Είμαστε δάσκαλοι και όχι λοιμωξιολόγοι

 

 

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!!...

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθιά,

 o πόλεμος να μην μπορεί να τα γκρεμίσει»,

μας κανοναρχεί ο αθάνατος Κωστής Παλαμάς, στο αφιερωμένο «στον δάσκαλο» ποίημά του. Σμίλη κρατά ο δάσκαλος, την σμίλη του λόγου και της διδασκαλίας, και λαξεύει και «ζωγραφίζει» στις άπλαστες ψυχές των μαθητών του, τα τιμαλφή, την ανοξείδωτη προίκα των προγόνων. Και τι ψυχές!! Την ευωδία του παραδείσου...

Έχω πάντοτε κατά νου ότι στεκόμαστε ενώπιον και διδάσκουμε ανθρώπους που είναι πολύ καλύτεροι από εμάς. Να μην λησμονούμε ότι, πριν ακόμη η Παιδαγωγική ανακαλύψει ότι ωριμότητα σημαίνει διάσωση στοιχείων της παιδικότητας και όχι υπέρβασή της, ο Χριστός προέβαλε «το παιδίον» ως πρότυπο ύπαρξης ανοικτής στον Θεό. «Άφετε τα παιδία ελθείν προς με και μη κωλύετε αυτά, των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών». (Ματθ. 19,15).

Ας είμαστε έτοιμοι... Στώμεν καλώς!

 

Στο χθεσινό διάγγελμα ο πρωθυπουργός προσπάθησε να μας πείσει ότι αν τηρήσουμε τα μέτρα μπορούμε να γλιτώσουμε το νέο κλείσιμο (lock down) και τη συνακόλουθη οικονομική καταστροφή (που ούτως ή άλλως έρχεται). Αν και έδειχνε αισιόδοξος στα μάτια του κόσμου, εμμέσως παραδεχόταν (κάτι που δείχνουν και οι αριθμοί) ότι αυτό είναι αναπόφευκτο αφού σε περίπου 3 εβδομάδες οι Μ.Ε.Θ. θα είναι γεμάτες (αυτή τη στιγμή οι μισές, δηλ. 75, είναι διαθέσιμες και έχουμε 3-4 νέες εισαγωγές καθημερινά... ενώ οι ασθενείς μένουν κατά μέσο όρο στη ΜΕΘ περίπου ένα μήνα)! Έθεσε λοιπόν το δίλημμα ατομική ευθύνη ή lock down, κατά την ταπεινή μου γνώμη για να μετατοπίσει τη δική του ευθύνη ή ανικανότητα στους πολίτες γι' αυτό που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα. 

Πάντως πραγματικά δεν πιστεύω ότι λείπει τόσο η ικανότητα ή η επιστημονική επάρκεια από τους πολιτικούς μας ή τους ειδικούς επιστήμονες. Αυτό που λείπει είναι

Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

 

Επιστημονικά δεδομένα κατά ή υπέρ χρήσεως μάσκας εξαιτίας Covid-19;

Ιωάννης Κουντουράς, Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ.

Ο τύπος της μάσκας και η χρήση της για την προφύλαξη έναντι του Covid-19 αποτέλεσε αντικείμενο ευρείας διχογνωμίας με έντονους τόνους προφορικών αντιπαραθέσεων, χωρίς να γίνεται κατεξοχήν αναφορά σε τεκμηριωμένα σχετικά επιστημονικά δεδομένα και δημοσιευμένα σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Αόριστες προφορικές αναφορές π.χ. σε ΜΜΕ και μάλιστα από «ειδικούς» υπέρ της ευρείας ή μη χρήσης της μάσκας με το πρόσχημα της επιστήμης χωρίς καταγραμμένη επιστημονική τεκμηρίωση εμπεριέχουν σοβαρές ευθύνες εξαιτίας του συνεπαγόμενου δυνητικού καταρράκτη των ζοφερών συνεπειών στην παγκόσμια κοινότητα.

Κατά συνέπεια, καταγράφονται τα ακόλουθα δειγματοληπτικά σχετικά επιστημονικά δεδομένα που ισχύουν στον διεθνή επιστημονικό χώρο για μία κατά το δυνατόν έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση - καθοδήγηση απευθυνόμενη κυρίως προς τους ειδικούς ή μη, τον υπεύθυνο πολίτη, πολιτικούς ή πολιτικάντηδες, εκπαιδευτικούς ή εκπαιδευόμενους και φορείς ΜΜΕ, ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστα ατοπήματα (πρβλ. φανατικό δημόσιο φορέα που δηλώνει υπέρ της χρήσεως μασκών, επηρεάζει αρνητικά και οδηγεί τους αποδέκτες σε αποπτωτικές ατραπούς εκθέσεως της υγείας τους).

Τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα δημοσιευμένα σε διεθνή περιοδικά κύρους επισημαίνουν ότι καθίσταται απαραίτητο να συνεκτιμηθεί αναλυτικά η πολυπλοκότητα των αλληλεπιδράσεων θετικών και αρνητικών από τη χρήση μάσκας σε πληθυσμιακό δημόσιο επίπεδο πριν την άσκοπη επιβολή τους χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση (Antonio Ivan Lazzarino et al. Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind. BMJ 2020 May 21;369:m2003).

Παρατίθενται δειγματοληπτικά σημαντικές παρενέργειες της χρήσεως μάσκας προσώπου. Οφείλουν να ληφθούν σοβαρώς υπόψη καθώς η χρήση της οδηγεί σε παθολογίες για τις οποίες έχουν ευθύνη οι ποικίλοι φορείς που την συνιστούν με το πρόσχημα «της επιστήμης». Είναι οι ακόλουθες:

1. Η χρήση μάσκας δίνει την ψευδή αίσθηση της ασφάλειας στον κόσμο, ώστε να εκδηλώνει μειωμένη συμμόρφωση για έλεγχο άλλων σπουδαίων λοιμώξεων, οι οποίες τον εκθέτουν σε σοβαρό κίνδυνο (Greenhalgh T, et al. Face masks for the public during the covid-19 crisis. BMJ 2020;369:m143).

