Οι μασκοφόροι και οι υποστηρικτές τους δεν άκουσαν για τα θαύματα της Παναγίας;

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. «Γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη»

Ἐφέτος ἡ δεύτερη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς Παναγίας μας, 16η Αὐγούστου, συνέπεσε νά εἶναι Κυριακή, καί διαβάσθηκε στήν Λειτουργία περικοπή ἀπό τό Κατά Ματθαῖον Ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἡ ὁποία διηγεῖται τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ σεληνιαζομένου (=ἐπιληπτικοῦ) νέου, ἀσθένεια πού ὀφειλόταν σέ ἐπήρεια δαιμονική[1]. Ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ ἄκουσε γιά τίς πάμπολλες θεραπεῖες σέ κάθε εἶδος ἀσθενείας πού ἐπιτελοῦσε ὁ Χριστός, ἀλλά καί οἱ μαθητές του ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, καί ἔφερε ἀπελπισμένος τόν γιό του, γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν φοβερή ἀσθένεια, ἡ ὁποία πολλές φορές σέ κρίσεις παροξυσμοῦ τόν ἔρριχνε στίς φωτιές καί στά νερά, γιά νά καεῖ καί νά πνιγεῖ.

Συνέβη ὅμως ὁ Χριστός μέ τούς τρεῖς Ἀποστόλους νά ἀπουσιάζουν στό ὄρος Θαβώρ, ὅπου ἔγινε ἡ ἔνδοξη Μεταμόρφωσή Του. Κάτω οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθητές ὑποδέχθηκαν τόν ἄρρωστο νέο, περικυκλωμένοι ἀπό πλῆθος Ἰουδαίων, ἀλλά καί ἀπό Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, οἱ ὁποῖοι μαζί μέ τό Ἰουδαϊκό ἱερατεῖο ἀμφισβητοῦσαν τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί ἀπέδιδαν τίς θεραπεῖες τῶν ἀσθενῶν σέ μαγικές δαιμονικές δυνάμεις[2]. Ἐκμεταλλευόμενοι λοιπόν οἱ ἄπιστοι Ἰουδαῖοι τήν ἀπουσία τοῦ Χριστοῦ παρέσυραν καί τόν πατέρα τοῦ ἄρρωστου παιδιοῦ στήν ἀπιστία καί ἐπηρέασαν, φαίνεται, καί τούς ἐννέα Ἀποστόλους ὡς πρός τό ἄν μποροῦσαν καί αὐτοί νά θεραπεύουν ἀσθένειες, μολονότι τούς εἶχε ἐφοδιάσει μέ αὐτήν τήν δύναμη ὁ Χριστός, ὅταν τούς ἀπέστειλε στό κήρυγμα, ἀπό τό ὁποῖο, ὅταν ἐπέστρεψαν, διηγοῦνται ἐνθουσιασμένοι τά θαύματα πού ἐπιτέλεσαν[3].

Ἀντιμετωπίζοντας τήν ἀπιστία αὐτή τῶν Ἰουδαίων καί τοῦ πατέρα τοῦ ἀσθενοῦς ὁ Χριστός προέβη σέ μία αὐστηρή καί ἐπιτιμητική ἐπίπληξη, ἡ ὁποία ἐντυπωσιάζει γιά τήν αὐστηρότητα καί τήν ἀπαξιωτική ἀποτίμηση ἐκείνης τῆς γενεᾶς τῶν Ἰουδαίων. Τούς χαρακτήρισε, ἄπιστους καί διεστραμμένους: «Ὤ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! Ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾽ ὑμῶν; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»[4]. Ἡ φιλανθρωπία Του πάντως ἐνίκησε τήν ὀργή του, διότι ἀμέσως μετά ἐθεράπευσε τόν ἀσθενῆ νεαρό καί τόν ἀπέδωσε ὑγιῆ στόν ἄπιστο πατέρα του.

Ελένη Γιαμαρέλλου: «Βέβαια και θα πάω να κοινωνήσω» (Βίντεο)

Η Ελένη Γιαμαρέλλου, Καθηγήτρια Παθολογίας Λοιμώξεων του Πανεπιστημίου Αθηνών, μιλώντας στο MEGA, τάχθηκε υπέρ της επαναλειτουργίας των σχολείων, ενώ αναφέρθηκε στην μεταδοτικότητα του ιού από τα παιδιά, που είναι κατά βάση ασυμπτωματικά.

