Σε παλαιότερα κείμενα καταγράψαμε μία
εντυπωσιακή σειρά μαρτυριών σπουδαίων Αγίων και μεγάλων εκκλησιαστικών ανδρών,
από τον Απόστολο Παύλο ως τους Καππαδόκες Πατέρες και από τον Μέγα Αθανάσιο ως
τον Μέγα Φώτιο για το θέμα της απροϋποθέτου υπακοής και είδαμε με ποιον
ξεκάθαρο τρόπο προτρέπουν τους πιστούς σε απείθεια και ανυπακοή απέναντι σε
κακόδοξους και πλανεμένους ποιμένες. Το ζήτημα είναι άκρως επίκαιρο, γιατί
ζούμε σε μία κατεξοχήν επικίνδυνη εποχή, εποχή μεγάλης δογματικής σύγχυσης και
πνευματικής θολούρας, εποχή όπου ολοένα και πιο επιτακτικά τίθεται από κάποιους
η απαίτηση στους πιστούς να υπακούουν στα κελεύσματα των εκκλησιαστικών
αρχόντων σε ποικίλες δογματικές παρεκκλίσεις και βέβηλες εκτροπές (και
συμπεριλαμβάνω ασφαλώς μέσα σε αυτές και όλα όσα ζούμε τους τελευταίους μήνες,
όλο αυτό το απερίγραπτο όνειδος των κλειδαμπαρωμένων ή αποστειρωμένων ναών, όλη
αυτή την αθλιότητα με τις μάσκες, τη μη προσκύνηση των ιερών εικόνων και τα
συσκευασμένα αντίδωρα, όλον τον αυξανόμενο φόβο ακόμη και για το Άγιο Ποτήριο).
Εφεξής θα δούμε κάποιες μαρτυρίες νεότερων και σύγχρονων αγίων που βρίσκονται
ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με όσα αναφέραμε παλαιότερα, προτρέποντας τους
πιστούς σε απείθεια και ανυπακοή, όταν βέβαια συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι.
Αρχής γενομένης με τον Άγιο Νικόδημο τον
Αγιορείτη, που απόλυτα συντεταγμένος με όσα έγραφε αρκετούς αιώνες πριν ο Άγιος
Ιωάννης Χρυσόστομος, ξεκαθαρίζει ότι «ἄν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τὴν
πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, μὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅμως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν
πίστιν, φεῦγε παραίτησέ τον, ὄχι μόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἄν ἄγγελος εἶναι
ἀπὸ τὸν οὐρανόν».
Αναφέρω στη συνέχεια την εντυπωσιακή
προόραση από τον φημισμένο Ρώσο Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς (1897-1966), Επίσκοπο
Σανγκάης και Σαν Φραντσίσκο (όπου και
βρίσκεται το άφθορο σκήνωμά του), μια
προόραση που θα μπορούσε να ονομαστεί και ρητή παραίνεση προς
τυφλο-υπακοούληδες και κάθε λογής νανουρισμένους: «Στα έσχατα χρόνια το κακό
και η αίρεση θα έχει τόσο εξαπλωθεί που οι πιστοί δε θα βρίσκουν ιερέα και
ποιμένα να τους προστατέψει από την πλάνη και να τους συμβουλέψει στη σωτηρία.
Τότε, οι πιστοί δε θα μπορούν να δεχτούν ασφαλείς οδηγίες από ανθρώπους, αλλά
οδηγός τους θα είναι τα κείμενα των Αγίων Πατέρων. Ιδίως σε αυτή την εποχή, ο
κάθε πιστός θα είναι υπεύθυνος για όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας. Αδελφοί,
καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας απέναντι στο Θεό και την ιστορία. Μην
ανέχεστε άλλες λοξοδρομίες και πλάνες από τους ιερείς και αρχιερείς σας! Μην
κάνετε τα στραβά μάτια, είστε συνυπεύθυνοι! Οι Άγιοι σας προειδοποιούν»!
Γράφαμε προ ολίγων ημερών για το θέμα της υπακοής,
για την υποχρέωση των πιστών να αντιδρούν απέναντι στις κακοδοξίες
πλανεμένων ποιμένων, αλλά και για το σημερινό αφήγημα κάποιων ότι η
παραμικρή απείθεια δεν δικαιολογείται, ενώ όσοι την επιδεικνύουν είναι
φανατικοί, ακραίοι, μισαλλόδοξοι, ου κατ’ επίγνωσιν ζηλωτές ή όπως
αλλιώς επιθυμεί να τους βαφτίζει η κακοήθεια των οικουμενιστών
θολολόγων.