Μπορεί ένα 5χρονο, ένα 6χρονο παιδάκι να αντέξει τόσες ώρες; Έχω παρατηρήσει ανθρώπους που βγαίνουν από πολυκαταστήματα και αγορές, να πετούν με ανακούφιση και αγανάκτηση πολλές φορές, την μάσκα

 

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς

 

«Διεγέλα τα πάντα, γέλωτος ορών άξια, τα τοις πολλοίς

σπουδαζόμενα».

άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Νομίζω είναι του Ντοστογιέφσκι η παρακάτω μυρίπνοος φράση: "Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο: το άρωμα των λουλουδιών, το κελάιδισμα των πουλιών και το γέλιο των παιδιών". Και το γέλιο δεν ευφραίνει μόνον την ακοή, αλλά και την όραση, το βλέπεις, ζωγραφίζεται στο πρόσωπο, που λάμπει από χαρά.

Κατ' εξοχήν χώρος γέλιου, παιδιάς και χαράς είναι η σχολική αίθουσα. Είναι φως η αίθουσα, έτσι ερμηνεύεται ετυμολογικώς η λέξη. Όποιος την επινόησε για τα σχολεία ήταν ποιητής ο άνθρωπος. Η λέξη πρωτοφανερώθηκε στις "αμμουδιές του Ομήρου". Παράγεται από το ρήμα "αίθω" που σημαίνει καίω και φωτίζω και λάμπω. Ο αίθριος καιρός, ο αιθέριος, η αιθάλη (=καπνιά), ο Αιθίοπας (ο έχων καμένη όψη, ο μαύρος), όλες από το "αίθω".

Και τα σχολεία παλιά, που οι άνθρωποι είχαν μεράκι και φιλοκαλία, τα έχτιζαν έτσι ώστε "απ' τα πορτοπαράθυρα να έρχεται ο κυρ Ήλιος διαφεντευτής". Και "απ' της χώρας, ακάθαρτης, πολύβουης, αρρωστιάρας, μακριά, χτίστε τα σκολειά", όπως όμορφα έγραφε ο Κωστής Παλαμάς.

Σεπτεμβριανά 1955 : Το τουρκικό πογκρόμ που έσβησε τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

 

65 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από γεγονότα όπου συνέβησαν στην Κωνσταντινούπολη το 1955. Το βράδυ της Τρίτης 6 Σεπτεμβρίου 1955 ομάδες έξαλλων Τούρκων κατέστρεψαν τις περιουσίες των Ελλήνων της πόλης  ο Ελληνισμός της Πόλης . Το Τουρκικό κράτος ανέχτηκε και βοήθησε τις βιαιοπραγίες, καταπατώντας τα Άρθρα 38-44 της Συνθήκης της Λωζάννης, όπου ρητά ορίζεται : «Η Τουρκική Κυβέρνησις αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να παρέχη εις πάντας τους κατοίκους της Τουρκίας πλήρη και απόλυτον προστασίαν της ζωής και της ελευθερίας αυτών, αδιακρίτως γεννήσεως, εθνικότητος, γλώσσης, φυλής ή θρησκείας.». Αυτόν τον λαό και το κράτος υποστηρίζει η πολιτισμένη Ευρώπη!

Με τον όρο «Σεπτεμβριανά» εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

Οι μασκοφόροι και οι υποστηρικτές τους δεν άκουσαν για τα θαύματα της Παναγίας;

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. «Γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη»

Ἐφέτος ἡ δεύτερη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς Παναγίας μας, 16η Αὐγούστου, συνέπεσε νά εἶναι Κυριακή, καί διαβάσθηκε στήν Λειτουργία περικοπή ἀπό τό Κατά Ματθαῖον Ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἡ ὁποία διηγεῖται τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ σεληνιαζομένου (=ἐπιληπτικοῦ) νέου, ἀσθένεια πού ὀφειλόταν σέ ἐπήρεια δαιμονική[1]. Ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ ἄκουσε γιά τίς πάμπολλες θεραπεῖες σέ κάθε εἶδος ἀσθενείας πού ἐπιτελοῦσε ὁ Χριστός, ἀλλά καί οἱ μαθητές του ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, καί ἔφερε ἀπελπισμένος τόν γιό του, γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν φοβερή ἀσθένεια, ἡ ὁποία πολλές φορές σέ κρίσεις παροξυσμοῦ τόν ἔρριχνε στίς φωτιές καί στά νερά, γιά νά καεῖ καί νά πνιγεῖ.

Συνέβη ὅμως ὁ Χριστός μέ τούς τρεῖς Ἀποστόλους νά ἀπουσιάζουν στό ὄρος Θαβώρ, ὅπου ἔγινε ἡ ἔνδοξη Μεταμόρφωσή Του. Κάτω οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθητές ὑποδέχθηκαν τόν ἄρρωστο νέο, περικυκλωμένοι ἀπό πλῆθος Ἰουδαίων, ἀλλά καί ἀπό Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, οἱ ὁποῖοι μαζί μέ τό Ἰουδαϊκό ἱερατεῖο ἀμφισβητοῦσαν τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί ἀπέδιδαν τίς θεραπεῖες τῶν ἀσθενῶν σέ μαγικές δαιμονικές δυνάμεις[2]. Ἐκμεταλλευόμενοι λοιπόν οἱ ἄπιστοι Ἰουδαῖοι τήν ἀπουσία τοῦ Χριστοῦ παρέσυραν καί τόν πατέρα τοῦ ἄρρωστου παιδιοῦ στήν ἀπιστία καί ἐπηρέασαν, φαίνεται, καί τούς ἐννέα Ἀποστόλους ὡς πρός τό ἄν μποροῦσαν καί αὐτοί νά θεραπεύουν ἀσθένειες, μολονότι τούς εἶχε ἐφοδιάσει μέ αὐτήν τήν δύναμη ὁ Χριστός, ὅταν τούς ἀπέστειλε στό κήρυγμα, ἀπό τό ὁποῖο, ὅταν ἐπέστρεψαν, διηγοῦνται ἐνθουσιασμένοι τά θαύματα πού ἐπιτέλεσαν[3].

