Να τί κάνει η παρακοή!

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Στην Αγία Άννα, ζούσε ένας Γέροντας με τον υποτακτικό του, ο οποίος έκανε συχνά παρακοές. Ήτανε παραμονή μιας εορτής της Παναγίας. «Γέροντα», λέει ο υποτακτικός, «θα πάω να ψαρέψω κανένα ψάρι, διότι της Παναγίας, εορτή είναι αύριο. Τί θα φάμε ;»

Μερική άποψη Σκήτης Αγ. Άννας (φωτό ΓτΧτΠτΑ)

«Παιδί μου», του λέει ο Γέροντας, «εδώ οι γείτονές μας ψαράδες είναι. Ώρες ψάρευαν και δεν πιάσανε ψάρια. Αν ήθελε η Παναγία να τρώγαμε ψάρια, θα έπιαναν, θα έφερναν και σε μας. Να μην πας για ψάρεμα».

«Όχι, Γέροντα», ξαναλέει ο υποτακτικός, «εγώ θα πάω να ψαρέψω».

«Μην πηγαίνεις», επαναλαμβάνει ο Γέροντας.

«Όχι, θα πάω», λέει ο υποτακτικός και φεύγει. Ο Γέροντας τότε σκέπτεται ότι ο υποτακτικός του ευρίσκεται σε παρακοή. αν του τύχει κανένας μεγάλος πειρασμός του υποτακτικού του;

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Ο Οικουμενισμός κυριαρχείται από ακάθαρτα πνεύματα

Μαρτυρία Δημήτριου Τσελεγγίδη  
Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. στον τομέα Δογματικής
 

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Στη συνέχεια, θα πω κάτι, το οποίο έχει να κάνει με προσωπική κατάθεση. Συνδεόμουνα επί δεκαετίες με τον π. Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, του οποίου το ήθος και το φρόνημα είναι εγνωσμένα.

Είναι εγνωσμένο, επίσης, ότι είχε κι αυτός «πνευματική τηλεόραση».

Όσον αφορά εμένα, πολλές φορές πήγαινα με την πρόθεση, να θέσω κάποια ερωτήματα πολύ συγκεκριμένα, με μία αξιολογική σειρά, και χρησιμοποιώντας το δικό μου λεξιλόγιο.

Και όταν πήγαινα κοντά του, χωρίς να του θέσω καν την ερώτηση, μου απαντούσε με αυτήν τη διαδοχή των ερωτημάτων που είχα και με το λεξιλόγιό μου. Το λέω, ως προσωπική πείρα. Δεν αποτελεί κάτι καινοφανές. Αυτό συνέβαινε και με πολλούς άλλους.

Κάποτε, λοιπόν, νεαρός τότε καθηγητής στη Θεολογική, μιλάμε τώρα πριν από τριάντα χρόνια, του είπα το εξής.

Οσμή Ασκητική Αγιορείτικης Ερήμου: Ο μακαριστός Γέρων Γρηγόριος Δοχειαρίτης θυμάται για τον Άγιο Γέροντα παπα-Εφραίμ Κατουνακιώτη

Ο Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ό τραχύς στην γλώσσα καί τρυφερός στους τρόπους

Τό 1967, με τις ευλογίες του γέροντα Άμφιλοχίου του Πατμίου, τρεις αδελφοί έπισκεφθήκαμε το Αγιον ’Όρος. Μια παλιά γνωριμία μάς έφερε στην κέλλα του μοναχού Παϊσίου. Του ζητήσαμε να μάς υπόδειξη κάποιους πνευματικούς ανθρώπους να ακροασθούμε λόγον αγαθόν. Αποκρίθηκε:

- Ό λόγος πού βρισκόμαστε σ’ αυτήν την έρημο είναι ή ησυχία καί ή αφάνεια.

Αλήθεια είναι πώς δεν είχε αρχίσει ακόμη ό αλληλοθαυμασμός μεταξύ των Γεροντάδων, πού είναι καθαρό προϊόν ευσεβισμού: «Εκεί υπάρχει λύκος· μη περάσεις. Πιο ’κει βόσκουν πρόβατα· πλησίασε άφοβα». Έτσι, έμπασαν οί κελλιώτες Γεροντάδες μοναχούς σε μοναστήρια πού δεν πλησίαζε άνθρωπος.

Άπό άλλον νεώτερο μοναχό πληροφορηθήκαμε πώς στα Κατουνάκια υπάρχει ιερομόναχος πού κάνει τον αγώνα του, χωρίς να γίνεται καθόλου λόγος για προορατικά, προφητικά καί θαυματουργικά χαρίσματα. Καλογερικές κουβέντες:

«Αγωνίζεται».

Ψάχνοντας τον Έφραίμ, βρεθήκαμε στά Κατουνάκια.