Το «οθωμανικό ξίφος» βρίσκεται ήδη εντός των πυλών!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Άραγε ποιος σώφρων Έλληνας πολίτης μπόρεσε – μετά τα τελευταία γεγονότα με την Τουρκία– να νιώσει πως καταφέραμε κάτι ως χώρα ή ότι λειτούργησε περίφημα η αποτρεπτική μας ισχύς ή ότι «πάτησαν πόδι» οι «σύμμαχοί» μας;

Ασφαλώς οι ένοπλες δυνάμεις μας, έκαναν εξαιρετική δουλειά -όπως πάντα- για να υπερασπιστούν την εδαφική μας ακεραιότητα, αλλά το πώς διαχειρίζεται τα πολεμοχαρή τερτίπια του «Σουλτάνου» η πολιτική μας ηγεσία και τα εγχώρια ΜΜΕ, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Ούτως ή άλλως οι πολιτικοί έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, όταν ο λαός σιγεί και κρύβεται μέσα στον κουρνιαχτό των καταιγιστικών αυτών, γεωπολιτικών και επιδημιολογικών εξελίξεων.

Βλέπετε εσείς μια «απομονωμένη» Τουρκία που βρίσκεται μόνη της απέναντι σε όλους; Γιατί αυτό είναι που ισχυρίζονται συνεχώς οι πολιτικοί μας «φωστήρες» αλλά και όλα σχεδόν τα κανάλια.

Ή μήπως βλέπετε μια Τουρκία διοικούμενη από έναν ημιπαράφρωνα δικτατορίσκο που κάνει σχεδόν ό,τι του καπνίσει, μη δίνοντας λογαριασμό σε κανέναν;

Μάλλον το δεύτερο ισχύει, παρά το πρώτο…

 

Έχουμε καταντήσει μικροπρεπείς σαν χώρα και σαν έθνος. Φοβικοί. «Κρεμόμαστε» από κάθε φιλελληνική δήλωση «συμμάχου» για να πάρουμε μια ένεση ελπίδας. Δεν έχει μείνει τίποτα στο παρόν μας, που να μπορεί να μας κάνει να αντλήσουμε αισιοδοξία «εκ των έσω». Την αντλούμε μόνο «απ’ έξω». Αναζητούμε απεγνωσμένα φιλικές χώρες, σαν να ψάχνουμε προστάτες, οι οποίοι ουσιαστικά εξελίσσονται σε καιροσκόπους κηδεμόνες της χώρας μας.

Για να μην γίνουμε ραγιάδες των Τούρκων, γινόμαστε πρόθυμοι ραγιάδες των δυτικών δυνάμεων.

Πηγαίνετε σε έρημο ιστορικό μοναστήρι 60 μουσουλμάνους και σας πείραξε το χοιρινό;

Το μπάρμπεκιου με χοιρινό τους μάρανε! Είναι λέει προσβολή στο θρησκευτικό τους αίσθημα. Εδώ, ρε υποκριτές, Ιησουίτες και Φαρισαίοι, προσβάλλετε ταυτόχρονα Χριστιανούς και Μουσουλμάνους! Άδειο να είναι και ό,τι νάναι, αρκεί να τους χώσετε μέσα!

Πηγαίνετε σε έρημο ιστορικό μοναστήρι 60 μουσουλμάνους και δίνετε την ιστορική Ι.Μ. Πορετσού που θα βλέπουν κάθε ημέρα το Καθολικό με τον Σταυρό του επάνω; Και σας πείραξε το χοιρινό; Που θα ζουν σε κελιά, όπου πότισαν οι τοίχοι τους από τις προσευχές των ασκητών ενοίκων τους; Τι λόγου σαδιστές είστε εσείς; Θέλετε να τους κάνετε από μουσουλμάνους, ορθόδοξους καλόγερους;

Εκτός και αν έχετε σκοπό να βγάλετε από παντού τους σταυρούς, να σκεπάσετε τις εικόνες και να βεβηλώσετε τον χριστιανικό χώρο με 7 φορές την ημέρα μουσουλμανικές προσευχές. Τίποτα δεν σέβεστε! Ούτε εμάς, αλλά ούτε και αυτούς!