Ἀντιμετωπίζοντας τήν ἀπιστία αὐτή τῶν Ἰουδαίων καί τοῦ πατέρα τοῦ ἀσθενοῦς ὁ Χριστός προέβη σέ μία αὐστηρή καί ἐπιτιμητική ἐπίπληξη, ἡ ὁποία ἐντυπωσιάζει γιά τήν αὐστηρότητα καί τήν ἀπαξιωτική ἀποτίμηση ἐκείνης τῆς γενεᾶς τῶν Ἰουδαίων. Τούς χαρακτήρισε, ἄπιστους καί διεστραμμένους: «Ὤ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! Ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾽ ὑμῶν; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»[4]. Ἡ φιλανθρωπία Του πάντως ἐνίκησε τήν ὀργή του, διότι ἀμέσως μετά ἐθεράπευσε τόν ἀσθενῆ νεαρό καί τόν ἀπέδωσε ὑγιῆ στόν ἄπιστο πατέρα του.

Οἱ κοινωνικὲς ἀντιλήψεις τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ...

Γράφει ὁ Μιχαὴλ Γ. Τρίτος, Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

 

Στὴ χριστιανικὴ σκέψη καὶ πρακτικὴ παρατηροῦνται κατὰ καιροὺς δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες τάσεις, οἱ ὁποῖες, ὅταν μεμονωμένα ἀπολυτοποιοῦνται, δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴ γνησιότητα τῆς χριστιανικῆς ἀποκαλύψεως.

Αὐτὲς εἶναι εἴτε ἡ λανθάνουσα μανιχαϊστικὴ καὶ πλατωνικὴ τάση, ποὺ τονίζει ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει μονάχα μεταϊστορικοὺς στόχους, εἴτε ὁ κοινωνικὸς ἀκτιβισμὸς ποὺ ἀπολυτοποιεῖ τὴν κοινωνικότητα σὲ βάρος τῆς ἐσχατολογικῆς πραγματικότητας.

Καὶ οἱ δύο αὐτὲς ἀκραῖες τάσεις ἀγνοοῦν ὅτι στὴν Ὀρθοδοξία ἔχουμε ἕναν τέλειο συνδυασμὸ μεταφυσικοῦ καὶ ἱστορικοῦ, αἰωνίου καὶ παροδικοῦ, ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ καὶ θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου.

Αὐτὸν τὸ συνδυασμὸ πέτυχε κατὰ τὸν πλέον ἰδεώδη τρόπο ὁ Μεγάλος Διδάχος τοῦ Δούλου Γένους Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ ὁποῖος δὲν ἦταν μονάχα ὁ ἀσκητὴς μὲ τὶς

Δημήτρης Νατσιός: Καί τό Αἰγαῖο καί ὁ ταραμᾶς καί ὁ Ἀγαμέμνων καὶ ὁ κιμᾶς, ὅλα τουρκικά...

"Μῦθος ἐστὶ λόγος ψευδὴς εἰκονίζων τὴν ἀλήθειαν", πρεσβεύει ἡ ἀρχαία σοφία. Οἱ μῦθοι, οἱ παραβολὲς ἐξηγοῦν ἀριστοτεχνικὰ καὶ ἑρμηνεύουν μὲ σαφήνεια δυσπερίγραπτα γεγονότα.

Παραπέμπω σὲ ἕναν μῦθο τοῦ Αἰσώπου, ὁ ὁποῖος 'eξεικονίζει τὴν ἑλληνοτουρκικὴ διένεξη. Τίτλος: "Λύκος καὶ ἀρνί". Μάλιστα ἡ ὑπόθεση τοῦ μύθου "λαμβάνει χώρα" σὲ ποτάμι, σὲ ὕδατα.

"Ἕνας λύκος βλέποντας ἕνα ἀρνὶ νὰ πίνει νερὸ σὲ ποτάμι, ζητοῦσε νὰ βρεῖ εὔλογη αἰτία γιὰ νὰ τὸ φάει. Γι᾿ αὐτὸ στάθηκε λίγο παραπάνω στὸ ποτάμι καὶ κατηγόρησε τὸ ἀρνὶ ὅτι θόλωνε τὸ νερὸ καὶ δὲν τὸ ἄφηνε νὰ πιεῖ. Τὸ ἀρνὶ ἀπάντησε ὅτι πίνει μὲ τὴν ἄκρη τῶν χειλέων του καὶ πὼς ἐξάλλου δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ θολώνει τὸ νερό, ἀφοῦ στεκόταν πιὸ χαμηλά. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀποτυχία, εἶπε ὁ λύκος: πέρυσι ὅμως ἔβρισες τὸν πατέρα μου. Ὅταν ἀπάντησε ἐκεῖνο ὅτι δὲν εἶχε γεννηθεῖ ἀκόμη, ὁ λύκος του εἶπε: ἐπειδὴ ἐσὺ ἔχεις καλὲς δικαιολογίες, ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ σὲ φάω;".

Γεμίσαμε αγενείς που λένε ότι είναι ειλικρινείς

Έχω κουραστεί να βλέπω (και να ακούω κυρίως) ανθρώπους να προσβάλλουν, να μειώνουν και να φέρνουν σε δύσκολη θέση φίλους, συγγενείς και γνωστούς τους, επειδή όπως δηλώνουν οι ίδιοι είναι πολύ ειλικρινείς.