Θεία Κοινωνία, Ἀσπασμὸς τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων ἤ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως, Συνάθροιση καὶ συγχρωτισμός στους Ἱεροὺς Ναούς μας

Θεία Κοινωνία,

Ἀσπασμὸς τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων ἤ τῆς χειρὸς τοῦ ἱερέως,

Συνάθροιση καὶ συγχρωτισμός στους Ἱεροὺς Ναούς μας

Χριστὸς Ἀνέστη!

Νὰ σκεφτεῖ καὶ μόνο ὡς λογισμό, κάποιος κάτι άσχημο και προσβλητικό γιὰ τὴν Θεία Κοινωνία, Αὐτὸ Το Σῶμα καὶ Το Αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἶναι μεγίστη Βλασφημία. Φοβοῦμαι καὶ μόνο τὴν σκέψη.

Ἀσπασμὸς τῶν Εἰκόνων: Ἡ 7ἡ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀπαντᾶ γιὰ τὶς Εἰκόνες, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἀντικείμενα πού ὀφείλουμε ἀσπασμοῦ. Ἄν θεωρῶ ὅτι ἀσπάζομαι τήν ἐπιφάνεια μέ τὸ κραγιὸν ἤ τὸ λίπος τῶν χειλέων τῶν νωριτέρων ἀσπασμῶν καὶ ὄχι τὸ Ἱστορηθὲν στὴν ἁγία Εἰκόνα Πρόσωπο, εἶμαι κάποιας ἄλλης πίστεως καὶ δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ προσάψω τὴν εὐθύνη μεταδόσεως στὴν Ἁγία Εἰκόνα ἤ στὸν Ναὸ, ἀλλὰ στην προαίρεσίν μου. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν καθαρίζονται ἐπαρκῶς καὶ συχνότατα, ὄχι διά τὸν φόβο τῆς ἀσθενείας, ἀλλὰ διὰ τὸν σεβασμὸ στὸ εἰκονιζόμενο Πρόσωπο νὰ μην περιέχει στὴν ἐπιφάνεια ὑποδοχῆς ἀσπασμῶν, τα στίγματα χειλέων, ἤ Στον «ἁγιάσαντα»* τον Ναόν.

Το επιχείρημα της «κατ' οίκον Εκκλησίας», υπό το πρίσμα του π. Ευαγγέλου Παπανικολάου

ΠΗΓΗ

Δείτε και: -Τί σημαίνει ὁ Παύλειος ὅρος «κατ' οἶκον Ἐκκλησία»; Μία ἀπαραίτητη διευκρίνιση καί θεολογική ἐπισήμανση

Ερωτήματα προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο από την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ερωτήματα προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο

Με μεγάλη θλίψη, ακούμε, επισήμως και δημοσίως λεχθείσες αναφορές υψηλά ιστάμενων προσώπων της Εκκλησιαστικής Διοίκησης της Εκκλησίας μας περί των εκκλησιαστικών αντιλήψεων της ορθοδόξου πίστεως αλλά και περί του πολύπαθου μαθήματος των Θρησκευτικών. Στα λεχθέντα αυτά μπορεί κανείς να εστιάσει σε επίμαχα σημεία, τα οποία προκαλούν έντονο προβληματισμό, αν όχι βαθιά ανησυχία, για το τι μέλλει γενέσθαι και πώς σκέπτονται να ενεργήσουν οι καθ΄ ύλην περί των εκκλησιαστικών αρμόδιοι. Η αβεβαιότητα αυτή οδηγεί σε έμμεσα ερωτήματα, στα οποία θα ήταν φρόνιμο η πιστεύουσα ορθόδοξη ελληνική κοινότητα να λάβει απαντήσεις. Η μη ύπαρξη απαντήσεων, οπωσδήποτε, αυξάνει τον προβληματισμό και εγείρει έτι περαιτέρω την ανησυχία και τις αμφιβολίες.

Ειδικότερα:

1)            Πρόσφατα, στην επίσημη εκκλησιαστική εκδήλωση προς τιμήν του Αγίου Φωτίου, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «είμαστε κολλημένοι στο παρελθόν».

Το αστέρι των Χριστουγέν​νων

Πολλές ερμηνείες, αντιφατικές μεταξύ τους, έχουν διατυπωθεί ως σήμερα από τους ειδικούς επιστήμονες (αστροφυσικούς) σχετικά με την ταυτότητα του αστέρα των Χριστουγέννων.