Γεράσιμος Γερολυμάτος

 

ΠΗΓΗ infognomonpolitics.blogspot.com

Σχόλιο του Ιστορικού κ. Νεκταρίου Δαπέργολα για τους απαράδεκτους πανηγυρισμούς των Τούρκων αθλητών & οπαδών

Κόντρα σε όλες τις απερίγραπτες ανοησίες των «προοδευτικών» για τις ηγεσίες, που είναι δήθεν οι μόνες υπεύθυνες για το αίμα, και για λαούς που ζουν αδελφικά και «δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν». Χτες δεν ήταν μόνο οι αθλητές, ήταν και η αγριεμένη τουρκική λαοθάλασσα μέσα και έξω από το "Σταντ ντε Φρανς" (πάνω από 20.000 σύμφωνα με επίσημες γαλλικές εκτιμήσεις) που έσπευσε να δηλώσει με αλαλαγμούς υπερηφάνειας και στρατιωτικούς χαιρετισμούς τη στήριξη στο μαζικό έγκλημα που πραγματοποιείται εδώ και λίγες μέρες στη Βόρεια Συρία. Όταν όμως ειπώθηκε πως αυτός ο λαός δεν έχει Ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο, ήταν ακριβές - και βέβαια δεν ειπώθηκε μόνο για τις ηγεσίες. Όπως και όταν ειπώθηκε πως η μόνη προσφορά κάποιων λαών στην παγκόσμια Ιστορία είναι το μίσος, η βαρβαρότητα, η καταστροφή και η γενοκτονία. Ποιοι μπορούν αλήθεια να βρίσκουν ακόμη ελαφρυντικά σε ένα λαό που έχει μαζικά συμμετάσχει σε τόσα φρικιαστικά εγκλήματα εδώ και μια χιλιετία; Που είναι γνωστό τι διέπραξε μέσα σε τόσους αιώνες Τουρκοκρατίας, πώς ξεκλήρισε τον Πόντο και τη Μικρασία, τι έκανε στην Πόλη, ποια φρίκη σκόρπισε στην Κύπρο; Που, ενώ λέμε ότι ακόμη και η απλή ανοχή απέναντι στις πράξεις των κυβερνώντων είναι συνενοχή (και πολύ σωστά το λέμε), αυτός εμπλέκεται άμεσα και συνειδητά σε χιλιάδες μαζικές κτηνωδίες; Που όχι μόνο δεν ντρέπεται για τις κατακτήσεις, τους βιασμούς, τις σφαγές και τις λεηλασίες, αλλά καμαρώνει κιόλας γι’ αυτές, έχοντας καθιερώσει μέχρι και εθνικές επετείους για να τις τιμήσει πανηγυρίζοντας; Ε, αυτός ο λαός έχει τόνους αίματος φορτωμένους στις πλάτες του και ενσωματωμένους πλέον στο συλλογικό του γονιδίωμα. Τόσους πολλούς, που τα τρομακτικά επίχειρα των πνευματικών νόμων θα τα πληρώσει και αυτός, όχι μόνο οι εκάστοτε κανιβαλικές (και παραπλανητικά ανθρωπόμορφες) ηγεσίες του. Και φυσικά η ώρα εκείνη πλέον δεν αργεί. Γι’ αυτό μπορείτε να είστε απολύτως σίγουροι…

Είναι η αγιότητα… προϋπόθεση της αποτείχισης;

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ: Ένα περυσινό κείμενο. Αναγκαίο... για να απαντήσουμε σε όσους ξεχνούν εύκολα... ή σε  όσους έχουν τυφλωθεί από την αίρεση του οικουμενισμού. 

 

π. Φώτιος Βεζύνιας.

 

 

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας
 

    Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια ακριβώς η σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης θεσμοθέτησε «ΣΥΝΟΔΙΚΩ ΤΩ ΤΡΟΠΩ»!  την παναίρεση του οικουμενισμού στην Εκκλησία. Θλίψη διακατέχει τις καρδιές μας για το γεγονός αυτό.

   Στις μετέπειτα εξελίξεις στο χώρο της Ελλαδικής Εκκλησίας, εντοπίζουμε δύο «κομβικά» σημεία. Αφ’ ενός μεν το κείμενο «προς τον Λαό», του Φεβρουαρίου του 2017, το οποίο εκφράζει ανάγλυφα τις θέσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος απέναντι στην σύνοδο της Κρήτης, και αφ’ ετέρου το «χρησμικό» κείμενο – απόφαση, της μεγάλης συνάξεως του Αγίου Όρους στις 17 Ιουνίου του 2017 το οποίο αγωνιωδώς προσπαθεί να «καλύψει» το ανακόλουθο της συνόδου της Κρήτης σε σχέση με την Αγιοπατερική παράδοση της Εκκλησίας. 