Και το κακό είναι πως το δηλώνουν με υπερηφάνεια! «Έτσι είμαι εγώ! Ειλικρινής! Λέω την αλήθεια κι ας πονάει!», σου δηλώνουν τόσο σίγουροι και περήφανοι για τον εαυτό τους.

Επίσης  έχω κουραστεί να διαβάζω άρθρα τα οποία προτρέπουν αυτού του είδους την ειλικρίνεια και σου λένε πως έτσι θα κρατήσεις δίπλα σου μόνο όσους αξίζουν πραγματικά.

Εγώ θα ήθελα να τονίσω κάτι.

ΚΑΠΟΤΕ ΟΙ ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΑΝ ΛΟΙΜΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΠΡΟΣΟΧΗ...ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ...

Γράφει ὁ Πᾶνος

Μὲ λίγα λόγια ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος αὐτὸ μᾶς λέει.

Μὲ ὑπεύθυνη θέση, ἡ  Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τηρεῖ τὴν ἴδια γραμμὴ τῶν ἀπαγορεύσεων γιὰ τὸ «ὑπέρτατο ἀγαθό» ποὺ μᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεό, τὴν σωματικὴ  Ὑγεία.

Γιὰ τὴν πνευματικὴ ὑγεία οὔτε λόγος βέβαια...

Οὔτε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, οὔτε ἀπὸ κανέναν ἀπὸ τὴν Ἱερὰ σύνοδο.

Ὅσο γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους Μητροπολῖτες, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, μὲ κάτι ἀδύναμες καὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοὺς ἀντιδράσεις, «σιγὴ ἰχθύος», μὴν τυχὸν καὶ στεναχωρήσουμε κανέναν, μὴν μᾶς συμβεῖ καὶ κανὰ κακό...

Καὶ πῶς νὰ γίνει λόγος γιὰ  πνευματικὴ ὑγεία;

Μήπως τὴν ἔχουν οἱ ἴδιοι;

 

Τυφλή καί ἄνευ ὄρων ὑπακοή; Τό ἀπαγορεύουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας!

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα, 

Διδάκτορος Ιστορίας

     Γράφαμε προ ολίγων ημερών για το θέμα της υπακοής, για την υποχρέωση των πιστών να αντιδρούν απέναντι στις κακοδοξίες πλανεμένων ποιμένων, αλλά και για το σημερινό αφήγημα κάποιων ότι η παραμικρή απείθεια δεν δικαιολογείται, ενώ όσοι την επιδεικνύουν είναι φανατικοί, ακραίοι, μισαλλόδοξοι, ου κατ’ επίγνωσιν ζηλωτές ή όπως αλλιώς επιθυμεί να τους βαφτίζει η κακοήθεια των οικουμενιστών θολολόγων.  

Επειδή λοιπόν παράγινε το κακό με τους κήρυκες της τυφλής υπακοής και του νανουρισμένου εφησυχασμού, καταθέτουμε σήμερα (αλλά και σε προσεχές άρθρο) μία σειρά εντυπωσιακών μαρτυριών που τεκμηριώνουν όλα αυτά επάνω στους ίδιους τους Αγίους και τους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Γιατί όντως τεκμηριώνονται και μάλιστα πολλαπλώς (εξ ου και η ανάγκη να υπάρξει και επόμενο κείμενο). Και όλα αυτά βέβαια την ώρα που οι κακοδοξίες περί αυτού του ιδιόμορφου επισκοπικού αλαθήτου και της (άνευ όρων και διακρίσεως) υπακοής δεν μπορούν αντιθέτως να τεκμηριωθούν πουθενά, παρά μόνο σε κάτι μύχιους πόθους και κάποια θλιβερά φληναφήματα ορισμένων συγχρόνων θολολόγων της μεταπατερικής πλάνης.

Δημήτρης Νατσιός: Ἀντισταθεῖτε!! Ὁ ἀγῶνας εἶναι γιά τήν Θεομάνα μας, τήν Παναγία.

"Σὰν τὴν καταστολισμένη νύφη, ἔτσι εἶναι ἡ Ἑλλάδα μας γεμάτη ἀπὸ ἐκκλησίες, καὶ ἐρημοκλήσια τῆς Παναγίας, πνευματικὰ παλάτια τῆς ταπεινῆς αὐτῆς Βασίλισσας. Στὸ καθένα ἀπ᾿ αὐτὰ βρίσκεται τὸ σεβάσμιο εἰκόνισμά της, δεξιὰ ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη, μὲ τὸ γυρτὸ κεφάλι της γιὰ ν᾿ ἀκούσει τὸν κάθε πόνο μας, τὴν κάθε χαρά μας.

Πόσα δάκρυα στ᾿ ἄχραντα χέρια της, δάκρυα τοῦ βασανισμένου λαοῦ μας! Τὸ γλυκό, μελαχροινὸ καὶ χρυσοκέρινο πρόσωπό της δίνει ἐλπίδα στοὺς ἀπελπισμένους, χαρὰ στοὺς θλιμμένους, ἀνάπαυση στοὺς κουρασμένους, εἰρήνη στοὺς ταραγμένους. 

Τὸ κάλλος του δὲν εἶναι σαρκικό, ἀλλὰ κάλος πνευματικό, ποὺ φέρνει κατάνυξη σεβασμὸ καὶ ἀγάπη. Οἱ ζωγράφοι ποὺ τὴ ζωγραφίσανε ἤτανε πονεμένοι ἄνθρωποι, νηστευτές, ἐγκρατεῖς καὶ ὁλοκάθαροι, κατὰ τὸ τροπάρι ποὺ λέγει: «Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων...».