'Αλλοι μίλησαν για «σύνοδο πλανητών», άλλοι για έναν διάττοντα αστέρα, άλλοι για κάποιον αστεροειδή, άλλοι είπαν ότι επρόκειτο για κάποιον κομήτη κλπ.

Οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ τοῦ ΣτΕ εἶναι σωφρονέστεροι τῶν Ἀρχιερέων καὶ τῶν θεολόγων.

Γράφει ὁ Ἱερομόναχος Δαμασκηνός ὁ τοῦ φιλαδέλφου, τ. Ἀρχιγραμματεύς Ἱ. Κοινότητος

 

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 13-26/9/2019

Τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ Ἀλεξανδρουπόλεως

κ.κ. ΑΝΘΙΜῼ

εἰς Ἀλεξανδρούπολιν.

Ἀρ. Πρωτ. 26.

 

Κοινοποίησις τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

Σεβασμιώτατε,

 

παρακολουθῶ, τώρα καὶ χρόνια, τὰς συνεντεύξεις Σας, σχετικῶς μὲ θεολογικὰ καὶ Ἐκκλησιολογικὰ θέματα καὶ μετὰ θλίψεως διαπιστώνω, ὅτι αὗται δὲν συνᾴδουν μὲ «τὰς τῶν ἁγίων θεοπνεύστους Θεολογίας καὶ τὸ εὐσεβὲς τῆς Ἐκκλησίας φρόνημα».

Εἰδικώτερον παρηκολούθησα τὰς θέσεις καὶ ἀπόψεις Σας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ μάθημα τῆς διδασκαλίας τῆς ὀρθοδόξου πίστεως εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν, ὡς καὶ τὰς ἐνεργείας Σας, νὰ ἱδρυθῆ ἐν μέσῳ Ὀρθοδόξῳ Θεολογικῇ Σχολῇ τῆς Θεσσαλονίκης, «Τμῆμα Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν».

Ὡς ἀπόφοιτος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, γνωρίζω, ὅτι τῷ καιρῷ τῆς φοιτήσεώς μου, ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ δὲν ἔδιδε πτυχίον εἰς ἑτεροδόξους, εἰς μὴ μόνον εἰς Ὀρθοδόξους φοιτητάς.

Ὁ καθ. Δημ. Τσελλεγγίδης τάσσεται στὸ πλευρὸ τοῦ Μητρ. Μόρφου. Μὲ πατερικὲς θέσεις ἀναιρεῖ τὶς ψεύτικες καὶ ἀθεολόγητες κατηγορίες

Εἶναι ρατσισμὸς ἡ γνωστοποίηση τῆς ἁμαρτίας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία;

Γράφει ὁ Δημήτριος Τσελεγγίδης, τ.Καθηγητὴς Δογματικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς ΑΠΘ

Μέ ἀφορμή τό θέμα πού δημιουργήθηκε στήν Κύπρο, ἐξαιτίας κάποιων ἀναφορῶν τοῦ Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου στήν ὁμοφυλοφιλία, θά ἤθελα νά δώσω τό θεολογικό πλαίσιο κατανοήσεως τῶν σαρκικῶν σχέσεων στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ κατά φύση σαρκικές σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν τήν πλήρη πνευματική νομιμοποίησή τους, μόνο μέσα στό πλαίσιο τοῦ γάμου. Καί ὅπως χαρακτηριστικά σημειώνει ὀ Ἀπόστολος Παῦλος: «Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καί ἡ κοίτη ἀμίαντος» (Ἑβρ. 13, 4). Γι’ αὐτό καί καταδικάζει τίς ἐκτός τοῦ γάμου σαρκικές ἐκτροπές, λέγοντας: «πόρνους καί μοιχούς κρινεῖ ὁ Θεός»  (Ἑβρ. 13, 4).

Απαντήσεις για το θέμα του Πανιερωτάτου Μόρφου

- Απάντηση από Μητρόπολη Μόρφου σε Κυρηνείας

  

- Για το θέμα του αγίου Μόρφου (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)

- Ντροπή μας. Ο Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος μας έφταιξε;

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΗΜΕΡΙΔΟΣ: «Τὸ Οὐκρανικὸ Αὐτοκέφαλο καὶ ἡ νέα Ἐκκλησιολογία τοῦ Φαναρίου»

 