Επειδή
λοιπόν παράγινε το κακό με τους κήρυκες της τυφλής υπακοής και του
νανουρισμένου εφησυχασμού, καταθέτουμε σήμερα (αλλά και σε προσεχές
άρθρο) μία σειρά εντυπωσιακών μαρτυριών που τεκμηριώνουν όλα αυτά επάνω
στους ίδιους τους Αγίους και τους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Γιατί όντως
τεκμηριώνονται και μάλιστα πολλαπλώς (εξ ου και η ανάγκη να υπάρξει και
επόμενο κείμενο). Και όλα αυτά βέβαια την ώρα που οι κακοδοξίες περί
αυτού του ιδιόμορφου επισκοπικού αλαθήτου και της (άνευ όρων και
διακρίσεως) υπακοής δεν μπορούν αντιθέτως να τεκμηριωθούν πουθενά, παρά
μόνο σε κάτι μύχιους πόθους και κάποια θλιβερά φληναφήματα ορισμένων
συγχρόνων θολολόγων της μεταπατερικής πλάνης.
Ένα πολύ καλό άρθρο-απάντηση στο Σεβασμιώτατο Αργολίδος, ο οποίος δεν φείδεται κόπων προκειμένου να καταισχύνει τους Ορθοδόξους και να ευφράνει τους κακοδόξους! Ερώτηση προς το Σεβασμιώτατο: Ο Άγιος Λουκάς άραγε αναπαύεται με τις θέσεις Σας;
ΓτΧτΠτΑ: Αν και δεν μας αρέσει να ασχολούμαστε με κακόβουλα σχόλια, εν τούτοις δημοσιεύουμε το εξαιρετικό άρθρο του κου Παναγιώτου, το οποίο δείχνει ακριβώς το πώς σκέφτονται κάποιοι σύγχρονοι «Αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού Θρόνου» και τι είδους κείμενα δημοσιεύουν ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής.
Είπαμε λοιπόν, ότι οι Ιεράρχες καλούν «...όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να
εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική
Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα,
δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020.)»
ΓτΧτΠτΑ: Πολύ αξιόλογη επιστολή διότι αφενός μεν λέει τα πράγματα με το όνομά τους, αφετέρου δε, προτείνει λύσεις και μάλιστα πνευματικού χαρακτήρα! Οι χρωματισμοί είναι δικοί μας.
Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μου την ευχή σας (δηλαδή του Χριστού)
Το
τελευταίο διάστημα βρισκόμουν σε μεγάλο δίλημμα. Προβληματιζόμουν πολύ
για το εάν θα έπρεπε να σας απευθύνω αυτήν την επιστολή. Έκανα υπομονή
και περίμενα ώστε να μήν κάνω κάτι που αργότερα θα το μετάνιωνα. Κατά το
διάστημα αυτό ρωτούσα και φίλους που γνωρίζω χρόνια από την ενορία μου
αλλά και από άλλους που ζούν κοντά στην Εκκλησία. Δυστυχώς η υπομονή και
η υπομονή όλων αυτών των αδελφών έχει εξαντληθεί.
Προχθές
ξεφύλλιζα το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων και στάθηκα στο 5ο
κεφάλαιο. Μας αναφέρει ο Ευαγγελιστής το περιστατικό όπου οδηγήθηκαν οι
Απόστολοι στην φυλακή για να μη διαδίδουν άλλο την διδασκαλία του
Ναζωραίου. Ύστερα από την θαυματουργική απελευθέρωση από άγγελο Κυρίου
αντί να φύγουν από την πόλη της Ιερουσαλήμ και να κάνουν «υπακοή» ,
ξαναβρέθηκαν στο Ναό πρωί πρωί και συνέχιζαν το κήρυγμα. Όταν ο
αρχιερέας τους ρώτησε γιατί συνεχίζουν ενώ τους έδωσαν αυστηρή εντολή
για μην διδάσκουν περί του Ιησού, έλαβαν την απάντηση από τον Πέτρο «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις». Με αφορμή την απάντηση αυτή σας γράφω σήμερα.
