Διανύουμε μια υπέροχη περίοδο όπου θα ακούσουμε απίστευτα
πράγματα. Την περίοδο του Τριωδίου αρχίζει ο αγώνας για άσκηση πολλές
φορές όμως οδηγούμαστε στην άρνηση της ασκήσεως με αποτέλεσμα να
ανθίζουν τα αγκάθια της αιρέσεως και της πνευματικής διαστρέβλωσης.
Θα ακούσουμε πολλά πράγματα στο πλαίσιο του συγκρητισμού όπως:
«Δεν χρειάζονται οι νηστείες αρκεί να έχεις αγάπη στην καρδιά σου», «δεν
χρειάζεται η νηστεία αρκεί να μην τρως τον διπλανό σου», «τα εξερχόμενα
πειράζουν και όχι τα εισερχόμενα κλπ». «Δεν πειράζει να ντυθείς καρναβάλι
αρκεί να βγάλεις την μάσκα του εγωισμού», «και λίγο μασκάρεμα για να
περάσουμε καλά δεν πειράζει, δεν τα βλέπει αυτά ο Χριστός». «Τι να την κάνεις την νηστεία αν τσακώνεσαι με τον άντρα σου;»
Το κακό είναι ότι κάποια αυτά τα ακούμε πολλές φορές και από στόματα
θρησκευόμενων ανθρώπων. «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν
περιοχής περί τα χείλη μου» (Ψαλμός ρμ’ 140).
Βλέπουμε αγαπητοί μου ότι οι δαίμονες προβάλλουν ωραίες δικαιολογίες
για να μας αναπαύσουν αλλά δυστυχώς αυτή η ανάπαυση είναι σαν να έχεις
ξαπλώσει επάνω σε κάρβουνα που σύντομα θα σε κάψουν.
Πάμε να δούμε μια πολύ γνωστή διαστρέβλωση των λόγων του Κυρίου μας:
«Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοὶ τὸν ἄνθρωπον ἀλλὰ τὸ
ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος» (Μθ. 15, 11).
Ποια είναι η έννοια του χωρίου;
Ο μοναχός Γερόντιος Κατουνακιώτης (1891–1973), κατά κόσμον Μαργαρίτης
Κοτζιταμίδης, του Αντωνίου και της Μαρίας, από το Φρενέλιο της Μ. Ασίας,
γεννήθηκε
το 1891. Προσήλθε στο Ησυχαστήριο των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, στα
Κατουνάκια, το 1912. 
Εκάρη μοναχός από τον ονομαστό Γέροντα (σ.σ Άγιο πλέον) Δανιήλ το
1913 και εντάχθηκε
στην Αδελφότητα των Δανιηλαίων, σε μια ευλογημένη συνοδεία που πάντοτε
διακρινόταν για τη φιλοθεΐα, φιλαδελφία, φιλοξενία, φιλοπονία, φιλοκαλία
και τη φιλοτιμία
της. 
.jpg)