Μεγάλη ἐπιτυχία ἐσημείωσε ἡ Θεολογικὴ Ἡμερίδα μὲ τὸν ὡς ἄνω τίτλο, τὴν ὁποία διοργάνωσαν στὸ ξενοδοχεῖο PORTO PALACE τῆς Θεσσαλονίκης τὸ Σάββατο 22 Ἰουνίου καὶ ὧρες 09.00-13.30 τρία χριστιανικὰ σωματεῖα τῆς πόλεως καὶ ἡ «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν». Σὲ μία ὑπερπλήρη τεράστια αἴθουσα παρέστησαν πάνω ἀπὸ ἑξακόσια πρόσωπα. Ἄκουσαν μὲ ἐνδιαφέρον τὶς συγκροτημένες καὶ καλὰ θεμελιωμένες εἰσηγήσεις ὀκτώ εἰδικῶν ἐπιστημόνων καὶ προβληματίσθηκαν γιὰ τὸν διαφαινόμενο κίνδυνο νὰ ἐπεκταθεῖ ἡ σχισματικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία σὲ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Μὲ βάση τὶς εἰσηγήσεις καὶ τὴν διεξαχθεῖσα συζήτηση προέκυψαν τὰ ἑξῆς βασικὰ πορίσματα:

Ὁ Θεός, ὁ διάβολος και τα ''αγαθά αισθήματα'' ~ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης

Ὁ Θεός, ὁ διάβολος και τα ''αγαθά αισθήματα''  

~ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης

Ὁ Θεὸς ἀγαπάει καὶ τὸν διάβολο. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ σωθῆ ὁ διάβολος. 

Ὁ Θεός ἀγαπάει τούς πάντας. Δέν εἶναι θέμα ἂν ὁ Θεός μέ ἀγαπάη, θά σωθῶ. 

Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν κανεὶς ὑφίσταται τὴν θεραπεία, ποὺ χρειάζεται γιὰ νὰ μπορῆ νὰ βρεθῆ στὴν κατάσταση τοῦ φωτισμοῦ, ὥστε, ὅταν βρεθῆ στὴν θέα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, νὰ βλέπη τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ ὡς φῶς καὶ ὄχι ὡς πῦρ αἰώνιον καὶ σκότος ἐξώτερον.

Ὁ διάβολος δὲν εἶχε κανένα νόμο ὑπ’ ὄψιν του. Δὲν εἶναι ἕνας ὁ ὁποῖος κάνει πόλεμο, ὅπως σήμερα κάνουμε πόλεμο, ποὺ λέμε, ξέρετε ὅτι ἡ συνθήκη τῆς Λωζάνης λέει ὅτι… (...)

Ὁ διάβολος δὲν ἀναγνωρίζει κανέναν κανονισμὸ καλῆς συμπεριφορᾶς στὴν διαμάχη του ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων.

Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο νὰ γίνη κανεὶς ὀρθόδοξος θεολόγος...

Πότε και γιατί ξεκινά η νηστεία των Αγίων Αποστόλων;

Την Δευτέρα, αμέσως μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων, αρχίζει η νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Η νηστεία αυτή είναι από τις παλαιότερες που έχει καθιερώσει η Εκκλησία μας.

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ «Το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο και η νέα Εκκλησιολογία του Φαναρίου»

ΠΕΘ: Ανοιχτή Επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Αθήνα, 4 Μαρτίου 2019

Αριθμ. Πρωτ. 20

Ανοιχτή Επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Το Υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει την έκδοση

των ακυρωμένων από το Συμβούλιο της Επικρατείας,

βιβλίων των Θρησκευτικών;

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) εκφράζοντας την έντονη ανησυχία της στη διαφαινόμενη πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας να εκδώσει σχολικά εγχειρίδια για το μάθημα των Θρησκευτικών επισημαίνει, εκ νέου, προς πάσα κατεύθυνση τον κίνδυνο αλλοιώσεως και υποβαθμίσεως του μαθήματος των Θρησκευτικών σε βάρος των μαθητών και μαθητριών του ελληνικού σχολείου.

Το νέο δόγμα - αφήγημα του κ. Υπουργού, στο όλο ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών φαίνεται να είναι ότι το μόνο που υπολείπεται είναι η έκδοση νέων σχολικών εγχειριδίων για το μάθημα.

Ωστόσο, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι προσχηματικά εκδοθέντες, ως «Φάκελοι Μαθήματος», που χρησιμοποιήθηκαν τα δύο (2) τελευταία χρόνια για το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν «κανονικά Βιβλία-εγχειρίδια».