Στὴν Ἑλλάδα προσκυνεῖται ἡ Παναγία μὲ τὸν πρεπούμενο τρόπο· ἤγουν μὲ δάκρυα, μὲ πόνο, μὲ ταπεινὴν ἀγάπη καὶ μὲ «χαροποιὸν πένθος». Γιατί ἡ Ἑλλάδα μας εἶναι τόπος πονεμένος, χαροκαμένος, βασανισμένος· καὶ τὸ ἔθνος μας βρίσκει στὶς σκληρὲς περιστάσεις του παρηγοριὰ καὶ στήριγμα στὴ λυπημένη μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Σὲ ἄλλες χῶρες ἡ Παναγία τραγουδιέται μὲ τραγούδια κοσμικά· μὰ ἐμεῖς τὴν ὑμνολογοῦμε μὲ κατάνυξη, θαρρετὰ μὰ καὶ μὲ συστολή, μὲ ἀγάπη, μὰ καὶ μὲ σέβας, σὰν μητέρα μας, μὰ καὶ σὰν μητέρα τοῦ Θεοῦ μας. Ἀνοίγομε τὴν καρδιά μας, γιὰ νὰ ἰδεῖ τί ἔχει μέσα καὶ νὰ γιάνει τὶς πληγές μας. Ἡ Παναγία εἶναι ἡ πικραμένη χαρὰ τῆς Ὀρθοδοξίας· τὸ «χαροποιὸν πένθος», ἡ «χαρμολύπη μας», «ὁ ποταμὸς ὁ γλυκερὸς τοῦ ἐλέους», «ὁ λιμὴν τῶν χειμαζομένων».

Όποιος εκφράζει διαφωνία για τις απαγορεύσεις του κορωνοϊού θα συλλαμβάνεται

Όποιος γράφει ή βρίζει ή συκοφαντεί την Εκκλησία και την Πατρίδα είναι ελεύθερος να συνεχίζει ανενόχλητος. Σε όποιον όμως εκφράζει τη διαφωνία του για τις μεθοδεύσεις της Νέας Τάξης θα στέλνεται ο εισαγγελέας, για να συλληφθεί. Όποιος αρθρογραφεί και με επιστημονικές αποδείξεις αποκαλύπτει την απάτη των “ειδικών” θα συλλαμβάνεται. Αυτά διεμήνυσε η Κυβέρνηση δια μέσου του Υπουργού Προστασίας. Η Δημοκρατία σε όλο το μεγαλείο της!

Αρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος: Στον ιερό Ναό φοράμε μάσκες;

Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος, ἐφημέριος Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

 

Μετά ἀπό τή σημερινή Κ.Υ.Α. γιά τήν ὑποχρεωτική χρήση μάσκας μέσα στούς ἱερούς Ναούς, ἐκφράζουμε μέ δυσανασχέτηση τήν ἀπορία: δέν εἶναι εὐχαριστημένη ἡ κυβέρνηση γιατί οἱ ἱεροί Ναοί μας ἀπό τόν Μάιο πού ἄνοιξαν γιά τούς πιστούς δέν ὑπῆρξαν πολλαπλασιαστές κρουσμάτων τοῦ κορονοϊοῦ; Παρά ταῦτα σκληραίνει τά μέτρα ἐντός τῶν ἱερῶν Ναῶν καί μάλιστα τήν ἱερή περίοδο τοῦ Δεκαπενταύγουστου ζητώντας ἀκόμα καί τά μικρά παιδιά νά φοροῦν μάσκες.

Ὅπως δηλώνουν οἱ καλοί μας κυβερνῆτες, ὅτι οἱ μάσκες μᾶς προστατεύουν ἀπό τόν ἰό, ἔτσι καί ἐμεῖς ὡς ὑπεύθυνοι γονεῖς καί κηδεμόνες δηλώνουμε ὅτι βάσει ἐγκρίτων γνωμοδοτήσεων, πιστεύουμε ὅτι εἶναι ἄχρηστες ἤ ἐπικίνδυνες γιά ὅλους καί ἰδιαίτερα γιά τά παιδιά μας ἕως καί θανατηφόρες.

ΠΑΤΑΓΩΔΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ» ΣΕ ΤΖΑΜΙ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος                                                                            30-07-2020

Ἡ μετατροπή τῆς «Ἁγίας Σοφίας» Κωνσταντινουπόλεως σέ τζαμί, ἡ βεβήλωσή της καί ἡ πραγματοποίηση τῆς πρώτης μουσουλμανικῆς προσευχῆς σ’αὐτήν τήν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς 24ης-07-2020, μᾶς ὠθοῦν γιά λόγους συνειδήσεως νά διατυπώσουμε ταπεινῶς, υιἱκῶς καί εὐσεβάστως τίς κατωτέρω σκέψεις μας.

1. Ἡ «Ἁγία Σοφία» εἶναι ἀποκλειστικά Ὀρθόδοξος Ναός καί ὄχι διαθρησκειακός  

   

Ἀπό ἐπίσημα πολιτικά καί ἐκκλησιαστικά χείλη ἀκούστηκαν αὐτήν τήν περίοδο διάφορα  φληναφήματα περί τῆς ταυτότητας τῆς «Ἁγίας Σοφίας».

Εἰπώθηκε δηλαδή ὅτι ἡ «Ἁγία Σοφία» «ἔχει τεράστια πνευματική καί πολιτιστική σημασία γιά δισεκατομμύρια πιστούς διαφορετικῶν θρησκειῶν σέ ὅλο τόν κόσμο», ὅτι «πρέπει νά παραμείνει μουσεῖο», ὅτι «νά παραμείνει τό μουσειακό καθεστώς της», ὅτι εἶναι «ἡ γέφυρα μεταξύ τῶν διαφορετικῶν θρησκευτικῶν παραδόσεων καί πολιτισμῶν», ὅτι εἶναι «σύμβολο ἀνεξιθρησκίας καί πολυπολιτισμικότητας», «σύμβολο ἀνοχῆς καί διαλόγου», «σύμβολο εἰρήνης καί διαθρησκειακῆς ὁμόνοιας», «σύμβολο διαθρησκειακοῦ καί διαπολιτισμικοῦ διαλόγου» καί ὅτι συντελεῖ στήν «εἰρηνική συνύπαρξη τῶν λαῶν».

