαλούμε ας πατήσουν πάνω στο όνομά του άνωθεν ώστε να δουν ένα βιογραφικό του σημείωμα. Είναι σημαντικό για να καταλάβει κανείς ότι αυτά που έλεγε ο αείμνηστος ήταν όντως το θέλημα του Θεού!

Πολλοί δυστυχώς από τους αυτοαποκαλούμενους «καλούς ανθρώπους» απορρίπτουν το Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως και εκφράζονται πολλές φορές και βλάσφημα εναντίον των ιερωμένων και με μία χαρακτηριστική αποστροφή μιλούν γι’ αυτούς λέγοντας: «Τι είναι αυτά που μας λέτε, να εξομολογηθούμε; Να πάμε εμείς σε παπά να πούμε τις αμαρτίες μας; Εμείς γνωρίζουμε καλύτερα από τον παπά! Εμείς είμαστε διανοούμενοι άνθρωποι. Τι μπορεί, άλλωστε, να μας προσφέρει ένας παπάς, και μάλιστα πολλές φορές κατώτερης μορφώσεως από εμάς; Εμείς πηγαίνουμε και κοινωνούμε έτσι! Λέμε, Χριστέ μας ή Παναγία μας, συγχώρεσέ μας, και είμαστε εντάξει» κτλ.

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: Τέτοια είναι η φύση της αμαρτίας...


Σήμερα 14/08/2018 εορτάζουν

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Μοῦ ἔσπασε τὸ κεφάλι γιὰ νὰ ἐγκρίνω τὸν ἐφάμαρτο δεσμό του!



 Κάποτε προσῆλθε γιὰ ἐξομολόγηση εἰς τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες ἕνας φοιτητὴς , μέλος γνωστῆς χριστιανικῆς νεολαίας. Ἐκεῖ ἤρχισε μία συζήτησις γιὰ διάφορα θέματα , ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὰ σαρκικά.
Γιατί πάτερ Ἐπιφάνιε νὰ ἀπαγορεύεται αὐτὸ καὶ
κεῖνο καὶ τὸ ἄλλο, ὅταν πραγματοποιοῦνται ἀπὸ «εἰλικρινῆ ἀγάπη», ἐρωτοῦσε ὁ νέος γιὰ τὰ διάφορα σαρκικὰ παραπτώματα; Γιατί νὰ μὴν ἐπιτρέπονται οἱ «δεσμοὶ» τῶν νέων ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν;

– Παιδί μου, ἀπαντοῦσε μὲ διάφορα ἐπιχειρήματα ἐκεῖνος, ἐπειδὴ τὸ λέγει ὁ Χριστός. Συγχρόνως νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀναφέρεις δὲν ἀποτελοῦν πραγματικὴ ἀγάπη, ἀλλά σαρκικὰ πάθη καὶ ἁμαρτήματα μὲ χαμηλὸ φρόνημα.
– Γιατί, ἐσυνέχισε, αὐτὸ ποὺ ἐσὺ κατονομάζεις ἀγάπη ἀσφαλῶς εἶναι σκοτεινὸ πάθος. Πρέπει νὰ γνωρίζης ὅτι ἀποτελεῖ τυφλὴ ἡδυπάθεια. Εἶναι ἐκτροπὴ ποὺ δὲν προετοιμάζει τὸν γάμο, ἀλλὰ τὸν ἀνατινάζη εἰς τὸν ἀέρα , πρὶν καν οἰκοδομηθῆ.
– Καὶ ποῦ τὸ λέγει τὸ Εὐαγγέλιο αὐτὸ τὸ πράγμα μὲ σαφήνεια, ἐρωτοῦσε μὲ ἐριστικὸ τρόπο καὶ ἐπιχειρηματολογοῦσε ὁ νέος;
Ἡ συζήτησις ἦταν μακρὰ καὶ κοπιώδης, διότι ὁ νέος δὲν ἐδέχετο νὰ ἀντιληφθῆ τὴν πραγματικότητα, ὅτι δήλ. ὁ Χριστὸς ἀναζητᾶ καθαρότητα βίου εἰς κάθε τομέα, πρὸ πάντων δὲ εἰς τὸν σαρκικό. Νὰ κατανοήσουμε ὅτι Ἐκεῖνος ὄχι δὲν ἀποδέχεται τὰ μεγάλα σαρκικὰ παραπτώματα, ἀλλὰ οὔτε τὸ πονηρὸ βλέμμα. Μᾶς ξεκαθαρίζει μὲ σαφήνεια ὅτι καὶ τὸ παραμικρὸ βλέμμα μὲ σκοπὸ τὴν ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς ἀποτελεῖ μοιχεία μέσα εἰς τὴν καρδία.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Ἄχειρ, ἄγλωττος, χεῖρα καὶ γλῶτταν φύεις
Καὶ χερσὶ Θεοῦ, Μάξιμε, ψυχὴν δίδως.
Εἰκάδι πρώτῃ πότμος Μαξίμου ὄσσ’ ἐκάλυψεν.
Ἀπολυτίκιον 
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείου Πνεύματος, τη επομβρία, ρείθρα έβλυσας, τη Εκκλησία, υπερκοσμίων δογμάτων πανεύφημε, θεολόγων δε του Λόγου την κένωσιν, ομολογίας αγώσι διέλαμψας. Πάτερ Μάξιμε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθσι ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τόν τῆς Τριάδος ἐραστήν καί Μέγαν Μάξιμον, τόν ἐκδιδάξαντα τρανῶς πίστιν τήν ἔνθεον, τοῦ δοξάζειν τόν Χριστόν, ἐν δύο φύσεσι, θελήσεσί τε καί ἐνεργείαις ὑπάρχοντα, ἐπαξίως ἐν ᾠδαῖς πιστοί τιμήσωμεν, ἀνακράζοντες· Χαῖρε κήρυξ τῆς Πίστεως.
 