Δελτίο τύπου της ΠΕΘ για την αποποινικοποίηση του Ποινικού Αδικήματος της βλασφημίας

Αθήνα, 15 Απριλίου 2019
Αριθμ. Πρωτ. 21

Δελτίο τύπου της ΠΕΘ
για την αποποινικοποίηση του Ποινικού Αδικήματος
της βλασφημίας

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων υποδέχθηκε με ιδιαίτερη ικανοποίηση, στηρίζει και προσυπογράφει την πρόσφατη ανακοίνωση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, αναφορικά με την προτεινόμενη, από την ελληνική Κυβέρνηση, κατάργηση των άρθρων 198, 199 και 201 του ποινικού κώδικα, τα οποία, ως τώρα, προέβλεπαν την επιβολή ποινών στις περιπτώσεις κακόβουλης βλασφημίας, καθύβρισης θρησκευμάτων και περιύβρισης νεκρού.

Σερβία - Βανδαλισμός στο μνημείο του μακαριστού Πατριάρχη Παύλου από «φεμινίστριες».

Την αντίδραση του Πατριάρχη Σερβίας κ.κ. Ειρηναίου προκάλεσε η κίνηση γυναικείων οργανώσεων να τοποθετήσουν ποδιές με συνθήματα σε μνημεία που απεικονίζουν άνδρες στο Βελιγράδι, μεταξύ των οποίων και του μακαριστού Πατριάρχη Σερβίας Παύλου. 

Οι γυναικείες οργανώσεις εντάσσουν τις κινήσεις τους αυτές στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου.

Ο Πατριάρχης Σερβίας χαρακτηρίζει «βαρβαρότητα» και «ντροπή» αυτό που έγινε στο μνημείου του πρώην Πατριάρχη, στο οποίο η ποδιά που τοποθετήθηκε γράφει «Η έκτρωση είναι δικαίωμα της γυναίκας» . Ερωτηθείς αν αυτό έγινε ως αντίδραση για το γεγονός ότι ο Μακαριστός Παύλος ήταν εναντίον των αμβλώσεων, απάντησε ότι αυτή είναι και η θέση Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

«Κανείς δεν μπορεί να πει ποιος είναι ο λόγος, αλλά είναι κρίμα να γίνεται κάτι τέτοιο. Είναι γελοίο, δεν είναι ωραίο», δήλωσε.

 
orthodoxianewsagency
Το είδαμε ΕΔΩ

Εκτός ύλης ο Παύλος Μελάς «για να μην κουραστούν οι μαθητές»

«Για να μην κουραστούν οι μαθητές από τις επαναλήψεις» είναι η απάντηση κύκλων του υπουργείου Παιδείας στο «κόψιμο» της ύλης που περιλαμβάνει για τους μαθητές της Γ΄λυκείου την Ιστορία του Παύλου Μελά, του Γερμανού Καραβαγγέλη, του Ίωνα Δραγούμη αλλά και του Μακεδονικού Αγώνα.

Το υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει οτι η συγκεκριμένη μείωση «έγινε προκειμένου αν ελαφρυνθεί η τσάντα του μαθητή και στο πλαίσιο της εκμάθησης των συγκεκριμένων κεφαλαίων στην τρίτη γυμνασίου». Έτσι κρίνουν ότι δεν χρειάζεται να επαναληφθεί στη Γ' Λυκείου.

Γιατί, βρε πάτερ, να μη δίνουμε χρήματα στη Unicef;

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Κάθε φορά πού στά κηρύγματά μου ἤ στίς ὁμιλίες μου, ἐδῶ καί κάμποσα χρόνια, διατύπωνα τήν κάθετη θέση μου γιά τή Unicef καί γιά ἄλλους παγκόσμιους ὀργανισμούς, γιά θέματα φτώχειας, ὑγείας, ἰατρικῆς, πάντοτε μά πάντοτε γινόμουν δέκτης ἀρνητικῆς κριτικῆς. Συνήθως ἄκουγα εὐγενικά “μαλώματα” τοῦ τύπου: “Μά πάτερ, ἐνῶ εἶστε τόσο εὐαίσθητος, στό θέμα αὐτό σφάλλετε…”. Ποιό ἦταν τό σφάλμα μου; Ἁπλά βροντοφώναζα “μή δίνετε χρήματα σέ ὀργανισμούς ὅπως τή Unisef ἤ ὅπως…” καί ἀράδιαζα πληθώρα ἀπό παρόμοιους ὀργανισμούς παγκόσμιους καί ἐγχώριους. 