Μάλιστα ὁ αἱρετίζων καί μέγας οἰκουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαῖος προέβη στήν ἀκατανόητη καί ἐξωφρενική δήλωση ὅτι «ἡ Ἁγία Σοφία ὡς μουσεῖο ἀποτελεῖ τόπο καί σύμβολο συναντήσεως, ἀλληλεγγύης καί ἀλληλοκατανοήσεως Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ»[1].

Στό ἴδιο πνεῦμα κινοῦνται καί τινα πρόσφατα γιά τήν «Ἁγία Σοφία» κοινά κείμενα οἰκουμενιστῶν ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν μέ τούς ἀντίστοιχους παπικούς ψευδοκληρικούς, ὅπως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρου μέ τόν Παπικό «ἀρχιεπίσκοπο» Νέας Ὑόρκης Timothy Michael Cardinal Dolan[2], τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας Μακαρίου μέ τόν Πρόεδρο τοῦ ἐν Αὐστραλίᾳ Συμβουλίου Παπικῶν «ἐπισκόπων» Μάρκο[3] καί τοῦ Μητροπολίτου Βοστώνης Μεθοδίου μέ τόν Παπικό «ἀρχιεπίσκοπο» Βοστώνης Καρδινάλιο Sean O’Malley[4].

Τέλος, ὁ Πατριάρχης Σερβίας Εἰρηναῖος σέ κείμενό του γιά τήν «Ἁγία Σοφία» προέβη στήν ἀπίστευτη καί ἀπίθανη γιά «ὀρθόδοξο» Ἱεράρχη πρόταση τῆς συνυπάρξεως ἐκκλησίας καί τζαμιοῦ μέσα στόν χῶρο τῆς «Ἁγίας Σοφίας». Ἔγραψε συγκεκριμένα : «Πιστεύουμε ὅτι ἡ μόνη δίκαιη λύση, ἐάν ἀλλάξει αὐτή, πού ἔφερε ὁ Κεμάλ, εἶναι νά διατηρηθεῖ τό καθεστώς ἑνός μουσείου καί νά δοθεῖ ἄδεια, γιά νά ἐκτελέσει, ὄχι μόνο μουσουλμανική, ἀλλά καί χριστιανική λατρεία. Ὁ ναός εἶναι περισσότερο ἀπό ἀρκετά εὐρύχωρος, ὥστε κανείς νά μήν ἐνοχλεῖ κανέναν. Μιά τέτοια λύση δέν θά ἦταν προηγούμενο στόν σύγχρονο κόσμο. Σημειώνουμε ὅτι, ὄχι μόνο στήν Ἱερουσαλήμ ἤ στό Σινᾶ – καί αὐτά εἶναι ἱερά μέρη γιά πιστούς καί των δύο θρησκειῶν – ἀλλά καί ἀλλοῦ, καί στή Σερβία καί σέ ἄλλες περιοχές, ὅπου ζοῦν οἱ Σέρβοι, ἡ ἐκκλησία καί τό τζαμί συχνά στέκονται δίπλα-δίπλα, μαρτυρώντας ἱστορική συμβίωση, ἀνοχή καί ἐμπιστοσύνη μεταξύ τῶν γειτόνων»[5].

Έλληνες: οι χτίστες της οικουμένης. Τούρκοι: η μάστιγα της οικουμένης

 Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

 

Κάποιος Ιμπραχίμ (από το βιβλικό Αβραάμ βεβαίως), το φερέφωνο του Ερντογάν, δήλωσε, μεταξύ άλλων αθλίων,  πρόσφατα ότι  "Οι Έλληνες δεν έχουν καμμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες και τους βυζαντινούς". 

Το πρώτο που έχουμε να πούμε είναι ότι οι Τούρκοι  σίγουρα είναι γνήσιοι απόγονοι των προγόνων τους, των αιμοσταγών, μογγολικών στιφών που έσπερναν -και σπέρνουν- τον θάνατο και την καταστροφή, από όπου περνούσαν. Ίδιοι και απαράλλακτοι αιώνες τώρα.

Το δεύτερο είναι το εξής: Όλοι οι όμοροι μας λαοί, Αλβανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι, Σέρβοι, καυχώνται για την απευθείας καταγωγή τους από τους "αρχαίους" προγόνους τους και ουδείς ποτέ το αμφισβήτησε. Οι μόνοι που δεν έχουν δικαίωμα να υπερηφανεύονται για την άμεση καταγωγή τους από τους προγόνους τους, αρχαίους… μεσαίους και νεότερους, είμαστε εμείς οι Έλληνες. Γιατί; Διότι έχουμε ζηλευτή ιστορία, η λέξη Έλληνας είναι ταυτόσημο του πολιτισμού, της ομορφιάς, της αρχοντιάς, της ανδρείας και της λεβεντιάς. Και δεν χρειάζεται να παραθέσω τα όσα έχουν γράψει όλα τα μεγάλα πνεύματα της ανθρωπότητας, ανά τους αιώνες, για τους Έλληνες.( "Δεν υπάρχει ιδιότης τιμιωτέρα" από το να είσαι Έλληνας, έλεγε ο Καβάφης).