Διανύουμε
την τρίτη!!! εβδομάδα που οι Εκκλησίες στην Ορθόδοξη Ελλάδα μας είναι
κλειστές. Τρείς εβδομάδες χωρίς Εσπερινούς, χωρίς Χαιρετισμούς, χωρίς
την δυνατότητα για Ιερή Εξομολόγηση, και πάνω από όλα Θεία
Λειτουργία!!!. Τρείς εβδομάδες χωρίς την ουράνια τροφή. Μήπως ζούμε την
εποχή που ο Πατροκοσμάς έλεγε ότι «Έρχονται καιροί, που θα ψάχνετε για
να βρείτε παπά»;
Αγώνας, λέει, από την
Ιερά Σύνοδο και … πιέσεις προς την κυβέρνηση,ώστε να επιτραπεί η προσέλευση των πιστών
στους ναούς για ατομική προσευχή!
Έστειλαν μάλιστα και
σχετική επιστολή προ 3-4 ημερών στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων του
Υπουργείου Παιδείας!
Τρομακτικό κατόρθωμα
όμως, ε;
Αντί να κινούν γη και
ουρανό για να ξανανοίξουν άμεσα οι εκκλησίες (που σε δυο
βδομάδες έρχεται Πάσχα), έστω και με τα όποια μέτρα υγειονομικής ασφαλείας και ζητώντας (ή μάλλον,
απαιτώντας) αντιμετώπιση της ορθόδοξης λατρείας τουλάχιστον ισότιμη με τα
ισχύοντα στα… σούπερ μάρκετ, οι πνευματικοί μας ταγοί δίνουν αγώνα για να
μπούμε, ως υποπερίπτωση, στο έντυπο μετακίνησης!
Κάτι δηλαδή σαν επιλογή
Β7, αμέσως μετά τη... σύντομη μετακίνηση για τις ανάγκες κατοικιδίου ζώου!
Είπαμε όμως :
είμαστε σε πρωτόγνωρα δύσκολους
καιρούς, που (μεταξύ πολλών άλλων) θα ξεχωρίσουν και την ήρα από το σιτάρι.
Καιροί εξετάσεων, καιροί
αποδείξεων και καιροί αποκαλυπτηρίων.
Διανύουμε μια υπέροχη περίοδο όπου θα ακούσουμε απίστευτα
πράγματα. Την περίοδο του Τριωδίου αρχίζει ο αγώνας για άσκηση πολλές
φορές όμως οδηγούμαστε στην άρνηση της ασκήσεως με αποτέλεσμα να
ανθίζουν τα αγκάθια της αιρέσεως και της πνευματικής διαστρέβλωσης.
Θα ακούσουμε πολλά πράγματα στο πλαίσιο του συγκρητισμού όπως:
«Δεν χρειάζονται οι νηστείες αρκεί να έχεις αγάπη στην καρδιά σου», «δεν
χρειάζεται η νηστεία αρκεί να μην τρως τον διπλανό σου», «τα εξερχόμενα
πειράζουν και όχι τα εισερχόμενα κλπ». «Δεν πειράζει να ντυθείς καρναβάλι
αρκεί να βγάλεις την μάσκα του εγωισμού», «και λίγο μασκάρεμα για να
περάσουμε καλά δεν πειράζει, δεν τα βλέπει αυτά ο Χριστός».«Τι να την κάνεις την νηστεία αν τσακώνεσαι με τον άντρα σου;»
Το κακό είναι ότι κάποια αυτά τα ακούμε πολλές φορές και από στόματα
θρησκευόμενων ανθρώπων. «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν
περιοχής περί τα χείλη μου» (Ψαλμός ρμ’ 140).
Βλέπουμε αγαπητοί μου ότι οι δαίμονες προβάλλουν ωραίες δικαιολογίες
για να μας αναπαύσουν αλλά δυστυχώς αυτή η ανάπαυση είναι σαν να έχεις
ξαπλώσει επάνω σε κάρβουνα που σύντομα θα σε κάψουν.
Πάμε να δούμε μια πολύ γνωστή διαστρέβλωση των λόγων του Κυρίου μας:
«Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοὶ τὸν ἄνθρωπον ἀλλὰ τὸ
ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος» (Μθ. 15, 11).