Γέρων Γαβριήλ Αγιορείτης: Υπακοή και Αγία Ανυπακοή

ΠΗΓΗ: hristospanagia3.blogspot.com

Το άρθρο 120 του Συντάγματος και ο 15ος Ιερός Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου.

Του Επιφανίου Στόκου, θεολόγου.

 

Τα κοσμικά θεσμικά συλλογικά όργανα, όταν διαπνέονται από πνεύμα Ελευθερίας και Δημοκρατίας, τότε και μόνον τότε, εκφράζουν το αληθές. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα Εκκλησιαστικά συλλογικά όργανα. Οι Εκκλησιαστικές Σύνοδοι όταν εκφράζουν την Ορθοδοξία σε βάθος χρόνου, δηλαδή την διαχρονικότητα της «άπαξ παραδοθείσης» Αληθείας και σε πλάτος καθολικότητας και αποδοχής από ολόκληρη την Εκκλησία, δια της φωτίσεως του Αγίου Πνεύματος, τότε και μόνον τότε εκφράζουν το αληθές. Η μόνη διαφορά είναι ότι στην Εκκλησία έχουμε την Θεία παρέμβαση του Αγίου Πνεύματος για να καταγράψουμε την Ορθόδοξη πίστη.

Τι γίνεται όμως όταν καταλύεται η Δημοκρατία και το Σύνταγμα από αυτούς που έχουν ορκιστεί να τα τηρούν;

Τι γίνεται, επίσης, όταν σπιλώνεται και προδίδεται η Ορθοδοξία από τους Επισκόπους που έχουν δώσει όρκους κατά την χειροτονία τους για διαφύλαξη της Ορθόδοξης Πίστης και τήρηση των Ιερών Κανόνων;

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & Κολυμπάρι, 2 χρόνια μετά (Σάββατο 16 Ιουνίου 2018)

H σημαντικότατη ημερίδα της Θεσσαλονίκης για την Αποτείχιση και τα σχετικά με αυτήν θέματα, όπου συμμετείχαν εκλεκτοί ομιλητές! Αξίζει να ακούσουμε κάθε λεπτό, ενώ πατώντας εδώ μπορούμε να βρούμε έγγραφες κάποιες από τις εισηγήσεις και άλλο σχετικό υλικό.

Η Ανάληψη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού (με βίντεο)

Απολυτίκιο (ήχος δ΄)

Ανελήφθης εν δόξη, Χριστό ο Θεός ημών,

χαροποιήσας τους Μαθητάς,

τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος,

βεβαιωθέντων αυτών διά της ευλογίας,

ότι Συ ει ο Υιός του Θεού,

ο Λυτρωτής του κόσμου.

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

Σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει τη Δεσποτική Εορτή της εις ουρανούς Αναλήψεως του Κυρίου. Πρόκειται για μια εορτή, που επειδή πέφτει πάντοτε την Πέμπτη ημέρα της εβδομάδας, δηλαδή καθημερινή, δεν έχει ανάλογη της σημασίας της θέση στη συνείδηση του λαού, όπως συμβαίνει με άλλες μεγάλες εορτές, σαν αυτές των Χριστουγέννων, των Θεοφανείων, του Ευαγγελισμού, της Αναστάσεως, κ.α. Ακόμη, ειδικά στην εορτή της Αναλήψεως, απέχει ο μαθητόκοσμος, διότι τέτοιες ημέρες έχουν εισέλθει στην εξεταστική περίοδο, με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να αδυνατούν να συνοδέψουν τους μαθητές τους για εκκλησιασμό. Ακόμη εμείς οι μεγαλύτεροι, ασκούμενοι καθημερινά με τις βιωτικές μας μέριμνες, ακούμε και μαθαίνουμε για την εορτή αυτή πολλά χρόνια αργότερα, ίσως και δεκαετίες μετά από τα σχολικά μας χρόνια, χωρίς να έχουμε βιώσει λατρευτικά αυτή τη μεγάλη εορτή και πανήγυρη.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣYΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ

Ὡστόσο, γεννῶνται μερικές φορές διάφορα ἐρωτήματα, τά ὁποῖα σχετίζονται μέ τήν λατρευτική ζωή. Ἡ Ἐκκλησία στά ποικίλα αὐτά ἐρωτήματα δέν μένει βέβαια ἀπαθής. Ἀπαντᾶ στηριζόμενη στήν ζῶσα θεολογία της, στήν ἱερά Παράδοση καί στούς ἱερούς Κανόνες της.