Στην παράθεση των γειτονικών λαών δεν ανέφερα τους σκοπιανούς. Δεν είναι λαός, είναι τεχνητό κατασκεύασμα. Ποια ιστορία έκλεψαν; Της Μακεδονίας, την ελληνική και βρέθηκαν οι προδότες, πρώην και νυν, που νομιμοποίησαν και αποδέχονται  το ανοσιούργημα. Το περίεργο είναι πως όλοι οι γείτονες, κατά καιρούς ορέγονται μια ελληνική περιοχή, ένα περίοπτο και τρανό όνομά μας. Οι Αλβανοί εποφθαλμιούν την Ήπειρο, οι Βούλγαροι την Θράκη, οι Τούρκοι ονομάζουν τον Όμηρο, Ομέρ και αυτοανακηρύσσονται συνεχιστές του Βυζαντίου, ενώ ταϊζουν τα κοπάδια τους με ονειροφαντασιώσεις του τύπου πως "είμαστε οι γεννήτορες της ανθρωπότητας" και είναι "ευτυχία να είσαι Τούρκος". Και εμείς; "Οι νοσούντες εξ ελαφρότητος"(Παπαδιαμάντης), οι της αψόγου στάσεως υποστηρικτές; Εμείς έχουμε τα γνωστά σκύβαλα και περιτρίμματα της ιστοριογραφικής τσαρλατανιάς, που παρεισέφρησαν στα πανεπιστήμια και δηλητηριάζουν χρόνια και χρόνια τον λαό με ιδεοληψίες πως πρώτα γίναμε κράτος- κάποια απολειφάδια Σλάβων, Τούρκων και Αλβανών επαναστάτησαν το Εικοσιένα- και μετά έθνος. Όλοι επιβίωσαν στις εθνικές τους περιπέτειες, μόνο οι Έλληνες εξαφανίστηκαν. Αυτές βέβαια οι "βλαμμένες" ιδέες δεν είναι καινούργιες. Είναι η γνωστή θεωρία του απατεώνα Φαλμεράυρερ, που του οφείλουμε χάριτες γιατί ενεργοποίησε σπουδαίους ιστορικούς (Παπαρρηγόπουλος, Ζαμπέλιος), λαογράφους (Ν. Πολίτης), γλωσσολόγους (Βερναρδάκης, Χατζηδάκις), ποιητές και πολλούς άλλους ειδήμονες, επιστήμονες και λογοτέχνες που ανέδειξαν την συνέχεια του ελληνικού έθνους.

Το «οθωμανικό ξίφος» βρίσκεται ήδη εντός των πυλών!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Άραγε ποιος σώφρων Έλληνας πολίτης μπόρεσε – μετά τα τελευταία γεγονότα με την Τουρκία– να νιώσει πως καταφέραμε κάτι ως χώρα ή ότι λειτούργησε περίφημα η αποτρεπτική μας ισχύς ή ότι «πάτησαν πόδι» οι «σύμμαχοί» μας;

Ασφαλώς οι ένοπλες δυνάμεις μας, έκαναν εξαιρετική δουλειά -όπως πάντα- για να υπερασπιστούν την εδαφική μας ακεραιότητα, αλλά το πώς διαχειρίζεται τα πολεμοχαρή τερτίπια του «Σουλτάνου» η πολιτική μας ηγεσία και τα εγχώρια ΜΜΕ, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Ούτως ή άλλως οι πολιτικοί έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, όταν ο λαός σιγεί και κρύβεται μέσα στον κουρνιαχτό των καταιγιστικών αυτών, γεωπολιτικών και επιδημιολογικών εξελίξεων.

Βλέπετε εσείς μια «απομονωμένη» Τουρκία που βρίσκεται μόνη της απέναντι σε όλους; Γιατί αυτό είναι που ισχυρίζονται συνεχώς οι πολιτικοί μας «φωστήρες» αλλά και όλα σχεδόν τα κανάλια.

Ή μήπως βλέπετε μια Τουρκία διοικούμενη από έναν ημιπαράφρωνα δικτατορίσκο που κάνει σχεδόν ό,τι του καπνίσει, μη δίνοντας λογαριασμό σε κανέναν;

Μάλλον το δεύτερο ισχύει, παρά το πρώτο…

 

Έχουμε καταντήσει μικροπρεπείς σαν χώρα και σαν έθνος. Φοβικοί. «Κρεμόμαστε» από κάθε φιλελληνική δήλωση «συμμάχου» για να πάρουμε μια ένεση ελπίδας. Δεν έχει μείνει τίποτα στο παρόν μας, που να μπορεί να μας κάνει να αντλήσουμε αισιοδοξία «εκ των έσω». Την αντλούμε μόνο «απ’ έξω». Αναζητούμε απεγνωσμένα φιλικές χώρες, σαν να ψάχνουμε προστάτες, οι οποίοι ουσιαστικά εξελίσσονται σε καιροσκόπους κηδεμόνες της χώρας μας.

Για να μην γίνουμε ραγιάδες των Τούρκων, γινόμαστε πρόθυμοι ραγιάδες των δυτικών δυνάμεων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠ. ΑΙΓΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

 

 

 

Γράφει ο Σπύρος Κατσούρης
Στο φύλλο της ΡΟΔΙΑΚΗΣ του Σαββάτου 11-7-2020 σελ. 30, φιλοξενήθηκε άρθρο με τίτλο «Διαφωνούν με τον νόμο για τις συναθροίσεις οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου», όπου αφού παραθέτουν τις απόψεις των για τον Νόμο , καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «στο στόχαστρο μπαίνει κάθε ριζοσπαστική και ανατρεπτική ιδεολογία»!! Εν κατακλείδι δε καλούν Συλλόγους, Σωματεία, Κόμματα και Ομάδες όχι μόνον να καταδικάσουν αλλά και να καταργήσουν στην πράξη αυτό το αντιδημοκρατικό, χουντικής έμπνευσης νομοθέτημα»!!! Και επειδή , κ. Δ/ντά , είναι η 2η φορά που η ίδια ομάδα «καθηγητών» του Πανεπιστημίου Αιγαίου διαμαρτύρεται δημοσίως για «αντιδημοκρατικά» νομοθετήματα (η πρώτη ήτο για την Κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου) και επειδή υποδυομένη τον μανδύα του Πανεπιστημίου προκαλεί δέος, θαυμασμόν, αναταραχήν αλλά και προτροπήν προς διάπραξιν αξιοποίνων πράξεων (ηθική αυτουργία) από ομάδες, συλλογικότητες, κόμματα κλπ και επειδή η Δημοκρατία επιβάλλει να ακούγεται και η αντίθετη άποψη (ασχέτως αν είναι αρεστή ή μη από διαφωνούντες), δια τούτο, παρακαλώ πολύ να δημοσιεύσετε και τις δικές μου σκέψεις επί του θέματος και δεν θα είχα αντίρρηση να ορίσουν και έναν εκπρόσωπό τους για μια τηλεοπτική μας συζήτηση επ’αυτού, για να βγάλει κι ο κόσμος τα συμπεράσματα του. 
Ξεκινώ λοιπόν με την απορία:

Ένα άγιο…ρουσφέτι. Ποιο; «Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς» και την Πατρίδα μας.

