
Τώρα πια που
οδηγούμαστε προς μία «κανονικότητα», πιστεύουμε ότι ήρθε το πλήρωμα του
χρόνου για να τοποθετηθούμε αναφορικά με ένα άκρως σοβαρό και εξαιρέτως
πνευματικό θέμα και εμείς οι κάτωθι προσυπογράφοντες κληρικοί που
διακονούμε στα νοσηλευτικά ιδρύματα ανά την Ελληνική Επικράτεια.
Το θέμα της
συμμετοχής των ασθενών/πιστών στο Μυστήριο της Ζωής δεν είναι ορθό να
αντιμετωπίζεται από τους μη μυημένους τόσο επιπόλαια· άλλωστε κανένας
ανθρώπινος νους δεν ελευθερώνεται, δεν βλέπει καθαρά και δεν διακρίνει
με διαύγεια τα πράγματα αν δεν έχει φῶς Χριστοῦ, όσο μεγάλη και σπουδαία
και αν είναι η κατάρτισή του, γιατί ο νους του ανθρώπου όταν
αποστατήσει από τον Θεό, όπως λέει και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «ή
κτηνώδης γίνεται ή δαιμονιώδης», παραβιάζει τα φυσικά του όρια και
αλλοτριώνεται παρασυρόμενος από την φιλοχρηματία, την φιλοδοξία και την
φιληδονία.
Στην εποχή
που τα ανθρώπινα δικαιώματα μονοπωλούν την καθημερινότητά μας είναι
θλιβερό να καταπατάται το δικαίωμα της Θρησκευτικής Ελευθερίας, το οποίο
είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένο. Σύμφωνα με το άρθρο 3 και το άρθρο
13 του Ελληνικού Συντάγματος, κάθε άνθρωπος εντός της Ελληνικής
Επικράτειας έχει το δικαίωμα του θρησκεύειν.