Κάποτε παρακολουθοῦσα στήν Κρατική τηλεόραση ἕναν τηλεμαραθώνιο γιά συλλογή χρημάτων ὑπέρ ἑνός ἑλληνικοῦ φιλανθρωπικοῦ καί καλά... ὀργανισμοῦ “ξεκοκαλίσματος” τῶν χρημάτων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. “Μη δίνετε, ἔλεγα καί ξανάλεγα, ἀλλοῦ... πᾶνε τά ἔσοδα.”

Παρακολουθώντας λοιπόν τό βράδυ ἐκεῖνο τόν τηλεμαραθώνιο, βλέπω πώς ἀνακοινώνεται σέ μία φάση μέ πανηγυρικό τόνο, τό τεράστιο ποσό πού συγκεντρώθηκε ἕως ἐκείνη τήν ὥρα. Καί ἐνῶ στρέφεται ὁ δημοσιογράφος στόν πρόεδρο τοῦ ἱδρύματος μέ ὑπερηφάνεια γιά τήν ἐπιτυχία, εἰσπράτει μία ψυχρολουσία ἀπό τόν μεγιστάνα “τῆς ἁρπαχτῆς”, πού ἀνάγκασε τό κανάλι νά καταφύγει ἄρον ἄρον σέ τηλεοπτικό διάλειμμα γιά διαφημίσεις. “Ε! Τί νά σοῦ κάνουν αὐτά πού μαζεύτηκαν, εἶπε ὁ “λύκος”, αὐτά δέ φτάνουν οὔτε γιά τή μισθοδοσία μας!!!”

Μαζί μέ ὅλα τά παραπάνω, πολλές φορές φώναζα πιό δυνατά νά μή δίνουν χρήματα στούς δίσκους τῶν Ναῶν, ὅταν κυρίως ἐπρόκειτο γιά ἐνίσχυση Πατριαρχείων μέ πρῶτο καί καλύτερο τῆς Κωνσταντινούπολης. “Τί δίνετε χρήματα στόν Πατριάρχη, τούς ἔλεγα. Μήπως γιά νά ἔχει τά μέσα νά ταξιδεύει στόν Πάπα καί στούς Προτεστάντες καί μέ τά χρήματά σας νά προδίδει τήν Πίστη; Νά ἔχει χρήματα γιά νά ξεπουλᾶ τό Πατροπαράδοτο Σέβας;”

Τέτοια καί ἄλλα τόσα ὁδήγησαν τούς δεσποτάδες καί τούς πατριάρχες νά ἐπιβουλεύονται τήν ἱερωσύνη μου. Ἀκόμα ὁδήγησαν καί ἕνα σωρό χαραμοφάηδες νά μέ συκοφαντοῦν. Ἀλλά μυαλό δέν ἄλλαξα, τά ἴδια λέω καί σήμερα πού ἐπιβεβαιώνομαι πανηγυρικά. Διαβάστε τό χάλι τους καί σκεφτεῖτε ἄν ἀξίζουν τή συνδρομή σας:

Η υποκρισία μας

Σημείωση: Εννοείται ότι δεν επικροτούμε επ'ουδενί την πράξη της κοπέλας αλλά και την απόφαση των δικαστών. Παρόλ'αυτά πρέπει να προβληματιστούμε γενικότερα.

Και ξαφνικά η ελληνική κοινωνία γέμισε από οργή για την 22χρονη κοπέλα που πέταξε το νεογέννητο μωρό της. Και γέμισε ακόμα μεγαλύτερη οργή που η δικαιοσύνη δεν την έστειλε στη φυλακή αλλά την άφησε ελεύθερη. «Αν είναι δυνατόν! Την παιδοκτόνο!» διαμαρτυρήθηκε η κοινωνία. 

Βέβαια, αν η κοπέλα είχε «απαλλαγεί» από το μωρό λίγους μήνες πριν, χωρίς να το μάθει κανείς, θα ήταν όλα καλά κι ωραία. 

Η έκτρωση είναι «εντάξει» για την κοινωνία μας. Είναι «δικαίωμα» της γυναίκας. 
Όπως είναι «δικαίωμά της» («δικαίωμα» όλων ) ο έρωτας. Η ερωτική επαφή. Και αν, κατά την ... άσκηση του «δικαιώματος» αυτού, συμβεί κάποια «απροσεξία», δεν πειράζει: Έκτρωση! Διότι, η απελευθερωμένη περί τα ερωτικά κοινωνία μας, θεωρεί ότι αυτό δεν είναι «και τόσο» κακό, σαν αυτό που έκανε η κοπέλα! 

Προφανώς πιστεύει ότι πριν γεννηθεί ο άνθρωπος, δεν είναι και τόσο ... άνθρωπος.