ΓτΧτΠτΑ

Τα κείμενα του λίαν αγαπητού δασκάλου κ. Νατσιού μας αναπαύουν και μας βρίσκουν πάντοτε σύμφωνους. Πιστεύουμε όμως πως αυτήν τη φορά υπερέβαλλε τον εαυτό του και πραγματικά αποτυπώνει την πραγματικότητα και τα ακριβή μας συναισθήματα. 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Βλέποντας και ακούγοντας, στην Αγιά Σοφιά, αυτόν τον αχρείο ισλαμιστή, με το λευκό «σεμεδάκι» στην παλαβή κεφάλα του, τον Ερντογάν, να είναι γονατιστός, να διαβάζει προσευχές και να συμμετέχει με την γνωστή, μωαμεθανική ψευτοκατάνυξη, στο ανόμημά του, σκέφτηκα το πώς αντιμετωπίζουν οι ημέτεροι πολιτικοί την μόνη αληθινή Πίστη μας.
(Και πόση διαφορά παρατηρείς στα πρόσωπα των οπαδών του Μωάμεθ και των πιστών του Χριστού! Από την μια, στην «προσευχή» της Παρασκευής, κατάρες, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και τρίξιμο δοντιών και από την άλλη «αγαπάτε τους εχθρούς ημών», πρόσωπα, μετά την Θεία Λειτουργία, χαρούμενα, με ξεχείλισμα αγάπης. Στο τζαμί ο ιμάμης, να αφιονίζει τους οπαδούς, ανεμίζοντας το ξίφος του Ισλάμ. Στο ναό ο ιερέας, να ευλογεί τους πιστούς, με τον σταυρό του Χριστού).
Δεν θυμάμαι ποτέ να άκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Να εκστομίσει στο βήμα της Βουλής μια φράση που ακούς από απλούς ανθρώπους, όταν τους κυκλώνουν, "ώσπερ μέλισσαι κηρίον", οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες της ζωής. "Έχει ο Θεός". "Η Παναγία να βάλει το χέρι της". "Με την βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε". Ποτέ!!
Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή υπουργό, να προσέρχεται στην Θεία Λειτουργία, τις επετειακές ημέρες του Ευαγγελισμού ή του εορτασμού του "ΟΧΙ", από νωρίς, όρθρου βαθέως, να εκκλησιαστεί σαν χριστιανός. Καταφθάνουν στην δοξολογία, με τις καραμούζες και τα τύμπανα - εν χορδαίς και οργάνοις - να ωρύονται, αναγγέλλοντας την άφιξή τους, και με την ασθμαίνουσα κουστωδία τους να συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σε κέντρο διασκεδάσεως. Ποτέ!!

Όχι πια… «στοργή και προδέρμ» για το παρακράτος των αναρχικών!

 

Του Θανάση Κ.

Το νομοσχέδιο για τις διαδηλωσεις είναι σωστό! Τι να λέμε τώρα; Όσοι το θεωρούν… «χουντικό» ή «φασιστικό», είναι για λύπηση.
* Πρώτα-πρώτα, δεν έχουν ιδέα πώς λειτουργούν όλες οι σύγχρονες δημοκρατίες.

Παντού στην Ευρώπη, όταν γίνεται μια διαδήλωση υπάρχει υποχρεωτικά συνεννόηση με την Αστυνομία: εκ των προτέρων άδεια και συνεχείς συνεννοήσεις κατά τη διάρκεια. Ενώ υπάρχει και ανάληψη ευθύνης για τυχόν ζημιές που θα προκληθούν.

Αδειοδοτείται το δικαίωμα κάποιων στην διαμαρτυρία, αφού ληφθεί υπ’ όψιν το δικαίωμα του κόσμου να κυκλοφορεί, να πηγαίνει στις δουλειές του, το δικαίωμα των καταστημάτων να λειτουργούν, να εξυπηρετούν την πελατεία τους κλπ.

Αυτά όλα δεν θεωρούνται… «κατώτερα δικαιώματα». Και δεν «θυσιάζονται» για το «δικαίωμα στη διαδήλωση». Που δεν είναι πιο «ιερό» από τα άλλα…
Όχι! Απεριόριστο «δικαίωμα» σε μικρές μειοψηφίες να παραλύουν την κοινωνία, κάθε μέρα ΔΕΝ αναγνωρίζει η Δημοκρατία! Πουθενά στον κόσμο.

* Δεύτερον, στη δημοκρατία «πολίτες με δικαιώματα» δεν είναι μόνο οι… κατ’ επάγγελμα «διαδηλωτές». Είναι και όσοι δεν θέλουν να διαδηλώσουν, όσοι θέλουν να πάνε να εργαστούν ή να ψωνίσουν ή να απολαύσουν το βόλτα τους, την ελεύθερη κυκλοφορία και την ασφαλή διέλευση από τους δρόμους της πόλης. Και αυτοί έχουν δικαιώματα! Και μάλιστα είναι πολύ περισσότεροι και έχουν «υπέρτερα» δικαιώματα…