Σχόλιο
στη δήλωση του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως που λέει ότι: “Θα
αγκαλιάσουμε τους Αλλοεθνείς. Θα παντρευτούν τα παιδιά μας. Θα αλλάξουμε
και σύμβολα”. Σεβασμιότατε,
με αυτά που λέτε ξέρετε ότι καταργείτε την Ορθόδοξη Εκκλησία και τα
Ιερά Μυστήριά της; Οι αλλοεθνείς που έρχονται είναι στην πλειοψηφία
μουσουλμάνοι. Αν τους
παντρέψετε με τα παιδιά μας τι γάμο θα κάνετε;
Μόνο πολιτικός γίνεται, αφού οι μουσουλμάνοι μισούν τον χριστιανισμό.
Άρα καταργείται το Μυστήριο του γάμου... Τα παιδιά που θα γεννηθούν απ΄ αυτό τον «γάμο» θα
μείνουν αβάπτιστα, διότι δεν θα θέλει ο μουσουλμάνος να τα Βαπτίσει.
Άρα καταργείτε άλλα δύο μυστήρια (Βάπτισμα και Χρίσμα). Όλη η
οικογένεια δεν θα μπορεί να εκκλησιαστεί διότι δεν θα πιστεύουν στον
Χριστό. Άρα καταργείται το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και την
Εξομολόγηση που πρέπει να προηγηθεί της Θείας Μεταλήψεως. Φυσικά
καταργείται και το Μυστήριο της Ιεροσύνης, αφού δεν μπορεί κανένας από
μια τέτοια οικογένεια να γίνει Ιερέας, οπότε Σεβασμιότατε απομένει το
Μυστήριο του Ευχελαίου για να κάνουμε ώστε να φύγει από πάνω μας η
αρρώστια που μας δέρνει. Ποια σύμβολα θα καταργήσετε; Η Ορθοδοξία
παραμένει εδώ και 20 αιώνες, πορευόμενη σύμφωνα με τη Θεολογία των Αγίων
Πατέρων τη επιστασία του Αγίου Πνεύματος. Για παρόμοιες αλλαγές
δημιουργήθηκαν σχίσματα και αιρέσεις. Σεβασμιότατε, ο ρόλος σας είναι
να Θεολογείτε με σκοπό να κάνετε Χριστιανούς και να μην απομακρύνονται
οι Χριστιανοί από την Εκκλησία, και όταν χρειάζεται να κοινωνιολογείτε
αυτό να γίνεται με διάκριση, σύμφωνη με την Ορθόδοξη πίστη μας. Σας ερωτώ: Έχετε μεταστρέψει έστω έναν μουσουλμάνο σε Χριστιανό;;; Αυτό είναι το έργο σας στην προκειμένη περίπτωση Στρατής Ανδριώτης.
«Και ο Χριστός, όταν ήταν μικρό παιδάκι, γνώρισε την
προσφυγιά». Θρησκευτικά Δ΄ Δημοτικού
Τους έχετε δει. Είναι γνωστοί. Πονηροί, αθεϊστές,
εθνομηδενιστές και χριστιανοφοβικοί που νιώθουν μια ηδονή όταν λοιδορούν την χριστιανική πίστη, τους αρέσει ξαφνικά να ντύνονται
«θεολόγοι», όταν με πρόσχημα κάποιες θρησκευτικές εορτές πασχίζουν να
περάσουν την αριστερή προπαγάνδα τους, «ενώ δεν νοούσιν ούτε όσα λέγουσιν ούτε
περί τίνων διϊσχυρίζονται…» (Β΄ Τιμοθ. 1:7)
Ένα οικτρό κατάντημα που βλέπουμε στις μέρες μας,
είναι το να επιχειρείται να επιβληθεί ως νόμος το όριο ηλικίας για τους
ηλικιωμένους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Βλέπουμε δηλαδή, τον
Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, με όλο το σινάφι του, να καλεί τους γηρασμένους Ιεράρχας
στο γραφείο του, ως ο παλαιός και θλιβερός Στάλιν, που καλούσε τους
μελλοθάνατους ανεπιθύμητους για το κόμμα του.