Μερικά ἀπό αὐτά τά ἐρωτήματα παρουσιάζουμε στίς παρακάτω γραμμές, δίνοντας συγχρόνως καί τίς δέουσες ἀποκρίσεις.

1. Μπορεῖ ὁ ἱερουργός Ἱερέας νά χρησιμοποιήσει λευκό οἶνο γιά τήν θειά Εὐχαριστία;

Κατ' ἀρχήν κατά τόν κανόνα 37 τῆς Καρθαγένης «ἐν τοῖς ἁγίοις μηδὲν πλέον τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου προσενεχθείη, ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος παρέδωκε, τουτέστιν, ἄρτον καὶ οἶνον ὕδατι μεμιγμένον». Καί ὁ 3ος Ἀποστολικός κανόνας ὁμιλεῖ σαφῶς γιά οἶνον καί ὄχι κάποιο εἶδος οἴνου. Κατά τήν ἄποψή μας ὁ οἶνος πρέπει νά εἶναι ἐρυθρός γλυκός ἀπό ἀμπέλια, δηλωτικός τοῦ αἵματος. Σήμερα μάλιστα πού εἶναι ἄφθονος ὁ ἐρυθρός οἶνος, δέν δικαιολογεῖται ἡ χρήση λευκοῦ οἴνου γιά τήν θεία Εὐχαριστία. Ἐννοεῖται ὅτι ὁ Ἱερέας ὀφείλει νά ἐλέγχει ἀφ' ἑσπέρας τόν οἶνον τόν ὁποῖον θά χρησιμοποιήσει κατά τήν Προσκομιδήν, ὥστε νά εἶναι καθαρός καί πραγματικός οἶνος.

2. Μποροῦμε νά χρησιμοποιήσουμε τό «ζέον» ἐκτός τῆς θείας Εὐχαριστίας;

Η θεολογία του Σταυρού Ομιλία του Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου Κυριακή 18-3-1979

ΜΕΡΟΣ 1ο: 

Η θεολογία του Σταυρού

(Ακριβής απομαγνητοφώνηση ομιλίας από τον κ. Αθανάσιο Κ... )

     Θα παρακαλέσω πολύ στο σημερινό μας θέμα, αν και πάντα ξέρω ότι σας κουράζω λίγο, βαθαίνοντας στον Κύριον, του προσώπου του Ιησού Χριστού, θα παρακαλέσω σήμερα λίγο υπομονή, γιατί πιθανώς να σας κουράσω. Αλλά, κάποτε τα πράγματα έρχονται έτσι που… πρέπει να κουραστούμε. Μην περιμένομε, δηλαδή, πάντοτε ο λόγος του Θεού να είναι εύκολος, εύληπτος και ευχάριστος. Κάποτε πρέπει να καταβάλωμε προσπάθεια να τον καταλάβωμε. Δεν σας κρύβω, αγαπητοί μου, ότι για να καταλάβω κάποτε κάτι, κι αυτό είναι πολύ συχνά, διαβάζω και ξαναδιαβάζω, εύχομαι και προσεύχομαι και ξαναδιαβάζω και επανέρχομαι και επανέρχομαι και επανέρχομαι για πολύ καιρό για να καταλάβω κάτι. Λοιπόν, όπως βλέπετε, ο λόγος του θεού θέλει να βιάζεται και βιαζόμενος να κατακτάται. Γι’ αυτό δεν θα διαμαρτυρηθείτε αν σήμερα ο λόγος του Θεού θα είναι λίγο βαθύτερος και λίγο δυσκολότερος.

     Ο σταυρικός θάνατος του Χριστού είναι ένα μυστήριον. Έχει όχι μόνον ένα ηθικό, αλλά και ένα μυστηριακό και λειτουργικό νόημα. Είναι το Πάσχα της Καινής Διαθήκης, που η μυστηριακή σημασία αποκαλύπτεται εις αυτόν τον Μυστικόν Δείπνον, για τον οποίον σε παρελθόντα θέματα, περυσινά είχαμε ομιλήσει. Φαίνεται ίσως παράξενο ότι η Ευχαριστία, δηλαδή το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που έλαβε χώρα για πρώτη φορά εις τον Μυστικόν Δείπνον, προηγείται του Γολγοθά. Διότι εκεί, στο υπερώον, ο Ιησούς είπε εις τους μαθητάς του «λάβετε, φάγετε, τοῦ ἐστί το  σῶμα μου. Πίετε (ἐε τοῦ ποτηρίου) πάντες τοῦτο ἐστί τό αἷμα μου».