 ΠΗΓΗ

Σήμερα 13/08/2018 επίσης εορτάζουν:

Απόδοση της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, Ανακομιδή και Μετάθεση Ιερού Λειψάνου του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητή, Αγία Ευδοκία η βασίλισσα, Όσιος Δωρόθεος, Όσιος Δοσίθεος ο υποτακτικός του Οσίου Δωροθέου
  1.  Ο δικαίως θεωρούμενος ως ο Χρυσόστομος της Ρωσίας!

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ (ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ): ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ME METAΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΘΕΟΛ. ΑΝΑΛΥΣΗ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ


 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ (θ' 2-12)
Ἀδελφοί, εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ. Ἡ ἐμὴ ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσιν αὕτη ἐστί.
Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πιεῖν; Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου καὶ Κηφᾶς; Ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρνάβας οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι;
Τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ; Τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει; Ἢ τίς ποιμαίνει ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει;
Μὴ κατὰ ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ; Ἢ οὐχὶ καὶ ὁ νόμος ταῦτα λέγει; Ἐν γὰρ τῷ Μωυσέως νόμῳ γέγραπται· οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. Μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ; Ἢ δι᾿ ἡμᾶς πάντως λέγει; Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγράφη, ὅτι ἐπ᾿ ἐλπίδι ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν, καὶ ὁ ἀλοῶν τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ μετέχειν ἐπ᾿ ἐλπίδι.
Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν, μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν; Εἰ ἄλλοι τῆς ἐξουσίας ὑμῶν μετέχουσιν, οὐ μᾶλλον ἡμεῖς; Ἀλλ᾿ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν, ἵνα μὴ ἐγκοπήν τινα δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ. 

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:
Ἀδελφοί, ἐὰν δι’ ἄλλους δὲν εἶμαι ἀπόστολος, εἶμαι τοὐλάχιστον γιὰ σᾶς, διότι σεῖς εἶσθε ἡ σφραγίδα τῆς ἀποστολῆς μου ἐν Κυρίῳ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπεράσπισίς μου πρὸς ἐκείνους ποὺ μὲ ἐπικρίνουν.
Μήπως δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ φᾶμε καὶ νὰ πιοῦμε; Μήπως δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ περιφέρωμεν γυναῖκα χριστιανήν, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοί τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Κῆφας; Ἢ μόνον ἐγὼ καὶ ὁ Βαρνάβας δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ μὴ ἐργαζώμεθα;
Ποιός ποτὲ ὑπηρετεῖ εἰς τὸν στρατὸν μὲ δικά του ἔξοδα; Ποιός φυτεύει ἀμπέλι καὶ δὲν τρώγει ἀπὸ τὸν καρπόν του; Ὴ ποιός βόσκει ποίμνην καὶ δὲν τρώγει ἀπὸ τὸ γάλα τῆς ποίμνης;
Μήπως τὰ λέγω αὐτὰ ἀνθρωπίνως σκεπτόμενος; Δὲν τὰ λέγει καὶ ὁ νόμος; Εἰς τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως εἶναι γραμμένον, Δὲν θὰ κλείσῃς τὸ στόμα τοῦ βοδιοῦ ποὺ ἀλωνίζει. Μήπως νοιάζεται ὁ Θεὸς γιὰ τὰ βόδια; Ἢ μιλεῖ ἀποκλειστικὰ γιὰ μᾶς; Πραγματικὰ γιὰ μᾶς εἶναι γραμμένον, διότι ἐκεῖνος ποὺ ὀργώνει τὴν γῆν, ὀφείλει μὲ ἐλπίδα νὰ ὀργώνῃ, καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἁλωνίζει, νὰ ἁλωνίζῃ μὲ ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔχῃ μέρος τοῦ καρποῦ.
Ἐὰν ἐμεῖς ἐσπείραμεν σ’ ἐσᾶς τὰ πνευματικά, εἶναι μεγάλο πρᾶγμα ἐὰν θερίσωμεν ἀπὸ σᾶς ὑλικὰ πράγματα; Ἐὰν ἄλλοι χρησιμοποιοῦν τὸ δικαίωμα νὰ μετέχουν εἰς τὰ ἀγαθά σας, δὲν τὸ ἔχομεν ἐμεῖς περισσότερον; Δὲν ἐκάναμεν ὅμως χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, ἀλλὰ τὰ ὑπομένομεν ὅλα, διὰ νὰ μὴ φέρωμεν κανένα ἐμπόδιον εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.