σημ. Φαίης: Μεταφέρω άλλο
ένα μικρό απόσπασμα από ομιλία της Ελισάβετ Προδρόμου μετά την
ψευδοσύνοδο της Κρήτης για να καταλάβουμε το πνεύμα των συνεργατών του
Πατρ. Κωνστ/Πόλεως που μας κουνάνε το δάκτυλο και τί σχέση έχουν με την
Εκκλησία. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα η Προδρόμου λέει ότι νοιώθει «μόνη»
μέσα στην Εκκλησία! Φανταστείτε αδελφοί που θα ήταν σήμερα η Εκκλησία
εάν οι Μάρτυρες και Ομολογητές ένοιωθαν την «μοναξιά» της Προδρόμου και
που θα ήταν σήμερα η Εκκλησία εάν ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ένοιωθε
«μόνος» σαν την Προδρόμου, όταν η αίρεση του Μονοθελητισμού είχε
καταλάβει όλα τα Πατριαρχεία. Αξίζει να προσέξει κανείς την αναφορά της
Προδρόμου στην «πληρότητα του εκκλησιαστικού σώματος» και στην Παναγία
-τον τελειότερο άνθρωπο του κόσμου που υποτάχθηκε πλήρως στο θέλημα του Θεού– για να μιλήσει για «τα δικαιώματα» και «την θέση» της γυναίκας στην Εκκλησία.
«Και τέλος, υπάρχει και το θέμα των γυναικών στην Εκκλησία. Βρέθηκα ταπεινά στην Σύνοδο αλλά δεν
θέλω να νοιώθω μόνη στην ίδια μου την Εκκλησία. Δεν θέλω η κόρη μου να
νοιώθει μόνη. Δεν θέλω να νοιώθει κανείς μόνος στην Εκκλησία.
Με συγχωρείτε. [σ.σ. αρχίζει η συγκίνηση]
Η Εκκλησία είναι για όλους. [σ.σ. μαζί με αυτήν την ‘πρωτοφανή δήλωση’! της Προδρόμου το ακροατήριο ξεσπά σε παλαμάκια από την συγκίνηση!]
… Πολλοί άνθρωποι φοβούνται ότι μια συζήτηση για τις γυναίκες στην Εκκλησία είναι ένας γρήγορος δρόμος [που θα οδηγήσει] στο ζήτημα της χειροτονίας των γυναικών.
Ίσως να είναι έτσι, ίσως όμως και να μην είναι και το να το θέτει κανείς με αυτούς τους όρους είναι εσκεμμένη προσπάθεια να βάλει τέρμα στην συζήτηση.
Όλοι έχουν μία μάνα. Σωστά; Χθες το βράδυ στον Εσπερινό προσευχόμασταν στην Θεοτόκο, εν τάξει; Δηλαδή, ελάτε τώρα. (Come on!)
Χρειάζεται λοιπόν να κάνουμε καλύτερη δουλειά για να είναι όντως πλήρες ολόκληρο το εκκλησιαστικό σώμα. [*]
Κι εμείς είμαστε
Ορθόδοξοι Χριστιανοί λαϊκοί.. μιλάμε δηλαδή για λαϊκούς. Δεν θέλω να
έλθω σε διαφωνία με τους ιεράρχες μου. Δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ στη
θέση τους. Δεν θέλω οι ιερείς να νοιώθουν ότι βρίσκονται εν μέσω
μιας διαμάχης ισχύοςμεταξύ λαϊκών και ιεραρχών… [αλλά] δεν θέλω και σαν γυναίκα να νοιώθω ότι δεν έχω σημασία.
Εννοώ πως όλοι μας αγαπάμε τον Χριστόμε όλη μας την καρδιά και το νου και την ψυχή, [σ.σ. κόψε κάτι βρε sis] γι’ αυτόεάν θέλουμε να μιλήσουμε για ενότητα, τότε θα πρέπει να το κάνουμε με αγάπη και συμπόνοια…» !
[*] πληρότητα/fullness .-So we need to do a better job of having the fullness of the ecclesial body really be full– Εδώ
σηκώνω τα χέρια, ας το μεταφράσει κάποιος καλύτερα. Προσπάθησα να το
«συμμαζέψω» στην μετάφραση αλλά δεν «συμμαζεύεται». Ίσως να άκουσε ή να
διάβασε κάπου για «πληρότητα του εκκλησιαστικού σώματος» και το
ερμηνεύει όπως αυτή θέλει. Η «πληρότητα» στην Εκκλησία ή το να νοιώθει
κάποιος «πλήρης», «γεμάτος» στην Εκκλησία δεν έχει να κάνει με
δικαιωματισμούς, θέσεις και αξιώματα.